Michèle A. Flournoy, Project Director van de National Defense University in Washington D.C. heeft een rapport van 63 pagina’s laten verschijnen over het ‘2001 quadrennial defense review’ voor president Bush. Hieruit wordt duidelijk, dat de nieuwe regering snel moet kiezen uit drie mogelijkheden voor de beveiliging van de U.S.A.: Veel meer geld besteden, bezuinigen, of er minder aan doen.


Van op de lange baan schuiven kan geen sprake zijn, gezien de talrijke dreigende conflicten, verspreid over de hele were1d. De deskundigen zullen nu in actie moeten komen en de consequenties van hun besluiten zullen enorm zijn. Theoretisch hebben de ambtenaren van het ministerie van defensie de tijd tot 30 september, maar praktisch zullen er spijkers met koppen moeten worden geslagen binnen enkele maanden. De omvang van de strijdkrachten is een prioriteit.

Om tijd te sparen is een werkgroep buiten het Pentagon al aan het werk gegaan en stelt onofficieel voorstellen samen die de nieuwe regering kan bestuderen. Er is een voorlopig rapport geschreven, verdeeld in twaalf hoofdstukken. Er staat dan ook heel veel op het spel voor het beschermen van de Amerikaanse belangen (in feite van de hele vrije wereld) nu en in de toekomst. Men kan daar onmogelijk op bezuinigen zonder lijf en goed te wagen.

Er moet samengewerkt worden “met allen die van goede wille zijn”. Overwogen wordt om plannen te maken voor een tijdsbestek van 25 jaar in de toekomst. Een reeks van mogelijke scenario’s, te nemen maatregelen, en de alternatieven. Er kan zoveel gebeuren in binnen- en buitenland. Acties en reacties kunnen samenvallen, diverse landen kunnen partij kiezen voor een ander, om godsdienstige, politieke of economische redenen, en dan met hun strijdkrachten te hulp komen.

Wie kun je vertrouwen? Als in een bepaald land een bewind aan de macht komt, dat een andere mening heeft dan de regering waarmee je een overeenkomst hebt gesloten, dan  verandert het beeld van een aan de gang zijnde oorlog en moeten onmiddellijk maatregelen worden genomen om het evenwicht te herstellen, de grenzen of havens te beschermen, vluchtelingen onderdak te bieden, noodziekenhuizen te openen. Waar komt het geld zo gauw vandaan?

Het rapport noemt nog 25 andere eventualiteiten:
Terrorisme, ontvoeringen, chantage door te dreigen met het gebruik van chemische en bacteriologische wapens, desertie, sabotage, spionage, storen van alle vormen van communicatie, misleidende berichtgeving, politieke chaos aan het thuisfront, diefstal van technologische militaire kennis, vernietiging van voorraden, elektrische centrales, enz. De grootmachten van de wereld kunnen op een gegeven moment proberen om met alle denkbare middelen, tot elke prijs eens en voor altijd de hele wereld in hun macht te krijgen. Theoretisch is het mogelijk. Het kan klein beginnen en zich uitbreiden. Bij voorbeeld Iran en de Straat van Hormoes, Rood-China en Taiwan, Irak tegen enige buurlanden, de legertjes van de drugsproducenten in Colombia tegen de wettige regering, of de ineenstorting van de dictatoriale regering van Noord-Korea. Wie heeft daarover nagedacht?

Is het nog mogelijk in deze tijd een grote oorlog te voorkomen? Kunnen de verzwakte legers van o.a. Europa nog enig respect afdwingen? De aanwezigheid van de Amerikaanse vloot overzee is beslissend om in te grijpen wanneer er crises of conflicten zijn.

Op de achtergrond is daar de gedachte, dat Rusland zou kunnen toeslaan met behulp van haar vloot van onderzeeboten, overal op de wereld. Welke geheime plannen heeft het Kremlin wanneer het er op aan komt? Voor wie zal het partij kiezen en waarmee? Atoomwapens misschien?
Michèle A. Flournoy stelt vast, dat we in een dynamische, onzekere veiligheidsomgeving leven. Nu is er nog tijd om ons voor te bereiden, God zij ons genadig.