Eed van trouw

12 februari 2008 kondigde de Zuid-Afrikaanse Minister van Onderwijs, Mw. Naladi Pandor aan dat in de toekomst alle schoolkinderen trouw zouden moeten zweren aan de grondwet van het land. Deze voorgestelde nationale eed  (reeds eerder aangekondigd door  president Thabo Mbeki in zijn Troonrede) is gebaseerd op de preambule van de Grondwet en de hele schooljeugd moet zich de waarden verwoord in deze grondwet “eigen maken.” De eed van trouw luidt als volgt “Wij, de jeugd van Zuid-Afrika, erkennen het onrecht begaan in het verleden en eren hen die  leden en offers brachten voor recht en vrijheid. Wij willen de waardigheid van een ieder respecteren en beschermen en ons inzetten voor gerechtigheid. Wij verklaren oprecht dat wij de rechten en waarden van onze Grondwet zullen verdedigen en beloven te handelen in overeenstemming met de plichten en verantwoordelijkheden die uit deze rechten voortvloeien.” De minister heeft het volk opgeroepen commentaar te leveren; dat is op grote schaal gebeurd. Kenmerkend was een persverklaring van Dr. Pieter Mulder van het Vrijheidsfront Plus: “De eed is niets anders dan een poging van het ANC welks politieke ideologie en gebrekkige interpretatie van de geschiedenis  niets uitgewerkt hebben, om  nu de kwetsbare schoolkindreen te indoctrineren met een blijvend schuldcomplex De eed is gericht op het verleden en niet op de toekomst en zal niets bijdragen tot de opbouw van de natie, maar eerder het volk verdelen.”

Politiek van Schuld en Medelijden
Het is een bekend feit dat, zelfs zonder zulke pogingen om kinderen een schuldcomplex bij te brengen, alle mensen lijden aan schuldgevoelens. Schuld neemt veel menselijke daadkracht weg en is een hoofddrijfveer voor menselijk handelen. Een schuldig mens is als een lek en  zinkend schip en tenzij hij vergeving van God ervaart, verbruikt hij veel energie  in het verdedigen, rechtvaardigen van en in het reine komen met zichzelf. Zuid-Afrikaanse schoolkinderen ‘besef bij te brengen van het grote onrecht in het verleden’  betekent hen met schaamte of verachting te vullen in betrekking  tot gebeurtenissen en toestanden uit een tijd lang voor zij geboren zijn. Blanke kinderen moeten zich schuldig voelen en zwarte kinderen zelfbeklag hebben. Het betekent de één een onecht schuldbesef en de ander zelfbeklag bij te brengen, hetgeen bepaald niet bevorderend is voor de opbouw van het land, omdat het hun hoop en idealisme zal doden. Een terecht of onterecht schuldbewust mens voelt zich zwak en angstig. Denk aan Adam en Eva. Nadat zij ongehoorzaam geweest was, verborgen zij zich voor de HEERE God. Toen zij Hem in de hof hoorden waren zij bang en voelden zij zich naakt  (Genesis 3; 8-10). De Bijbel zegt: “De goddelozen vlieden, waar geen vervolger is; maar elk rechtvaardige is moedig, als een jonge leeuw” (Spreuken 28: 8).

Dr. Rousas Rushdoony, de bekende Amerikaanse gereformeerde theoloog, schreef in zijn boek ‘De Politiek van Schuld en Medelijden’: “Het politieke aankweken van schuldbesef is een belangrijk middel om aan de macht te komen, want schuldige mensen zijn slaven; hun geweten is gebonden en daardoor kunnen zij gemakkelijk beheerst worden. Zo wordt schuldbesef stelselmatig aangebracht om macht te kunnen uitoefenen” Het aanbrengen van schuldbesef en daarmee te manipuleren zijn inderdaad belangrijke wapens van onze tijd en een middel om hele staten te onderwerpen en uit te buiten.

Een aanval op de religie

Maar de voorgestelde eed op school gaat verder. De bedoeling is Zuid-Afrikaanse kinderen het gedachtegoed van het seculiere humanisme, de huidige wereldreligie, op te dringen. “De politiek van  mensen schuldgevoel aan te praten is hen tot slavernij te brengen”, schrijft Rushdoony. “Zij streeft ernaar het leven alle zin te ontnemen. Deze politiek begint met een aanval op de religie, het Bijbelse Christendom, zodat met hetgeen het leven zin geeft, namelijk het geloof aan de drieënige God,  afgerekend wordt. Vervolgens doet zij een aanval op de Kerk, het gezin, bijzonder en christelijk onderwijs,’particuliere verenigingen en alle  onafhankelijke organisaties..” Bijbellezen en gebed zijn op de meeste Zuid-Afrikaanse scholen reeds verboden. In plaats van God moeten de kinderen de staat onvoorwaardelijk gehoorzamen. Rushdoony zegt: “De communistische landen brengen alle burgers in slavernij. In bijna alle landen worden de burgers steeds meer slaven van de staat. De betreffende staat spreekt vaak van de voorrechten van ‘een vrij volk’ te zijn.”

Om een voorbeeld te noemen: “De Afrikaanse staten die in de Vijftiger en Zestiger jaren van de vorige eeuw gevormd zijn… werden formeel vrije naties, maar de volkeren verwierven geen vrijheid: de burgers werden slaven van de staat.”

Met de voorgestelde eed moeten Zuid-Afrikaanse schoolkinderen trouw zweren aan de  waarden van de Constitutie. Maar deze waarden zijn geheel gericht op het hier en nu, want de grondslag van de Grondwet is het wereldlijke humanisme. Cheryllyn Dudley, parlementslid voor de Afrikaanse Christen-Democratische Partij (ACDP),  zegt: “Hoewel de ACDP achter een constitutionele democratie staat, heeft zij tegen de grondwet gestemd, juist omdat bepaalde  artikelen volkomen in strijd zijn met deze waarden (in de eed van trouw genoemd). Immers staat de Grondwet boven de almachtige God doordat zij het recht op leven van moordenaars en verkrachters beschermt., maar onschuldige  ongeboren kinderen het recht op leven ontzegt en omdat zij ruimte geeft aan pornografie en homo-huwelijken.” Het humanisme vergoddelijkt de mens en zijn eerste principe  is de loochening van God en Zijn waarden. Zo verklaart het Humanistisch Manifest (van 1973) : “Wij gaan uit van de mens, niet van God. Geen god zal ons redden; wij moeten onszelf redden.”

Zeventig procent van de Zuid-Afrikanen verklaren christen te zijn. Zij houden zich, naar zij zeggen, aan de Tien Geboden, vooral aan het Eerste en grootste Gebod:  Ik ben de Heere uw God. Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben” (Exodus 20:1). Dat houdt in  dat zij geen beelden zullen maken en de Naam van de Heere niet misbruiken. Zij moeten de Sabbath heiligen, vader en moeder eren en ook niet moorden echtbreken, stelen, liegen  en begeren wat van hun naaste is. Maar als de schooleed ingevoerd wordt, wordt een hele generatie gedwongen van de Tien geboden afstand te doen. De jeugd van Zuid-Afrika moeten een nieuwe god gaan erkennen – de staat. Maar wie heeft gekozen voor de Zuid-Afrikaanse staat als god? Met welke volmacht zal zij de doorvoering van de eed afdwingen, vooral waar kinderen nog geen inspraak hebben?  Handelt de staat niet tegen zijn eigen grondwet in?  Immers waarborgt de grondwet vrijheid van geweten, godsdienst, geloof en meningsuiting. (Hoofdstuk 2: Mensenrechten, Paragraaf 15)

Aan God  trouw zweren
In plaats van God te verwerpen, dienen wij weer tot Hem terug te keren. Hij heeft ons geschapen en verlost, en alle zegeningen die Zuid-Afrika geniet, komen van Hem. Als kinderen een eed van trouw nodig hebben zou de volgende overwogen kunnen worden die door Africa Christian Action voorgesteld wordt: “Wij, de jeugd van Zuid-Afrika, erkennend dat God ons een prachtig land gegeven heeft, eren Hem door plechtig te beloven onze dankbaarheid te tonen voor al Zijn gaven. Wij beloven hard te werken en ernaar te streven goede burgers te worden, onze gaven en talenten te gebruiken om God te eren en andere mensen te dienen door blijk te geven van ijver, integriteit en zelfbeheersing. We zullen niet liegen, stelen of frauderen. Evenmin zullen wij in eigen kring tolereren dat iemand dat doet. Wij verklaren oprecht dat wij de Wet van God, zoals weergegeven in de Tien Geboden en door onze Heere Jezus Christus als liefde tot God en onze naaste, hoog te houden. Wij zullen ons best doen om zorg te dragen voor al de schepselen van God en voor een beter milieu.”
Met zulk een eed zou Zuid-Afrika  met vernieuwde hoop en nieuwe krachten opgebouwd worden in plaats van afgebroken. Er is alleen zegen te verwachten in de weg van Christus.

Trefwoorden: