Amerikaans onderwijssysteem steeds meer in greep van New Age

Op Amerikaanse scholen worden kinderen steeds meer geïndoctri­neerd met de gedachtewereld van de New Age. Onderwijsprogramma’s en lesmaterialen propageren globale spiritualiteit, wereldburger­schap, een kosmische mentaliteit, holistische educatie, kortom een politieke correctheid waarin geen plaats is voor individuen met afwijkende meningen of mensen met traditionele en christelij­ke waarden.


Het vacuüm wordt opgevuld met ideeën uit natuurgodsdiensten en een mystiek pantheïsme. Doel is een fundamentele eenheid tussen alle mensen op aarde te bewerkstelligen. De inhoud van dit soort lesmaterialen wordt welbewust door de regering van de Verenigde Staten gepusht.

De Amerikaanse publiciste Berit Kjos schrijft in haar boek ‘Brave New Schools – Guiding Your Child Through the Dangers of the Changing School System’, hoe talloze ideeën uit de New Age de inhoud van de traditionele lesprogramma’s aan het verdringen zijn.
Kjos noemt bij voorbeeld het feit dat kinderen al op vroege leeftijd vertrouwd worden gemaakt met magische praktijken, occulte termen en multicultureel denken. Kinderen worden aangemoedigd zich bezig te houden met niet-christelij­ke godsdiensten wat er uiteindelijk toe leidt dat het unieke karakter van het christelijke geloof wordt geneutraliseerd en ondermijnd.
“Degenen die doordrenkt zijn in het mystieke denken en bijgeloof zijn makkelijk te leiden, makkelijk te programmeren en makkelijk tot slavernij te brengen”, zo citeert Kjos een andere criticus van het Amerikaanse onderwijs­systeem.

Kjos toont in haar boek aan dat kinderen gebruikt worden als proefkonijnen voor sociale veranderingsprocessen, gebaseerd op methodieken uit het behaviorisme. Zij meent dat er sprake is van een zich ontwikkelend systeem van educatie waar scholen wereldwijd dezelfde lesprogramma’s gaan hanteren. “Ik had er geen idee van dat waarheid, feiten, logica en geschiede­nis zo snel vervangen zouden worden door een onverbiddelijke nadruk op mythes, gevoel, fantasie en politieke correcte verhalen. Ik zag eerst geen reden om te geloven dat onze waarden spoedig belachelijk en geherdefinieerd zouden worden”. Persoonlijke verantwoordelijkheid wordt steeds meer verdrongen door het collectieve geweten en het groepsdenken.
Verder toont Kjos aan dat deze praktijk de bijbelse fundamenten voor een geweten wegneemt en daarbij dus ook schuldgevoel, inkeer en berouw. Zodoende bestaat een begrip als zonde niet meer.

In Nederland is in november 1985 een conferentie gehouden die mede gesponsord werd door de Amerikaanse ‘National Education Asso­ciation’ (NEA). Een van de belangrijkste sprekers was de directeur van de NEA, Gordon Cawelti.

Cawelti baseert zijn onderwijsprogramma op het World Core Curriculum van Robert Muller, voormalig assistent van de secretaris-generaal van de VN. Muller is lid van een heel scala New Age organisaties in Amerika. Zijn bijzondere sympathie gaat uit naar het Boeddhisme en de Bahai beweging. Hij is voorstander van een wereldreligie en een wereldregering, wat gezien ’s mans interesse ook niet verwonderlijk is. Ook was hij in 1993 aanwezig op het Wereldparlement van de Religies in Chicago.

Muller benadrukt in zijn handboek voor het World Core Curriculum een soort draaiboek voor het invoeren van alternatieve lesprogramma’s. De onderliggende filosofie van het opvoedingssysteem in dit draaiboek is gebaseerd op de leringen van Tibetaanse leraar Djwhal Kuhl, leraar van Alice Bailey.
Alice Bailey, die in 1949 stierf, is een van de invloedrijkste vrouwen van de naoorlogse New Age beweging geweest. Muller krijgt met zijn lesprogramma’s en zijn Robert Muller School alle steun van de UNESCO. In 1989 kreeg hij de Peace Education Prize uit handen van de UNESCO uitgereikt.

