Liefde centraal op derde Lausanne congres

KAAPSTAD-LIENDEN, Het KNP:
Van 17 tot 24 oktober 2010 vond in Kaapstad (Zuid-Afrika) het grootste zendingscongres aller tijden plaats. Dit derde Lausanne wereldevangelisatie Congres werd georganiseerd in samenwerking met de World Evangelical Alliance. 4200 gedelegeerden uit 197 naties waren aanwezig. En via internet waren nog eens 100.000 andere christenen in staat om aan de gebeurtenissen deel te nemen. Het was een grote gebeurtenis, waarbij gebruik werd gemaakt van de meest up-to-date multimediale en digitale faciliteiten. Het thema van de conferentie was: “Want God was in Christus de wereld met Zichzelven verzoenende” (2 Korinthe 5:19). De Bijbelstudies waren gebaseerd op de brief van Paulus aan de Efezieërs. Het doel van de conferentie was om de gehele kerk te mobiliseren om zodoende het Evangelie over de gehele wereld te verspreiden.
De Lausanne beweging ontleent haar naam aan de Zwitserse stad Lausanne, waar in 1974 het eerste congres voor Wereld Evangelisatie werd gehouden. Dit werd gedaan op initiatief van de grote evangelist Dr. Billy Graham. Hij wilde dat het christendom de zendingsopdracht van Christus zou herbevestigen. In die periode boog de Wereldraad van Kerken zich over de termen ‘verlossing’ en ‘zending’, en herinterpreteerde deze in marxistische politieke termen. Het promootte een afbraak van zendingsmissies en veroorzaakte daarmee een terugtrekking van duizenden missionarissen vanuit de Derde Wereld. Het ontstane vacuüm werd gevuld met de bevrijdingstheologie en andere revolutionaire ideeën. Uiteindelijk besloot de Wereldraad van Kerken om in plaats van christelijke zendingsmissies een ‘programma voor dialoog met vooraanstaande figuren van verschillende godsdiensten van deze tijd’ in het leven te roepen.

Dr. Billy Graham was niet gelukkig met dit besluit en riep leidende evangelicalen op om zich te verzamelen op een wereldcongres in Lausanne. Dr. John Stott begeleidde het congres. Dit eerste congres voor Wereld Evangelisatie vond plaats van 18 tot 25 juli 1974 en had 2700 deelnemers. Het had als doel een teken te geven aan de gehele Kerk. Het zei ‘nee’ tegen het concept ‘zending’ zoals de Wereldraad van Kerken dat recent had vastgesteld, en zei ‘ja’ tegen de Bijbelse zendingsopdracht. In 1989 werd een tweede congres georganiseerd in Manila en in 2010 een derde in Kaapstad. Op elke bijeenkomst hebben de deelnemers zich opnieuw verbonden aan de Bijbelse opdracht zoals verwoord in Mattheüs 28: 18-20.

Het derde Lausanne congres was gepland in 2010, ter ere van het millennium van de beroemde Wereld Zendingsconferentie die in 1910 was gehouden in Edinburg (Schotland). Tijdens de opening van het congres in Kaapstad werd een documentaire getoond met de titel: ‘From Pentecost to Edinburgh’. De documentaire gaf een overzicht van de geschiedenis van zending en missies door de eeuwen heen. De Wereld Zendingsconferentie in Edinburg werd gezien als de voorloper van het Lausanne Congres. Ook de Wereldraad van Kerken zag haar oorsprong in de Edinburgse Zendingsconferentie, hoewel ze momenteel een compleet andere oriëntatie heeft.

Tot nu toe is de Wereldraad van Kerken niet teruggekeerd tot de oorspronkelijke zendingopdracht. In tegenstelling tot het eerste gebod van de tien geboden hebben zij een interkerkelijke religie omarmd, waardoor de Bijbelse zending verleden tijd is geworden. Desondanks heeft de Lausanne beweging de algemene secretaris van de Wereldraad van Kerken, Dr. Olav Fykse Tveit, gekozen als eerste hoogwaardigheidbekleder om de Vergadering in Kaapstad toe te spreken. Op speciale uitnodiging van Rev. Doug Birdsall (Voorzitter van de Lausanne beweging), bracht Dr. Tveit een delegatie en een boodschap van goede wil over uit Genève. De Wereldraad van Kerken verwoordde dit als volgt in de media: “Gedelegeerden van de Wereldraad van Kerken nemen deel aan de vreugdevolle hereniging in Kaapstad.” In zijn toespraak zei dr. Tveit: “de afstand tussen Lausanne en Genève is niet ver en het zou niet ver moeten zijn. Laten we de weg open houden en de dialoog voortdurend voeren, opdat we van elkaar zullen leren hoe we gezamenlijk kunnen deelnemen aan Gods Opdracht, zonder mensen van ander geloven te krenken”.

