De digitale dictatuur rukt verder op: WhatsApp censureert nu zelfs privécommunicatie

De machtigen op de achtergrond willen niets aan het toeval overlaten. In de nieuwe algemene voorwaarden van WhatsApp wordt duidelijk gemaakt dat de populaire messenger dreigt volledige gebruikersaccounts te verwijderen. Een reden hiervoor kan de “verspreiding van nepnieuws” zijn. Anderen bepalen wat dergelijk nepnieuws is. Net als bij Facebook is er geen recht op bezwaar of verhoor van de verdachte. Als u niet alle vrienden van de ene op de andere dag wilt verliezen, kunt u overwegen om uw messenger te wijzigen. (meer…)

Internetcensuur in Zuid-Afrika

De Zuid-Afrikaanse Minister van Communicatie en Digitale Technologie, Stella Ndabeni-Abrahams, heeft een plan voor nieuwe regelgeving ingediend. In deze voorstellen is bepaald dat eenieder die digitale inhoud creëert voor platforms zoals Facebook, YouTube, Twitter en andere sociale platforms, deze inhoud pas mag uploaden nadat deze is voorgelegd aan de Zuid-Afrikaanse Film- en Publicatiecommissie (FPB) voor classificatie.

Dat meldt de website https://sta-pal.nl/2020/08/internetcensuur-in-z-afrika/

De nieuwe voorgestelde wetgeving die tot doel heeft alle digitale inhoud aan FPB-regelgeving te onderwerpen, staat beter bekend als de Internet Censorship Act. Het doel van het FPB is om de creatie, productie, bezit en distributie van bepaalde publicaties, games en films te reguleren door middel van classificatie.

Volgens Netwerk24 ontkende Ndabeni-Abrahams dat de definitieve wet over de rechten en vrijheden van mensen zou worden geschonden nadat de DA-leden in de portefeuillecommissie communicatie en digitale technologie bezwaar maakten tegen de wet, die zij beschouwen als een poging van de overheid het recht van Zuid-Afrikanen op de vrijheid van meningsuiting te beperken.

Volgens het advocatenkantoor Webber Wentzel is de voorgestelde wetgeving een update van reeds bestaande wetgeving met betrekking tot de classificatie van inhoud zoals opgenomen in de Wijzigingswet voor films en publicaties van 2019. Hoewel de wet al is goedgekeurd, is deze nog niet geratificeerd door president Ramaphosa.

Volgens juridische experts geeft het wetsvoorstel het FPB een gevaarlijke hoeveelheid ruimte om te beslissen welke inhoud al dan niet online gepubliceerd mag worden. Sommige juridische experts waarschuwen ook dat de door de overheid gecontroleerde entiteit niet de bevoegdheid mag hebben om bepaalde door gebruikers gegenereerde inhoud te reguleren en dat de instelling niet mag worden gebruikt voor politieke ‘oorlogsvoering’.

Uitgevers die niet over de benodigde vergunningen beschikken, kunnen een boete krijgen van maximaal R 750.000 of vijf jaar gevangenisstraf. Het publiek heeft tot 17 september 2020 gelegenheid om bezwaar in te dienen tegen de voorgestelde wetgeving.

 

Bron: sta-pal.nl

 

Meer lezen:

https://www.netwerk24.com/Sake/Ikt/staat-wil-jou-straf-as-jy-videos-laai-sonder-permit-20200819

http://www.capetalk.co.za/articles/392311/lawyer-concerned-that-internet-censorship-bill-may-be-used-as-a-political-tool

Robert F Kennedy Jr. uit zware kritiek op vaccinatie-agenda van Bill Gates

Tijdens de huidige corona-plandemie promoot Bill Gates verplichte vaccinaties en een vaccinatiepaspoort. Nu wederom twee Kennedy’s gedood zijn, spreekt Robert F. Kennedy Jr. zich uit over Bill Gates’ ware agenda. Uit alles blijkt dat Gates vaccinaties vooral ziet als instrument om de populatie te verminderen.Dat meldt Ella Star op haar site www.ellaster.nl

De Kennedy-familie kent vele tragedies en is meermalen getroffen door politieke moorden en mysterieuze ongelukken. Vooral wanneer men politieke ambities heeft, lijken deze familieleden hun leven niet veilig te zijn. Zo werd in 1963 de Amerikaanse president John F. Kennedy vermoord en in 1968 zijn broer Robert F. Kennedy, destijds presidentskandidaat. In 1999 vond John F. Kennedy Jr. (de zoon van de vermoorde president) samen met zijn vrouw Carolyn Bessette de dood in een mysterieus vliegtuigongeluk. (meer…)

SERVIËRS MAKEN ZICH ZORGEN OVER CHINESE CAMERA’S MET GEZICHTSHERKENNING

Als het aan de regering in Servië ligt, wordt binnenkort iedere burger realtime in de gaten gehouden door slimme surveillancecamera’s met gezichtsherkenning.
Begin dit jaar kondigde het ministerie van Binnenlandse Zaken aan dat het de komende twee jaar 1000 camera’s op 800 locaties in de hoofdstad Belgrado wil plaatsen. De camera’s hebben de mogelijkheid gezichten en nummerplaten te herkennen. De regering is voor dit project – onder de naam Safe City Solutions – in zee gegaan met het Chinese bedrijf Huawei. Weinig Serviërs weten echter dat Safe City Solutions eigenlijk al eerder van start is gegaan. Op de website van Huawei stond tot voor kort te lezen dat de eerste honderd camera’s, op zestig locaties in Belgrado, een jaar geleden al geplaatst werden.

Privacy-experts waarschuwen ondertussen voor de risico’s van gezichtsherkenning en vragen de Servische overheid om opheldering, tot nu toe zonder succes. De Share Foundation, de belangrijkste waakhond voor databescherming in Servië, drukte als eerste haar bezorgdheid uit. “Hoe meer data iemand van je heeft, hoe meer macht diegene over je heeft. Zulke camera’s en software kunnen ieder individu in de gaten houden, volgen, en zelfs toekomstig gedrag voorspellen. Dat maakt inbreuk op je privacy en kan zeer gevaarlijk zijn als de data in de verkeerde handen terechtkomen.” De Share Foundation wijst er ook op de risico’s in landen met autoritaire regimes, zoals Servië, nog groter zijn. “Autoriteiten krijgen dan nog meer grip op de burgers, die machteloos zijn en er niks tegen kunnen doen.”

Ook Radomir Lazovic van de protestbeweging Ne Davimo Beograd (Laat Belgrado Niet Verdrinken) vreest dat zo’n camerasysteem tegen politieke tegenstanders zal worden ingezet. “Wij worden nu al gevolgd, onze telefoons worden afgeluisterd, we worden in pro-regeringsmedia neergezet als vijanden van de staat. Mensen zullen zich niet meer vrij voelen om de straat op te gaan om ergens tegen te demonstreren, als ze weten dat ze worden gefilmd.”

Overgenomen van: datapanik.org

“De invloed van de wapenindustrie op het militair beleid is fors”

Het is niet zo dat de wapenindustrie bepaald wanneer en hoe er oorlog wordt gevoerd, maar de lobby van grote wapenbedrijven zal ook zeker geen remmende factor zijn. De financiële belangen zijn enorm. Zodra ergens een oorlog uitbreekt zie je de aandelen van wapenbedrijven stijgen. Dat meldt Stop Wapenhandel in een recent artikel.

De omzet stijgt, alleen al door de verschoten munitie die moet worden aangevuld. Dat kan fors aantikken, vooral als het gaat om zware wapens: een raket kost al gauw tussen de half en twee miljoen euro per stuk. Daarnaast zijn er bedrijven die verdienen aan de infrastructuur: verplaatsing, verzorging, onderdak en onderhoudt van krijgsmacht en wapens. Vroeger was dat een taak van de krijgsmacht zelf maar tegenwoordig is dat steeds meer geprivatiseerd, vooral in de VS.

Deadly Marketing

Zoals elke sector beschikt ook de wapenindustrie over een groot marketingapparaat. In militaire tijdschriften en op militaire websites wordt geadverteerd (“now with more deadly potential”). Wapens worden besproken en vergeleken; welke is sneller, welke is kostenefficiënt, (hoeveel bang for a bucket), in welke situaties kunnen ze optimaal functioneren (weersomstandigheden bijvoorbeeld blijken nogal eens een probleem). En ook: hoe hebben ze eerder gepresteerd op het slagveld. Een wapen dat daadwerkelijk is ingezet in een oorlog ligt beter in de markt omdat de kwaliteiten zijn aangetoond. Deze verkoopfactor speelt in sommige gevallen ook een rol bij de keuze voor oorlog. Het is bijvoorbeeld niet onwaarschijnlijk dat de Franse bombardementen op Libië mede zijn ingegeven door de behoefte om de Rafale-gevechtsvliegtuig te showen. De verkoop van deze toestellen viel tegen en de fabriek dreigde een financiële belasting voor de Franse overheid te worden. Na inzet in Libië kwamen er eindelijk nieuwe buitenlandse orders voor de Rafale, toenmalig president Sarkozy werd er in de militaire pers om geprezen. Nogmaals: het zal niet de enige reden voor de oorlog zijn geweest maar het is wel een van de factoren. Intussen is Libië door de oorlog een verscheurd en disfunctioneel land, en is de Franse militaire vliegtuigindustrie er weer bovenop.

Er zijn ook minder ingrijpende methoden om de wapenverkopen te stimuleren. Op internationale wapenbeurzen worden de nieuwste producten geshowed en mogen klanten proeven en testen. Er worden gunstige betalingsregelingen aangeboden zodat ook armere klanten – op krediet – hun bestellingen kunnen doen. Er worden aantrekkelijke pakketten geboden: bijvoorbeeld om een deel van de productie over te plaatsen naar het land van de klant waarmee kennis en werkgelegenheid wordt overgedragen. Turkije heeft op deze manier in rap tempo een eigen wapenindustrie opgebouwd op grond van ontwerpen en licenties uit voornamelijk Europese landen.
De zaken gaan lang niet slecht. In de periode 2013-2017 is 10% meer oorlogsmaterieel verkocht dan in de periode 2008-2012, volgens het Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI). Het SIPRI werkt met geindexeerde cijfers en kan daarom over langere perioden vergelijken.
De vijf grootste wapenexporteurs – de VS, Rusland, Frankrijk, Duitsland en China- zijn samen goed voor driekwart van alle wapenexport. Nederland staat al jaren gemiddeld op de 11e plaats van grote wapenexporteurs. Nederland verkoopt vooral marineschepen (van marinewerf Damen) en technologie. Dus niet de raket zelf, maar wel alle technologie om te zorgen dat de raket zijn doel kan vinden (van technonoliebedrijf Thales). Verder verkopen Nederlandse bedrijven onderdelen voor gevechtsvliegtuigen en militaire helicopters (Stork, Fokker, Airbus), satelliettechnologie (o.a. NLR) en – groeimarkt – ‘software voor informatiebeveiliging’. Wie precies tegen wie wordt beveiligd en op welke manier is onduidelijk, maar de klanten komen onder meer uit Rusland, Jemen, Myanmar, Libië, Oekraine, Turkije en Saudi- Arabië.

Europees defensie fonds

In Nederland zijn enkele honderden bedrijven die leveren aan defensie. De meesten zijn gewoon civiele bedrijven die een product maken dat ook geschikt is voor militaire toepassing. Slechts enkele bedrijven zijn vooral of helemaal militair. Deze bedrijven hebben een eigen lobbyclub, de NIDV, de Nederlandse Industrie voor Defensie en Veiligheid. De NIDV lobbied voor de inschakeling van Nederlandse bedrijven bij militaire productie, ondersteunt bezoeken aan wapenbeurzen en organiseert voorlichtingsevenementen over regelgeving en financiering. De NIDV is op Europees niveau lid van lobbykoepel ASD, “the voice of European Aeronautics, Space, Defence and Security industries” die dicht aanschurkt tegen de Europese Commissie en in allerlei adviesgroepen mag plaatsnemen over bijvoorbeeld Europees defensiebeleid of Europese grensbewaking. Grote wapenbedrijven als Airbus en Thales hebben daarnaast ook hun eigen lobbyisten in dienst. Dat deze jongens en meisjes hun werk niet onverdienstelijk doen blijkt wel uit het feit dat de EU vorig jaar een grote nieuwe subsidiepot in het leven heeft geroepen, het Europees Defensie Fonds. Daaruit kan de industrie de ontwikkeling van nieuwe wapens financieren. Want de concurrentie op de wapenmarkt is moordend en ontwikkelingskosten voor nieuwe wapens zijn relatief hoog. Als die ontwikkelingskosten uit publiek geld betaald worden is dat een grote stimulans voor de Europese wapenbedrijven die de concurrentiepositie versterkt, vooral ten opzichte van Amerika. Wel gek is dat er nu stemmen opgaan om het Europees Defensie Fonds ook open te stellen voor Amerikaanse bedrijven.
Het gaat bij het Europees defensie Fonds om forse bedragen. Van 2017 tot 2020 wordt €590 miljoen vrijgemaakt uit het al lopende EU budget, voor de nieuwe budgetperiode van 2021 tot 2027 streeft de Commissie naar €10.5 miljard (€1.5 miljard/jaar). Van de lidstaten wordt verwacht dit nog eens aan te vullen met gezamenlijke wapenprojecten voor €2 miljard in 2017-2020, en minstens €28 miljard in 2021-2027. Dat geld moet komen bovenop het gewone defensiebudget. Nederland begint alvast met een verhoging van het defensiebudget van €8 miljard naar €9,5 miljard. Een groot deel daarvan is bestemd voor nieuwe wapenaankopen. Onder meer de JSF wordt eruit betaald, maar ook nieuwe fregatten en mijnenvegers. De wapenindustrie en de marine hopen ook op nieuwe onderzeeboten, een mega-order die de Nederlandse marine-industrie een flinke oppepper zal geven.

Verzet tegen al deze oorlogswinsten is er ook. Onder meer Stop Wapenhandel maar ook veel andere groepen blijven de wapenindustrie hinderlijk volgen. Zo zorgen we in elk geval dat dingen niet in het geniep gebeuren. En soms, heel soms, kunnen we ook daadwerkelijk een deal tegenhouden. Het is een beetje muis tegen olifant. Maar als wij niet proberen de wapenhandel te stoppen wie moet het dan doen? De slachtoffers van deze handel, de mensen in oorlogsgebieden, kunnen het niet doen. Die hebben het te druk met overleven.

Overgenomen van: Stop Wapenhandel