Kjos analyseert andere organisaties die zich met dit soort lesprogramma’s bezighouden. Ook worden verbanden tussen deze organisaties aangetoond. Vaak leidt het spoor naar de familie van George Bush, die de zaak steunt.
Zo is er een ‘World Conference on Education for All’ dat een Amerikaanse tak heeft: de ‘United States Coalition for Education for All’, met Barbara Bush als erevoorzitter. Vandaar lopen lijntjes naar universiteiten, de media en de internationale zakenwereld. Ook bestaan er verbanden tussen deze organisaties en de milieubeweging. Dat is op zich niet verwonderlijk, want het milieu speelt een belangrijke rol in de politieke agenda van de onderwijsverande­raars.
Met name voormalig president George Bush maakt zich sterk voor de nieuwe onderwijsprogramma’s. In zijn programma ‘America 2000’, uitgegeven door het Amerikaanse ministerie van onderwijs, sprak hij van “New Schools for a New World”.
De Carnegie, de Ford en de Rockefeller Foundations geven geld aan deze alternatieve onderwijsprogramma’s. Carnegie financierde voor een deel het NEA.

Kjos gaat in haar boek in op een aantal standaardwerken die alternatieve onderwijstheorieën verdedigen. Het gaat in alle gevallen om steeds hetzelfde: door verandering van normen en waarden en van mentaliteit, een verandering van de samenleving en cultuur bewerkstelligen, een global community, het ‘zich één voelen met de gehele menselijke familie’.
Belangrijk daarbij is dat begrippen hergedefinieerd worden. Het boek bevat een woordenlijst waar de belangrijkste begrippen uit het Amerikaanse onderwijssys­teem staan uitgelegd. “Verpak de taal van de verandering in de taal van de status-quo”, aldus een alternatieve opvoeder.
Het zijn de ‘change agents’ die hiervoor verantwoordelijk zijn. Zij maken gebruik van manipulatietechnieken die ook in Nazi-Duitsland en Sovjet-Rusland werden gehanteerd, aldus Kjos. “De visie op de nieuwe wereld is gebaseerd op een politieke ideologie, niet op feiten”. “Het gaat om sociale transformatie”. Uitgangspunt is de controle over grote groepen mensen. De humanistische psychologie en de uitgangspunten van het behaviorisme spelen hier een grote rol.

Verontrustend is ook dat de uitslag van allerlei (psychologische) tests bij schoolkinderen in een dossier verdwijnt dat vervolgens in een computersysteem wordt opgeslagen dat beheerd wordt door drie Amerikaanse ministeries. Het gaat hier om het ‘National Assessment of Educational Progress’ (NAEP programma).
De psychologische gesteldheid van grote groepen kinderen kan zo jarenlang worden gevolgd.

Ook gaat Kjos in op de heersende opvattingen over het milieu die voor een deel op misvattingen en leugens gebaseerd zijn. De gaiasofie heeft inmiddels het karakter van een religie gekregen. Waarom moeten sommigen een ‘Eed van Trouw’ aan de Aarde afleggen?

Kennis van Gods Woord, het doordrongen zijn van de Bijbelse waarheid, een dagelijkse training om het wereldgebeuren vanuit goddelijk perspectief te zien, is volgens Kjos een wapen om zich te weren tegen deze door en door antichristelijke filosofieën. Want het is ten diepste een hersenspoeling.
“Onze werkelijke vijand is de geestelijke hiërarchie van occulte machten, niet de globalistische opvoeders of de leraren die het goed bedoelen. Alleen Gods macht en bescherming stelt onze kinderen in staat om dit te weerstaan en te overwinnen”.

Trefwoorden:  ,