Open Doors dag: Afghaanse moslim wordt christen

AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
Op zaterdag 10 november 2012 vond er in de Zwolse IJsselhallen de jaarlijkse ontmoetingsdag van Open Doors plaats. Open Doors is een christelijke zendingsorganisatie die wereldwijd in zo’n vijftig landen actief is. Zij verspreiden Bijbels en boeken, geven les uit de Bijbel, leiden kerkleiders op en geven praktische en financiële hulp aan vervolgde christenen in moeilijkheden.

Het thema van de Open Doors dag was ‘Geloof is volharden’.
Sprekers waren o.a. de Anglicaanse priester Andrew White die over zijn leven in de Irakese hoofdstad Bagdad vertelde. “Ik ben onder de indruk u allemaal hier te zien, ik wist niet dat er zoveel mensen voor ons baden.” Met tranen in zijn ogen keek hij naar de ruim 6.500 bezoekers in de zaal. Ook de christin Hea-Woo uit Noord-Korea, Joseph uit het Midden-Oosten en Shoaib uit Afghanistan vertelden hun verhaal over volharden in geloof.

Als moslim had Shoaib een hekel aan christenen. Inmiddels heeft hij aan de hand van een droom de Heere Jezus leren kennen en helpt hij vanuit het buitenland Afghaanse christenen, onder meer door middel van tv-uitzendingen. Ondanks het feit dat in Afghanistan na Noord-Korea de levensomstandigheden voor christenen het zwaarst zijn, hebben Afghaanse gelovigen zo de mogelijkheid om hun geloof verder te ontwikkelen.

Vanwege oorlogsgevechten in de jaren negentig besloot Shoaib te vluchten naar buurland Pakistan. „Met mijn ouders en zus sloegen we op de vlucht,” zegt hij in een interview met CIP.nl. „Het was de moeilijkste tijd in mijn leven, want ik beschikte niet over een baan of geld.” Shoaib leerde vervolgens een Afghaans meisje kennen en trouwde met haar. Ook haar ouders waren vanwege oorlogsgeweld gevlucht naar Pakistan. „Ik leidde na ons trouwen een dubbelleven.” De Afghaan hield zich naar eigen zeggen volop bezig met gokken. „Ik was blind voor mijn zegeningen, want in die periode kreeg ik mijn tweede dochter. Bovendien had ik een hekel aan christenen, want de islam beschouwde ik destijds als de perfecte religie. In mijn beleving was het christendom de oorzaak van het geweld in mijn land.”

Shoaib’s vrouw kwam in haar klas op een internationale school in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad in aanraking met westerse christenen. Ze werd uitgedaagd om in de Bijbel te gaan lezen, maar ze zei: „Nee, mijn religie is de enige waarheid.” In die periode werd het van binnen onrustig.

Shoaib realiseerde dat zijn dubbelleven en de relatie zet mijn vrouw verre van goed was en hun levensomstandigheden slecht waren. Op een nacht kreeg hij een droom. In die droom ontmoette hij een man die tegen hem zei: „waarom ben je tegen mij?”
De volgende morgen vertelde hij die droom aan zijn vrouw en gaf haar te kennen dat hij tegen niemand is, behalve christenen. Toen riep hij zijn vrouw op om contact te leggen met een vrouw die Bijbelstudie geeft. Hij hield zichzelf voor dat hij die studie zou volgen om Engels te leren.
Na een paar maanden Bijbelstudie legde Shoaib de Bijbel naast de Koran. Hij besloot te gaan bidden en vasten. In gebed vroeg hij God of Hij wilde laten zien wat de waarheid is.

Op een dag is God vervolgens in zijn hart gekomen en heeft hij Jezus Christus aangenomen als zijn persoonlijke Redder. Hij ging naar zijn vrouw en zei: „ik geloof dat Jezus mijn Verlosser is.” Zijn vrouw zei tot zijn verbazing: „dat geloof ik ook.” Zonder dat Shoaib het wist, had zijn eigen vrouw gesprekken gehad met een andere vrouw die eveneens Bijbelstudie geeft. En zo hebben ze op hetzelfde moment de Heere Jezus aangenomen.

Het echtpaar besloot contact te leggen met de Canadese ambassade in Islamabad. Een oom van Shoaib woont al langere tijd in het Noord-Amerikaanse land. In maart 2000 emigreerde de kersverse christen met zijn gezin naar Canada.

Vanuit Canada maakt Shoaib christelijke tv-programma’s die ook worden uitgezonden in zijn vaderland. Naar aanleiding van één van de uitzendingen kwam hij in contact met een Afghaanse moslim. „Hij belde ons op en vertelde dat hij geloofde dat Jezus de Zoon van God is. Toen ik hem vroeg hoe die man dat te weten is gekomen en de Bijbel had gelezen zei hij: „Ik heb nooit de Bijbel gezien, maar Jezus heeft Zichzelf aan mij geopenbaard.” Later belde een vrouw op naar ons tv-station en vertelde eveneens dat Jezus zich in dromen aan haar heeft getoond.”
Het is bekend dat veel moslims op die wijze Christus hebben leren kennen. Eerder was op CIP.nl te lezen dat zendeling Tom Doyle meer moslims tot Jezus ziet komen dan ooit te voren en schreef er een boekje over.

Veel christenen in Afghanistan hebben het zwaar. De strenge wetgeving maakt christenen vogelvrij. Op de Ranglijst Christenvervolging van Open Doors bevindt het land zich op de tweede plaats. Toch is de kerk in het land in beweging. In 1990 ging een handvol Afghanen naar de kerk. Maar de laatste twintig jaar bestaat die gemeenschap uit duizenden Afghanen vanuit alle etnische groepen in het hele land. Volgens Shoaib is deze groei te verklaren door de verspreiding van de Bijbel in het Dari, de belangrijkste taal in het land (gepubliceerd in 2008).

Hij wijst ook op de christelijke websites, tv- en radio-programma’s in het Aziatische land. Verder zijn er christelijke werkers actief in Afghanistan, die het goede nieuws met de bevolking delen. „De jonge generatie is op zoek naar alternatieven. De islamitische sharia-wetgeving sluit niet aan op hun behoeften.”

Wat kunnen christenen in Nederland op dit moment bidden voor hun broeders en zusters in Afghanistan? „Voor de verspreiding van evangelisatiemateriaal,” zegt Shoaib als eerste. Op basis van Afghaanse wetgeving is de Bijbel verboden. „Ten tweede zou er gebeden kunnen worden voor familieleden en vrienden van christenen, zodat er mogelijkheden ontstaan om met hen het evangelie te delen en een goede relatie met elkaar ondanks de tegenstand. Een derde gebedspunt die ik zou willen noemen, is dat God vrouwen naar Afghanistan brengt om het evangelie te brengen. Het is immers een door mannen gedomineerde cultuur.”

Overgenomen van het Christelijk Informatie Platform, www.cip.nl

Trefwoorden: