De christelijke zakenman Kim Chin-Kyung (‘James King’) uit Zuid-Korea is het gelukt om in het communistische Noord-Korea een privé-universiteit te beginnen waar christelijke docenten mogen lesgeven.
“Hij heeft het ongelooflijke bereikt”, aldus een Zuid-Koreaanse krant. “Een droom is in vervulling gegaan”, “een unicum in een geïsoleerd communistisch land waar 70.000 christenen in strafkampen vastgehouden worden onder onmenselijke omstandigheden”, “een ongelooflijk wonder.”

Op 16 september jl. is de droom van de energieke Kim Chin-Kyung werkelijkheid geworden. In de Noord-Koreaanse hoofdstad opende op deze dag de Universiteit voor Wetenschap en Technologie zijn deuren. De officiële naam: Pyongyang University of Science and Technology.
Daar zullen Noord-Koreaanse studenten opgeleid worden en klaar gestoomd worden voor hun toekomstige taak. Alle lessen zullen in het Engels en in het Koreaans plaatsvinden. Ook de studieboeken die uit het buitenland komen zijn in het Koreaans en Engels. De studenten hebben onbeperkte toegang tot het internet.
Kim plant daarbij ook een IT faculteit, omdat de Noord-Koreaanse situatie op het gebied van IT er belabberd voor staat.
Docenten, waaronder ook christenen, komen uit Zuid-Korea, de Verenigde Staten en andere westerse landen. Financiële ondersteuning krijgt de universiteit van diverse kerken in Zuid-Korea, de Verenigde Staten en van vermogende christenen, alsmede enkele Duitse christelijke organisaties, waaronder ‘Christliche Fachkräfte International’.
Er bestaan faculteiten voor management, landbouw, technologie, architectuur en gezondheidszorg. De website van de universiteit is http://pust.kr/. Daar staat ook vermeldt dat de universiteit duidelijk een christelijke universiteit wil zijn.
Het hele complex bestaat inmiddels uit 17 gebouwen, inclusief onderkomens voor de studenten. Opmerkelijk is dat rond de 800 Noord-Koreaanse soldaten werden ingezet bij de  constructiewerkzaamheden in 2003. Samenwerking met meer dan tien Zuid-Koreaanse universiteiten staat gepland.

“Ik heb onbeperkt krediet in de hemel”, zegt de 74-jarige zakenman die geen geheim maakt van zijn geloof. In Zuid-Korea is hij in een christelijk gezin opgegroeid, meldde zich in 1950 als vrijwilliger voor de Korea-oorlog, een oorlog gericht tegen het communistische Noord-Korea.
Maar toen zijn eenheid bijna compleet afgeslacht was, herinnerde Kim zich de verzen in het Bijbelboek Johannes, hoofdstuk 3 vers 16: “Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.” Vanaf dat moment besloot Kim zijn voormalige vijanden, de Noord-Koreanen en Chinezen, niet meer te bestrijden, maar hen te helpen.

Zijn reizen na de Korea-oorlog, die tot 1953 duurt, leidden hem naar het christelijke retraite centrum L’Abri, opgericht door de christelijke cultuurfilosoof Francis Schaeffer.
Daarna volgde hij een opleiding in Engeland. In de jaren zeventig startte hij samen met zijn vrouw een taxibedrijf en in 1976 tijdens een reis door de Verenigde Staten richtte hij diverse christelijke projecten op. Tegelijkertijd wordt er ook geld verzameld voor de bouw van een privé-universiteit in China, de Yanbian University of Science and Technology.
Die komt er in 1992, compleet met kerkgebouwtje, vlakbij de Noord-Koreaanse grens. Kim wordt de voorzitter van deze universiteit. De universiteit telt momenteel ongeveer 2000 studenten en staat in de top honderd van universiteiten van China.

Maar Kim blijft bij zijn droom, volgens sommigen een utopie: het starten van een christelijke universiteit in Noord-Korea.
In 1998 reist Kim, inmiddels Amerikaans staatsburger, naar Noord-Korea om de hongerenden te helpen. Hij wordt gearresteerd op verdenking van spionage en brengt veertig dagen achter de tralies van een Noord-Koreaanse gevangenis door. Daar schrijft hij een brief aan dictator Kim Jong-Il, waarin hij vertelt dat hij na zijn eventuele dood, zijn lichaamsdelen ter beschikking stelt van de medische wetenschap in Noord-Korea. Volgens de zakenman was de dictator hierdoor geraakt en dit heeft uiteindelijk bijgedragen dat Kim Chin-Kyung uiteindelijk de toestemming van het Noord-Koreaanse ministerie van Onderwijs kreeg om zijn droom te verwezenlijken. Kim heeft de Noord-Koreaanse dictator daarna enkele keren persoonlijk ontmoet.

Hoe hij concreet zijn toestemming heeft gekregen, daarover laat Kim zich niet uit. Hij weigert zich negatief over Noord-Korea uit te laten. De Noord-Koreaanse regering heeft namelijk ook aan het hele project meebetaald. Ongelooflijk voor een stalinistisch en praktisch gesloten land als Noord-Korea. Het contract dat de basis vormt voor het bestaan van de universiteit heeft overigens een looptijd van vijftig jaar.
Een uitgebreid artikel in Fortune Magazine van september jl. stelt dat Kim zich ten opzichte van het Noord-Koreaanse regiem ‘buitengewoon diplomatiek’ opstelt, maar stelt ook dat ‘de loyaliteit van Kim niet ligt bij de man Kim Yong-Il, maar in een andere richting, de man Boven’.

Op elke reis roept Kim rijke mensen op om te geven voor zijn project in Noord-Korea. Kim heeft diverse onderscheidingen gekregen van de Chinese en Zuid-Koreaanse regering. Kim was ook korte tijd economisch adviseur van de regering in het autonome Chinese deelrepubliekje Yanbian, waar traditioneel veel Koreanen wonen.

Sinds 2002 heeft de ‘North East Asian Foundation for Cooperation in Education and Culture’, die ook de christelijke privé-universiteit in Yanbian in China runt, rond de 22 miljoen euro in de bouw van de privé-universiteit in Pyongjang geïnvesteerd. Kim is president van deze stichting.
Openlijk spreekt Kim zijn wens uit dat vele mensen christen worden. Hij rekent er op dat er zo’n 2000 studenten zullen komen, net zoveel als op zijn universiteit in China.

“Zaken doen met Noord-Korea is niet iets voor zwakmoedigen, maar alle pogingen daartoe zijn nobel en noodzakelijk”, aldus Kim Chin-Kyung. (In 2008 lag het hele project een tijdlang stil in verband met een beroerte van de ‘Geliefde Leider’ Kim Yong-Il).
Aan de andere kant heeft Noord-Korea schreeuwende behoefte aan vakmensen en universitair geschoolden die niet alleen de verzamelde werken van de ‘Grote Leider Kim Il Sung’ uit het hoofd kennen. Het land is economisch volledig geruïneerd. Pure zakelijke en economische belangen  spelen dus ook een rol.