“De macht van Opus Dei is de jongste tien jaar enorm toegenomen. De eigenlijke macht zit niet bij de echte leden. Die zitten opgesloten in een soort kloosters. De macht zit in een verfijnd apparaat dat zijn tentakels heeft uitgezet bij de mensen die in het echte, gewone leven zitten. Mensen op hoge posten, in alle geledingen van de maatschappij, die weliswaar getrouwd zijn, maar die de regels van Opus Dei strikt toepassen in hun werk en hun familieleven”.

Volgens Geeraerts die in het Belgische dagblad ‘De Finan­cieel-Economische Tijd’ werd geïnterviewd, baseert Opus Dei zich op de werken van Josemaria Escriva de Balaguer, de oprichter van Opus Dei.
“De 999 spreuken uit ‘De Weg’ zijn duidelijk geïnspireerd op wat Ignatius van Loyola (de oprichter van de Jezuïetenorde) enkele eeuwen geleden heeft gezegd, maar bij Escriva vind je dat in nog extremere vorm. Bij Opus Dei gaat het om de totale heerschappij over de kerk en over de mens. Na de lectuur van de spreuken kan je niet anders dan gaan twijfelen aan de verstandelijke vermogens van wie ze heeft bedacht. Als je de bijbel strikt volgt, zal je nooit onderschrijven wat de beweging dicteert. De doelstellingen van Opus Dei zijn extreem en gevaarlijk. Opus Dei getuigt van een grenzeloze hoogmoed en machtshonger”, aldus Geeraerts.

Volgens hem rekruteert Opus Dei met uiterste charme en vriende­lijkheid, maar eens in het net begint de brainwashing en het vernietigen van de persoonlijk­heid. Hij vergelijkt in dit geval Opus Dei met de praktijken van de Jezuïeten en de SS. “Ogen dicht en gehoorzamen. Leichengehorsam”.

Opus Dei gaat het alleen om de macht. Een of meerdere universi­taire diploma’s wordt bij Opus Dei op prijs gesteld. Opus Dei zoekt uitsluitend in universi­taire kringen naar uitzonderlijk begaafde en welgestelde mensen. Het doel van Opus Dei is volgens Geeraerts, de heerschappij van de geest, plus de heerschappij van het geld.

Opus Dei is geïnfiltreerd in de Franse en Duitse bankwereld, met name in de Deutsche Bundesbank. Ook de European University in Antwerpen is door Opus Dei overgenomen. “De wilde dromen over een herstel van het oude Habsburgse rijk zitten er diep in. Die ideeën worden door Opus Dei in hogere maatschappe­lijke, culture­le, academische en adellijke kringen gehuldigd”.

Geeraerts gaf zijn interview in het dagblad naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe boek ‘PG’, een misdaadroman die momenteel in België hoge verkoopcijfers scoort. De schandaal­cul­tuur in België levert wat dat betreft genoeg stof voor zijn schelmenromans: De Agusta-affaire, Dutroux, de corrupte politici, de voze rechtsmacht, de Rijkswacht, de Bende van Nijvel, de diamanthandel, de roze balletten en dergelijke onverkwikkelijke zaken.

Ook Opus Dei speelt daarbij een rol, volgens Geeraerts. Zij heeft een groot aantal aanhangers in de Belgische CVP en in de adel, die belangrijke posities in de Belgische politiek innemen.
André van Bosbeke in zijn boek ‘Opus Dei in België’, beschrijft uitgebreid de macht en de invloed van Opus Dei in de bankwereld, de universiteiten, de media, het grootkapitaal en de religieuze en culturele instellingen.
“Het erge is dat veel mensen niet eens een notie hebben van een fenomeen dat op het einde van deze eeuw zo belangrijk is geworden”.

Opmerkelijk is dat volgens Geeraerts de Agusta-affaire “het proces van Opus Dei is tegen de loge”. Daarmee bedoelt Geeraerts de politici die zich schuldig hebben gemaakt aan smeergeldprak­tijken en tegelijkertijd lid waren/zijn van een vrijmetselaarslo­ge. Goed voorbeeld was de vermoorde André Cools, lid van de loge Velbrück in Luik.
“Het zijn feiten die in het oog springen, ik vind dat niet uit. Zelfs de pers heeft het gesuggereerd. En in de KB Lux-affaire is het net andersom”.

De macht van Opus Dei en van de conservatieve kaste “is de laatste tien tot vijftien jaar in topsnelheid toegenomen”. Voor de rechtsbedeling vindt Geeraerts dit “angstaanjagend”. “Dit is een rechtstreekse ondermijning van de rechtsstaat”.