Categorie Europese Unie

Europa verplicht vingerafdrukken ID-kaart

Het KNP

Denying terrorists the means to act. Dat is het motto waarmee de Europese Commissie onder meer fraude met identiteitsdocumenten en identiteitsdiefstal gaat aanpakken. Eén van de voorgestelde maatregelen: het verbeteren van de veiligheidsstandaarden voor identiteitskaarten en verblijfsdocumenten van EU-burgers en hun familieleden. Dit is geregeld in de Europese Verordening Biometrie op identiteitskaarten, waarmee het Nederlandse kabinet onlangs akkoord is gegaan. Dit betekent dat er voortaan vingerafdrukken op ID-kaarten komen.

Dat meldt de site van het Ratheanu Instituut recentelijk.

Voor paspoorten, visa en verblijfdocumenten voor derde landen gelden al langer EU-brede normen. De nieuwe verordening richt zich daarom op de andere documenten waarmee mensen kunnen reizen en zich identificeren. Specifiek: nationale ID-kaarten, verblijfsdocumenten van EU-burgers en verblijfsdocumenten van gezinsleden van EU-burgers die niet zelf EU-burger zijn. Op al deze documenten worden straks vingerafdrukken als biometrisch kenmerk opgenomen. Deze vingerafdrukken worden alleen opgeslagen op de ID-kaart.

Bij het gebruik van biometrie (het verzamelen van iemands unieke lichaamskenmerken zoals vingerafdrukken, met het doel die persoon te identificeren) zet Nederland de proportionaliteit van de maatregelen af tegen het belang van privacy voor de burger. Ons land stopte daarom in 2014 juist met vingerafdrukken op ID-kaarten gezien de beperkte controle op vingerafdrukken aan de grens en op luchthavens. Dit wordt met de verordening teruggedraaid.

Lees meer ...

Wapen handel  gaat maar door

De landen van de Europese Unie hebben een gezamenlijk wapenexportbeleid.

In een Common Position hebben ze vastgelegd dat voor export van militaire goederen en technologie vanuit een EU-land een vergunning moet worden aangevraagd bij de overheid van dat land. Ambtenaren uit de Europese lidstaten stemmen het nationale beleid hierover af in Raadswerkgroep Coarm (Conventional Arms export). Voordat de vergunning wordt afgegeven, wordt getoetst aan acht criteria op het gebied van onder meer mensenrechten, oorlogsdreiging, armoede en doorvoerrisico. Hiermee is een norm vastgelegd voor een verantwoord wapenexportbeleid.

Dit meldt https://vreedzaameu.blogspot.nl in een van haar artikelen.

Helaas is de norm weinig verplichtend. Hoewel de Common Position duidelijk bedoeld is om te voorkomen dat wapens worden geleverd aan mensenrechtenschenders of oorlogvoerende landen is de tekst zodanig opgezet dat er altijd wat ruimte voor interpretatie overblijft. Landen willen nu eenmaal graag zelf bepalen of en aan wie ze wapens verkopen; wapenexportbeleid is buitenlands- en defensiebeleid en de bevoegdheid daarover ligt nog altijd bij de lidstaten. Behalve wanneer sprake is van een wapenembargo; dan is export echt verboden. Maar ook de teksten van wapenembargo’s laten vaak ruimte om bepaalde leveringen toch toe te laten. Zo gelden wapenembargo’s vaak niet voor contracten die al zijn afgesloten. Of alleen voor bepaalde krijgsmachtonderdelen.

Lees meer ...

Hongaarse regering geeft bevolking inzage in de Europese vernietigings plannen van George Soros

De Hongaarse conservatieve regering van Viktor Orbán lanceert in oktober een nieuwe nationale raadpleging. Nadat de Hongaarse regering de Hongaren had gevraagd om hun mening te geven over migranten en inmenging daarover van Brussel, overweegt de Hongaarse regering nu wat zij het “Soros-plan” noemt.