Het zwaartepunt van het congres lag op de impact die de Kerk zou moeten hebben op de wereld. In zijn lezing ‘Legacy for the Future, legde Lindsay Brown (internationaal directeur van de Lausanne beweging) de nadruk op de uniciteit van Jezus Christus, de waarheid van de verlossing en de grote Opdracht. Christenen moeten volgens hem niet alleen evangeliseren in alle delen van de wereld, maar ook in alle geledingen van de samenleving en nadrukkelijk ook in de wereld van de ideeën. Alle gebieden van het leven behoren Christus toe. “We moeten de universiteiten opnieuw claimen ofwel inspireren”, zo zei Brown. “Want als de universiteiten veranderen, verandert de wereld”.

Dit is natuurlijk de droom van iedere christen. De universiteiten, inclusief hun theologische faculteiten, zijn over het algemeen ‘in handen’ van seculiere humanisten. Het behoeft dan ook geen verbazing dat de Kerk zwak is en moreel gezien laag staat. Het zijn seculiere universiteiten die ongelovige voorgangers opleiden. En het zijn de op de universiteit geschoolde kerkleiders die hun jonge mannen onder de hoede geven van professors die het paganisme onderwijzen. “We hebben een geweldig Evangelie,” zei Brown, “en we hebben Gods kracht. We hebben het nodig om geleid te worden door Christus, door de Waarheid van de Bijbel, en de glorie van God.”

De oproep tot de christenen en de zendingsopdracht die centraal stonden op het derde Lausanne Congres zijn inderdaad de belangrijkste boodschappen voor de wereld van vandaag. De zaken in zowel Kerk als samenleving zijn niet al te best. Vijftig jaar geleden waren er nog naties die zichzelf christelijk konden noemen. Nu is dat er geen één meer. Zuid-Afrika was het laatste land dat viel voor het seculiere humanisme. Vijftig jaar geleden heeft de Zwitsers–Amerikaanse dr. Francis Schaeffer, die ook betrokken was bij het eerste Lausanne congres, geprobeerd de Kerk wakker te schudden. In zijn boek “The Great Evangelical Disaster,” roept hij de Kerk op om wakker te worden uit haar slaap. “Maak geen fout,” zo schreef hij. “Wij als Bijbelgelovige christenen zijn verwikkeld in een strijd. Dit is geen vriendelijke discussie. Het is een conflict dat gaat op leven en dood, tussen spirituele geesten en degenen die de naam van Christus claimen. Het is een conflict op het niveau van de ideeën, tussen twee fundamenteel tegengestelde visies op waarheid en realiteit. Het is een conflict op het gedragsniveau van complete morele perversie en chaos enerzijds en Gods absolute wetten anderzijds. Maar geloven we wel echt dat we in een strijd op leven en dood zijn verwikkeld?” (pp. 31-32).

We zitten in het midden van een wereldoorlog van wereldbeelden, die zich afspeelt in elke natie. Maar de Kerk heeft te vaak vermeden werkelijk te vechten. In plaats van pal te staan voor God, heeft het de wereld gevolgd. “Het is een grote evangelicale ramp dat de evangelische wereld heeft gefaald om voor de waarheid te staan”, zo stelde Francis Schaeffer. Er is hiervoor slechts een verklarend woord, namelijk: ‘onderdak’. De evangelische kerk heeft onderdak verleend aan de tijdgeest van deze eeuw.”

Tegen het einde van het derde Lausanne Wereld Evangelisatiecongres in Kaapstad werd een verklaring opgesteld met de naam “Cape Town Commitment”. In het eerste deel, met de titel: “Voor de Heer hebben wij lief: onze toewijding uit het geloof”, staat de liefde tot een drie-enige God, Zijn Woord en de Zending centraal. Het tweede deel, met de titel: “Voor de wereld dienen wij: Onze toewijding en actie”, zal na het congres aan de gedelegeerden worden toegezonden.

Het enthousiasme voor de zending is door het congres toegenomen. Nieuwe vriendschappen werden gevormd. Kaapstad gaf een warm welkom aan haar gasten en de gedelegeerden en naast het religieuze aspect van de bijeenkomst was er volop ruimte om de Afrikaanse cultuur te ontmoeten en te beleven. Opvallend was dat de reguliere pers, aan zo’n groot event, zeer beperkt aandacht schonk.

Trefwoorden: