Liegen, bedriegen en moorden voor Uncle Sam

Sommige nieuw verschenen Amerikaanse boeken doen er lang over om bekendheid te krijgen in West-Europa.
Een van deze boeken is ‘Confessions of an Economic Hitman’, geschreven door de econoom John Perkins. Hij was van 1971 tot 1981 werkzaam als consultant voor een internationale firma die bedrijven adviseerde op economisch gebied. Later heeft hij nog voor de Amerikaanse National Security Agency gewerkt.

Perkins beschouwde zichzelf als een economische huurmoordenaar. Economische huurmoordenaars (EHM’s) zijn zeer goed betaalde deskundigen die landen miljarden dollars afhandig maken.
Zij sluizen geld van de Wereldbank, het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling (USAID) en andere buitenlandse ‘hulp’-organisaties naar de schatkist van grote ondernemingen en naar de zakken van enkele rijke families die de hulpbronnen van de planeet beheren.

Perkins: “Tot hun werkwijzen behoren frauduleuze financiële verslagen, gemanipuleerde verkiezingen, steekpenningen, afpersing, seks en moord. Ze spelen een spel dat zo oud is als de wereld, maar dat in deze tijd van globalisering nieuwe en angstaanjagende dimensies heeft aangenomen. Ik kan het weten; ik was een EHM”.

EHM’s vliegen eersteklas de wereld rond, slapen in de duurste hotels en verdienen ladingen geld.
Hun taak is regeringen van arme landen te overtuigen van het economisch nut van investeringen in door Amerikaanse bedrijven aangelegde infrastructuur. “Maar intussen doen ze hun best hun groeiramingen zoveel mogelijk op te pompen. Het ware doel is zo groot mogelijke leningen te slijten, zodat deze landen met schulden en rentelasten worden opgezadeld die ze nooit kunnen terugbetalen. Vanaf dat moment zitten ze in de tang van hun schuldeiser, de VS.

Ook voor moord deinzen de EHM’s niet terug. En als zij het niet doen, doet de CIA het wel. ”Als wij falen, komen de jakhalzen. De jakhalzen, de slagers (CIA) zijn er altijd, zij loeren in de schaduw. Als zij komen, worden staatshoofden vermoord, staatsgrepen uitgevoerd, regeringen omver geworpen of tegenstanders sterven in gewelddadige ‘ongelukken’. En als dat niet helpt sturen we het leger erop af”.

Dat overkwam bij twee Latijns-Amerikaanse presidenten die niet wilde buigen voor de belangen van de grote noorderbuur.
In 1981 stierven Jaime Roldos, president van Ecuador en Omar Torrijos, de Panamese president. Beide kwamen om in vliegtuigongelukken.
“Het vliegtuig van Torrijos werd tijdens de vlucht opgeblazen, door een cassetterecorder met een bom erin. Dit was geen toeval. Ze zijn vermoord, omdat ze voor het belang van hun eigen bevolking opkwamen en zich te weer stelden tegen de belangen van de multinationals, de westerse regeringen en de banken wiens doel is het creëren van een wereldrijk, geleid door een groep mannen en vrouwen die onze grootste ondernemingen, onze banken en onze regering leiden, de corporatocratie”.

Dit wereldrijk is, volgens Perkins, de afgelopen vijftig jaar  met vele verschillende methodes en met heel weinig militaire macht opgebouwd.
“De meest gebruikelijke manier is het identificeren van een ontwikkelingsland met door ons gewilde hulpbronnen zoals olie. Vervolgens zorgen we voor een grote lening van de Wereldbank of van haar zusterorganisaties aan dat land. Het grootste deel van de lening gaat direct naar Amerikaanse ondernemingen, zoals Bechtel (George Shultz en Casper Weinberger), Halliburton (Dick Cheney), etc. om grote infrastructurele projecten te bouwen, zoals energiecentrales, havens, industrieparken en andere projecten die ten goede komen aan de rijken in die landen”.
Het land blijft dan zitten met een enorme schuld, zo groot dat deze het onmogelijk kan terugbetalen. “Op een gegeven moment gaan de EHM’s terug en zeggen ‘Kijk, je bent ons veel geld schuldig, je kunt je schulden niet aflossen, geef ons daarom het volle pond. Verkoop jullie olie heel goedkoop aan onze oliemaatschappijen of laat ons militaire bases op jullie grondgebied bouwen, of stem bij de volgende cruciale stemming in de VN met ons mee, of stuur je troepen naar Irak of iets anders waar we graag jullie steun bij hebben. Dat soort dingen, Met dat proces zijn we erin geslaagd dit verbazingwekkende rijk te bouwen”.

Maar dit wereldrijk is langzaam aan het afbrokkelen. “Er lijkt zich een nieuwe Aziatische alliantie te ontwikkelen die zich in zekere zin tegen ons keert. We zien dit ook in Zuid-Amerika. In de VS zien we de economie instorten. Er zijn enorme scheuren in het systeem, allemaal aanwijzingen dat het begint in te storten.
Oliemaatschappijen maken zich schuldig aan een enorme roofbouw, het Amazone regenwoud wordt vernietigd door Big Oil. De farmaceutische industrie is gigantisch groot, toch sterven er duizenden kinderen per dag omdat ze geen medicijnen hebben.
Dit is precies waarom de mensen in de corporatocratie een hele sterke machohouding aannemen”.

Perkins is in de jaren zeventig onder meer betrokken geweest bij het slijten van elektrische infrastructuur aan Indonesië, projecten in Iran en Panama (waar hij nauw in contact stond met Omar Torrijos) en een grote deal met Saoedi-Arabië.
In 1980 stopt de schuldbewuste Perkins als EHM. Zijn boek is pas na de aanslagen van 11 september geschreven.
Momenteel is Perkins actief in een aantal organisaties die inheemse volkeren helpen het regenwoud te behoeden voor aantasting door oliemaatschappijen.

John Perkins: Confessions of an Economic Hitman, San Francisco, 2004

Trefwoorden: