In het Amerikaanse maandblad “The Schwarz Report” (uitgave van de Christian Anti-Communism Cruasade) schreef Creg Yardley, dat de communisten hun verwachte acties tegen president George W. Bush zijn begonnen, vanwege de volgend jaar in november komende verkiezingen.
Ze kozen de plaats Burlingame in Californië, omdat de president daar de lunch gebruikte met leden van de republikeinse partij.

De leiding van de demonstraties, met beschuldigingen en protesten naar keuze, was in handen van de “Workers World Party”, zoals ze zich nu noemen (met hulp van afgevaardigden van vakbonden en de uiterst linkse groepen). Ze schreeuwden  dat ze de president zouden volgen, waar hij ook gaan zou. Aanhangers van de antioorlog internationale “Answer”, samen met enige uiterst linkse democraten en leiders van de “Service Employees International Union” vertelden, dat zij meededen omdat ze alles wilden doen om de positie van president Bush te ondermijnen voor de verkiezingen.

Of ze in hun opzet zullen slagen, moet worden betwijfeld. De lange lijst van volgelingen bestaat uit partijtjes, die geen indruk maken bij mensen van enige betekenis.
Daar waren bijvoorbeeld de San Francisco afdeling van het Arabisch-Amerikaans anti-discriminatie Comité, de Californische tak van de nationale vrouwenorganisatie, de San Francisco groep van Al-Awda (Palestijnse recht-op-terugkeer coalitie), “Global Exchange”, het vrede-en-gerechtigheid centrum van de Peninsula, (“Palo Alto” anti-war-group), de “South Bay Mobilzation”, het kinder-verdedigingsfonds, “anti-war coalition of San José, “het revolutionaire “Not in Our Name Project”

De demonstranten stonden langs de kant van één uitgekozen straat, zodat ze nauwelijks konden verstaan wat er werd gezegd. Er waren er nog geen duizend, alles bij elkaar. Allemaal ontevreden mensen. Aan een paar tafeltjes werden boekjes aangeboden, gratis, afkomstig van ‘t “Rainforest Action Network” en “Earth First” (enviro-terrorists) Er waren zelfklevende etiketjes verkrijgbaar met opschriften zoals “Arab sympathizer”, “No God”, “USA & Israël, Partners in Crime”, “Global-Day”, “Free Mumia Abu-Jamal” (een man die politieagenten heeft vermoord) en “Team Barbara Lee” (een ultra-linkse vrouw uit Berkeley die zitting heeft in het Congres in Washington).

Op een spandoek werd de mensheid opgewekt het volgende jaar te stemmen op Pat Gray van de “Green Party”. Zij was erbij om voorbijgangers een hand te geven,
Een medestandster riep “Kies iedereen behalve Bush”. Leden van het “Senior Action Network” betuigden hun instemming, maar wisten blijkbaar niet waarom.

Er waren drie mannen die met vlaggen zwaaiden, van Cuba, Irak en “Palestina”. Ze droegen insignes met het opschrift “No blood for Israël”. Er stonden enige in het zwart geklede anarchisten bij. Ze noemden president Bush een oorlogsmisdadiger. Niemand was ervan onder de indruk Ook niet van de man, die Hitlersnorretjes op portretten van president Bush zat te tekenen.

Er waren veertien sprekers, die van alles hadden aan te merken op de huidige regering in Washington. O.a. omdat de president tegenstander was van de marxistische handelaren in drugs, uit Colombia.
Er werd gepleit voor de vrijlating van vijf Cubaanse spionnen. De “radical homosexual organization” pleitte ervoor fabrikanten van medicijnen te dwingen hun patenten vrij te geven voor iedereen. “Medicare” (ziekteverzekering) werd verweten, dat ze de mensen behandelden zoals destijds in nationaal-socialistisch Duitsland. Fidel Castro werd uitbundig geprezen omdat hij in alles beter zou zijn dan president Bush.
Het bewind in Noord-Korea werd bejubeld; dat  mocht niemand iets in de weg leggen. De extremisten hadden het hoogste woord…