Verwijzend naar publieke en persverklaringen van de speculant en de Amerikaanse globalistische activist George Soros – van Hongaars-Joodse afkomst, zijn echte naam is György Schwartz – probeert de regering van Boedapest via dit overleg mensen te informeren over de gevaarlijke intenties van deze invloedrijke man met betrekking tot Europa en Hongarije.

Het is ook een middel voor de Hongaarse overheid om een steeds harder beleid te legitimeren tegen westerse (EU) en liberaal-Libertarische inmenging, dat door deze Amerikaanse miljardair gesteund wordt.

Lees meer ...

De Europese Commissie werkt samen met de olie- en gasindustrie tijdens de onderhandelingen over het transatlantische ttip-neehandelsverdrag TTIP. Dat blijkt uit documenten waar de Britse krant The Guardian beslag op kon leggen. Dat meldt de Belgische website dewereldmorgen.be

Tijdens een vergadering in september 2013 gaven EU-ambtenaren een briefing aan grote olie- en gasbedrijven, waaronder Shell, BP en ExxonMobil. Uit het verslag, dat de krant kon inkijken, blijkt hoe de Europese ambtenaren de oliesector om “concrete input” vragen voor de ontwerptekst van het hoofdstuk Energie en Grondstoffen in het TTIP.

Volgens The Guardian werden de contacten tussen de EU en de olielobby frequenter en intenser in 2014, naarmate de TTIP-onderhandelingen vorderden. De krant verwijst naar een interne nota uit april 2014 over interesse van koepelorganisatie BusinessEurope (BE) voor de inhoud van de teksten van de onderhandelingen. “BE is ook geïnteresseerd in mogelijke gesprekspartners in Washington op de ministeries van Buitenlandse Zaken en Energie”, stelt de memo. “We zullen dit opvolgen door ze enkele handige contacten in Washington door te geven.”
Schokkende belangenvermenging

“Dit biedt een nieuwe blik op de schaal van de belangenvermenging tussen de Europese Commissie en de multinationals die TTIP willen gebruiken als om de Amerikaanse uitvoer van fossiele brandstoffen aan te zwengelen”, zegt John Hilary van de organisatie War on Want in The Guardian. “De commissie laat oliegiganten toe om zelf een voorstel voor het energiehoofdstuk van TTIP op te stellen, in hun voordeel.”

De documenten leggen een schokkende symbiose bloot tussen industriegroepen en de commissie, zegt ook Ska Keller, Europarlementariër voor de Groenen. Ze vraagt zich af wie nu de Europese wetsvoorstellen schrijft. “Het lijkt erop dat dat grote bedrijven zijn die enkel met winst rekening houden. De Europese Commissie moet stoppen de uitvoerende arm van de industrielobby zijn.”

De industriekoepel Fuels Europe ziet geen probleem in wat zij ‘samenwerking’ noemen. “Om dergelijke complexe thema’s te behandelen, moet de EU erg goed geïnformeerd zijn”, zegt de koepel, “en die expertise is vooral in de industrie te vinden. Het is bijgevolg logisch dat er samenwerking is”.

Lobbyisten

Het is niet de eerste keer dat de Europese Commissie in opspraak komt door intensieve contacten met de olielobby. Begin november 2015 nog bleek uit een rapport van Corporate Europe Observatory (CEO) dat traditionele energiebedrijven veel vlottere toegang hebben tot de commissarissen voor Klimaat en Energie dan de civiele maatschappij en maatschappelijke belangengroepen.

Het CEO analyseerde voor zijn onderzoek de agenda’s van Miguel Arias Cañete, Europees Commissaris voor Klimaat en Energie, en van Maroš Šefčovič, vice-president van de Energie-Unie van de EU. Van de 516 vergaderingen die zij bijwoondenwaren er 413 met lobbyisten van de traditionele energiebedrijven en de industrie (80 procent). Amper 79 ontmoetingen waren met maatschappelijke organisaties en duurzame energiebedrijven. De lobbyisten van oliemaatschappij BP en energiebedrijf E.ON. hadden elk vijftien ontmoetingen, gevolgd door Statoil, Shell, Energie en Iberdrola.

Bron: TTIP talks: EU alleged to have given ExxonMobil access to confidential papers

Overgenomen van:
dewereldmorgen.be

Transatlantisch handelsverdrag TTIP: Recht van de sterkste?

Het VPRO programma Tegenlicht heeft op 4 oktober 2015 een uitzending gemaakt over het vrije handelsverdrag tussen de USA en EU. “Meest omstreden onderdeel van TTIP is ISDS, het ‘investor state dispute settlement’. ISDS geeft bedrijven de mogelijkheid om overheden aan te klagen wanneer die hun investeringen schaden”. Bekijk hier de uitzending

We hebben zoveel te verliezen!

De Europese standaarden liggen beduidend hoger dan Amerikaanse. Het TTIP zal voor Europa alleen maar verliezen zijn, zeker nu duidelijk is dat zelfs EP leden niet over de stukken mogen spreken. Bekijk hier de uitzending van de Duitse ADR 1. De uitzending is in het Nederlands ondertiteld. Zie ook TTIP, Wikileaks en de toevalligheden. Lees ook: gewoon-nieuws.nl

De Goldman Sachs staatsgreep, die mislukte in Amerika, is bijna geslaagd in Europa – een permanent, onherroepelijk, onbetwistbaar reddingsplan voor de banken onderschreven door de belastingbetalers.

In september 2008, slaagde Henry Paulson, voormalig CEO van Goldman Sachs, er in het Congres $700 miljard af te persen ten behoeve van een reddingsplan voor de banken. Om dit voor elkaar te krijgen, moest hij op zijn knieën smeken en dreigen met de ineenstorting van het hele mondiale financiële systeem en de noodzaak de krijgswet toe te passen. En deze reddingsoperatie was slechts een eenmalige zaak. Paulson’s pleidooi voor een permanent bailout fonds -het Troubled Asset Relief Program of TARP-werd tegengewerkt door het Congres en uiteindelijk afgewezen.

Europese Stability Mechanism

In december 2011, was de president van de Europese Centrale Bank, Mario Draghi, voormalig vice-president van Goldman Sachs Europa, in staat om een reddingsplan van 500 miljard euro voor Europese banken goed te keuren zonder iemands toestemming te vragen. En in januari 2012 werd een permanent reddings- financieringsprogramma met de naam van het Europese Stability Mechanism (ESM) in het holst van de nacht goedgekeurd met nauwelijks een vermelding in de pers. Het ESM kan naar believen schuld op Eurozone-regeringen leggen, waardoor de belastingbetalers vastzitten aan de opdrachten van de ESM eurocraten.

Deze bankierscoup is in Europa zonder slag of stoot succesvol geweest. De ESM wordt aangemoedigd door Eurozone overheden, hun schuldeisers, evenals “de markt”, want het betekent dat beleggers soevereine schuld zullen blijven kopen. Alles wordt opgeofferd aan de eisen van de schuldeisers, want waar zou het geld anders vandaan komen om de verlammende schulden van de eurozone regeringen drijvend te houden?

Er is nog een alternatief voor de slavenschuld aan de banken. Maar eerst een kijkje op de snode onderbuik van het ESM en stille overname Goldman’s van de Europese Centrale Bank. . . .

De duistere kant van het ESM

De ESM is een permanent reddingsfonds bedoeld om de tijdelijke European Financial Stability Facility (EFSF) en het European Financial Stabilisation Mechanism (EFSM) te vervangen, zodra de lidstaten die 90% vertegenwoordigen van de investeringsverplichtingen dit hebben geratificeerd. Iets dat naar verwachting begin juli 2012 zal plaatsvinden.

Een YouTube video van december 2011 met de titel “De schokkende waarheid van de komende EU ineenstorting!”, oorspronkelijk geplaatst in het Duits, geeft zo’n onthullende blik op de ESM, dat het de moeite waard is hier volledig te citeren. Het stelt: De EU is bezig met een nieuwe fundamentele wet, het verdrag voor het zogeheten Europees Stabiliteits Mechanisme, de schuldunie. Het startkapitaal bedraagt 700 miljard euro. Vraag: “Waarom 700 miljard euro? [Vermoedelijk antwoord: Het imiteerde slechts de 700 miljard dollar die het Congress van de VS kocht.]

[artikel 9] . . ESM leden verbinden zich er hierbij toe elke kapitaalaanvraag onherroepelijk en onvoorwaardelijk binnen 7 dagen te betalen… Maar wat betekent “onherroepelijk en onvoorwaardelijk”?

Wat als we een nieuw parlement hebben, één die geen geld wil overmaken naar het Europese Stability Mechanism?…

[artikel 10] De Raad van Bestuur kan besluiten het startkapitaal te wijzigen en artikel 8 dienovereenkomstig aan te passen. Vraag:. . . “700 miljard is slechts het begin? De ESM kan dus meer vragen?…….. zonder limiet?…… op elk moment? En wij moeten dan –zoals in artikel 9 staat- onherroepelijk en onvoorwaardelijk betalen?”

[artikel 27, alinea 2 en 3] De ESM heeft volledige rechtsbevoegdheid als partij in juridische procedures. Maar de ESM, haar eigendom, financiële middelen en activa genieten juridische immuniteit….. Vraag: “Het ESM kan anderen aanklagen, maar zelf niet aangeklaagd worden?”

[artikel 27 alinea 4] Heit eigendom, de financiële middelen en de activa van het ESM zijn van onderzoek, vorderingen, onteigening of enige andere vorm van beslaglegging, door regeringen, bestuursorganen en rechters gevrijwaard. Vraag:… “gevrijwaard voor interventies van rechtbanken, maar ook onze regeringen, onze bestuursorganen en democratische wetten? Allemaal machteloos en rechteloos tegen het ESM? Die ESM is wel erg machtig.

[artikel 30] De bestuursleden, de directeuren, hun plaatsvervangers en andere personeelsleden zijn gevrijwaard voor gerechtelijke procedures met betrekking tot hun handelen en genieten onschendbaarheid aangaande hun officiële papieren en documenten. Vraag:…”Dus wie daar werkt is onschendbaar? Geen verantwoording? Jegens niemand?

Een nieuwe autoriteit aan wie we binnen 7 dagen bedragen zonder limiet moeten betalen als zij dat willen? De autoriteit kan ons aanklagen, wij hen niet… alle medewerkers genieten immuniteit… er gelden geen wetten…. Geen regering kan iets tegen hen doen… Europa’s nationale budgetten in handen van een niet gekozen NGO (non-governmental organisation)? Is dat de toekomst van Europa? Is dat de nieuwe EU?

ECB gevangen in de tentakels van Goldman Sachs

Zonder fanfare werd in november 2011 het hoofd van de Europese Centrale Bank, Jean-Claude Trichet vervangen door voormalig Goldman Sachs executive Mario Draghi. De pers heeft hier nauwelijks aandacht aan besteed. Draghi liet er geen gras over groeien en deed voor de banken wat het ECB weigerde te doen voor haar lidstaten; kwistig geld lenen tegen goedkope tarieven.

De Franse Simon Thorpe blogt:

“Op 21 december 2011 ´leende´ de ECB 481 miljard euro aan Europese banken tegen een zeer royaal tarief van 1% over 3 jaar. Ik zeg ´leende´, maar in werkelijkheid renden ze naar de drukpersen. Het ECB heeft geen geld om uit te lenen. Het is weer “Quantitative Easing”.

euro-griekenlandHet geld werd vrijwel direct opgeslokt door in totaal 523 banken. Het is complete waanzin. De ECB hoopt dat de banken er iets nuttigs mee te doen – zoals het geld lenen aan de Grieken, die momenteel 18% betalen op de obligatiemarkten om geld te krijgen. Maar er zijn absoluut geen regels. Als de banken besluiten om bonussen te betalen met het geld, dan is dat prima. Of ze verschuiven misschien al het geld naar belastingparadijzen.”

