Het Britse Ministerie van Defensie heeft tijdens en na de Tweede Wereldoorlog grote delen van het land gebruikt voor geheime chemische en bacteriologische experimenten op de bevolking.
Tussen 1940 en 1979 werd gebruik gemaakt van gevaarlijke chemicaliën en micro-organismen zonder dat het publiek daarover werd geïnformeerd.
Volgens het Britse dagblad The Observer dat zich op een recent gepubliceerd overheidsrapport baseert, is het land in een ‘gigantisch laboratorium’ veranderd.

De afgelopen jaren is er meerdere malen over deze geheime experimenten bericht, maar nu pas heeft de Britse overheid openlijk toegegeven dat er meer dan honderd van deze geheime experimenten hebben plaatsgevonden. Militairen en alle betrokkenen bij de experimenten werd verteld dat als er vanuit de bevolking vragen zouden rijzen over deze experimenten, zij de bevolking moesten wijsmaken dat het ging om onderzoek naar het weer en naar luchtvervuiling.

De experimenten werden uitgedacht en deels uitgevoerd in Porton Down, een beruchte locatie als het gaat om chemische en bacteriologische experimenten. Het doel van deze experimenten was de kwetsbaarheid van de bevolking te testen in het geval de Russen een bacteriologische aanval tegen Groot-Brittannië zouden beginnen.

Het Ministerie van Defensie heeft na de publicatie van het rapport  steeds verklaard dat het in de experimenten niet daadwerkelijk ging om bacteriologische substanties maar om proeven met stoffen die daarop leken en niet schadelijk voor de bevolking zouden zijn.
Maar hele families in gebieden waar deze experimenten zijn doorgevoerd, hebben kinderen met geboorteafwijkingen. De ouders eisen een groot onderzoek.

Tussen 1955 en 1963 werd nagenoeg de hele zuidkust en een groot gedeelte van de westkust vanuit vliegtuigen besproeid met grote hoeveelheden zink-cadmium sulfide. De chemische substantie werd door de wind kilometers ver het land ingeblazen. In Somerset werd zelfs een generator gebruikt om deze chemische stof met kracht in de lucht te spuiten.
Cadmium wordt gezien als veroorzaker van longkanker en werd tijdens de oorlog door de Geallieerden beschouwd als een chemisch wapen.

Tussen 1961 en 1968 werd de bevolking aan de zuidkust van Engeland opnieuw blootgesteld aan geheime bacteriologische proefnemingen, ditmaal met e.coli en bacillus globigii, dat lijkt op het miltvuur virus. Voor de kust van Dorset werden deze bacteriën vanuit een oorlogsschip over land verspreid. Ook bij de Schotse kust werden anthraxvormige stoffen verspreid.
Drie jaar later werkten de Britten samen met de Amerikanen om het serratia marcescens bacterie in grote hoeveelheden te verspreiden. Ook dit was in Dorset en omgeving.
Tot begin 1990 was het eiland Gruinard voor de Schotse kust volledig ontoegankelijk, omdat het eiland zwaar besmet was met anthrax.

Het rapport maakt melding van nog veel meer geheime experimenten. Zo werd in 1956 een soortgelijk bacterie losgelaten in de Londense metro. Vastgesteld werd dat het bacterie zich in korte tijd meer dan 10 kilometer had verplaatst. Ook in tunnels onder bepaalde regeringsgebouwen werden bacteriën verspreid.

De Britse regering heeft altijd ontkend dat er schadelijke gevolgen zouden kunnen optreden. Het enige dat kon gebeuren was dat oudere mensen ademhalingsproblemen zouden krijgen.
Maar de plaatselijke bevolking weet wel beter. Miskramen en talloze geboorte afwijkingen zijn reeds geconstateerd, veel baby’s hebben een handicap en oudere kinderen hebben te kampen met leermoeilijkheden. Net als de regering ontkennen ook de huisartsen en de locale gezondheidszorg stellig dat er een verband met deze experimenten bestaat.

Parlementslid Norman Baker is blij dat de Britse regering eindelijk komt aanzetten met een rapport, maar hij verwijt de autoriteiten dat het veel te lang heeft geduurd. “Het is onaanvaardbaar dat de bevolking als proefkonijn is gebruikt, zonder dat zij hiervan af wisten”. Baker wil exact weten of de substanties die gebruikt zijn inderdaad zonder schade zijn, zoals de regering beweert.

De woordvoerster van Porton Down verklaarde dat er nooit enig gevaar voor de bevolking was geweest, integendeel, deze experimenten waren juist bedoeld om de bevolking tegen grote aanvallen te beschermen. Op de vraag of er nog steeds experimenten plaatsvinden, verklaarde ze ‘dat het niet ons beleid is om commentaar te geven op lopend onderzoek’.