Bij 18% rente verdubbelt de schuld in slechts vier jaar. Het is deze zware rentelast, niet de schuld zelf, die Griekenland en andere schuldenlanden verlamd. Thorpe geeft een voor de hand liggende oplossing: “Waarom niet het geld rechtstreeks lenen aan de Griekse regering? Of aan de Portugese regering, die momenteel geld moet lenen tegen 11,9%? Of de Hongaarse regering, die momenteel 8,53% betaalt. Of de Ierse regering, die momenteel 8,51% betaalt? Of de Italiaanse regering die 7,06% moeten betalen?”

Het standaard bezwaar tegen dat alternatief is dat artikel 123 van het Verdrag van Lissabon voorkomt dat de ECB uit mag lenen aan overheden. Maar Thorpe redeneert: “Ik heb begrepen dat artikel 123 er is om te voorkomen dat gekozen regeringen misbruik maken van centrale banken door opdracht te geven om geld te drukken om buitensporige uitgaven te financieren. Dat, zo wordt ons verteld, is de reden waarom de ECB onafhankelijk moet zijn van regeringen. OK. Maar wat we nu hebben is vele malen erger. De ECB is nu volledig in handen van de bankensector. “We willen een half miljard heel goedkoop geld!” Zeggen ze. OK, geen probleem. Mario regelt dit wel even. Niet nodig om iedereen te raadplegen. Tegen de tijd dat de ECB dit aankondigt is het geld al verdwenen.”

Als de ECB zou functioneren onder leiding van gekozen regeringen, zouden we nog enige invloed hebben wanneer we deze regeringen kiezen. Maar de kliek, die nu de macht in handen heeft zijn niet te controleren.

Goldman Sachs en de financiële technocraten hebben het Europese schip gekaapt. De democratie is het raam uit, alles zogenaamd omdat de centrale bank onafhankelijk moet zijn om misbruik door de overheid te voorkomen. Echter de overheid is het volk, of althans zo zou het moeten zijn. Een democratisch gekozen regering vertegenwoordigt het volk. Europeanen worden misleid om hun dierbare democratie op te geven voor een schurkenstaat van een bende financiële piraten, en de rest van de wereld is niet ver achter.

In plaats van de ratificatie van het draconische ESM verdrag zouden Europeanen beter worden geadviseerd om artikel 123 van het Verdrag van Lissabon te keren. Dan kan de ECB rechtstreeks kredieten geven aan de regeringen van de lidstaten.

Een alternatief zou zijn, dat de regeringen van de eurozone hun economische soevereiniteit herstellen door hun centrale banken in staatseigendom nieuw leven in te blazen en deze te gebruiken om krediet van de natie ten gunste van de natie te verlenen, effectief vrij van rente. Dit is geen nieuw idee, maar is in de geschiedenis met succes toegepast, bijvoorbeeld in Australië door de Commonwealth Bank of Australia en in Canada door de Bank of Canada.

Tegenwoordig is de uitgifte van geld en krediet het privé-recht geworden van vampier-renteniers, die het gebruiken om het bloed uit de economieën te persen. Het recht moet terug naar de souvereine regeringen. Krediet moet een openbare service zijn, die wordt uitgevoerd en beheerd voor het nut van het volk.

Ellen-BrownKLEINEllen Brown is procureur en Voorzitter van het Public Banking Institute (http://publicbankinginstitute.org). In “Web of debt” (“Schuldenweb”), het laatste van haar elf boeken, toont ze aan hoe een privaat kartel de macht van de geldschepping van het volk heeft afgenomen en hoe het volk deze terug kan krijgen. Haar websites zijn: www.webofdebt.com en http://ellenbrown.com.

 

 

Bron: www.courtfool.info