Binyamin Netanyahoe heeft geen gemakkelijk baantje, als eerste minister van de staat Israël.
Hij riep de inwoners van zijn land op tot eensgezindheid, afschaffing van onderling politiek en religieus gekibbel, maar het antwoord kwam uit duizenden kelen van over de grenzen;
In de ogen van alle moslims is hij hun vijand. Hij laat zich niet door hen plukken en zijn land uit elkaar trekken, zoals dat onder een socialistische regering mogelijk was. Dat zit de Arabieren niet lekker.

Binyamin Netanyahoe is diplomatiek, maar laat zich niet in een hoek drukken.
De enige die hem feliciteerde met zijn benoeming was konig Hoessein van Jorda­nië, met wie hij zes keer een ont­moe­ting had in de afgelopen ja­ren. Hoes­sein weet, dat Neta­nya­hoe de hoog­ten van Golan niet weg zal ge­ven en is daar blij om, want hij wil liever niet dat de positie van Assad in Da­mascus wordt ver­sterkt.
Netanyahoe op zijn beurt wil Jorda­nië economisch verster­ken. Aldus David Mak­ovsky in ‘The Jerusa­lem Post’ (in­ter­natio­nal edition).

De Palestijnse autoriteit (Jasser Ara­fat) is echter een kolossaal struikel­blok, in alle op­zichten. Als hij een flinke ruzie met hen krijgt, zullen de Arabieren zich achter hen scharen (een deel van hen woont in Jorda­ni­)…
Het is nodig ‘Oriënt House’ te sluiten of, in ieder geval, minder belangrijk te maken in Jeru­zalem. Daar moeten niet langer buiten­landse di­plomaten en ministers wor­den ontvan­gen, alsof daar de regering ze­telt, en vergaderin­gen met terroris­ten wor­den be­legd om aanslagen in de stad te plegen. De Joodse pioniers, die in Hebron wo­nen, moeten afdoende worden be­schermd door het leger van Israël.

Als de Arabische terreur niet radicaal ophoudt, zal de Gaza-strook weer door Israël bezet moeten worden. De Hamas-bewe­ging heeft genoeg dood en verderf gezaaid, heeft Netanya­hoe opge­merkt. Hij gelooft niet in samen met de Arabie­ren regeren in bepaalde landstreken; daarvoor zijn de verschillen in opvat­tingen te groot; mis­schien kan dat later ergens. En er moet in geen geval een Palestijn­se staat komen; dat zou zelf­moord zijn voor het bestaan­de Israël. Wel kunnen hun nederzet­tingen hier en daar worden vergroot in de komende jaren.

Egypte is een probleem, omdat Netanyahoe niet weet in hoe­verre hij de regering in Caïro kan vertrouwen. Egypte is bang, dat Israël militair te sterk wordt of is, en kan om die reden gaan samenwerken met Syrië; dan wordt Israël geïsoleerd.
President Moebarak heeft zich bereid verklaard, Netanyahoe te ontmoeten voor een gedachtenwisseling. Washington zou Moebarak onder druk kunnen zetten, als het laat doorschemeren, dat als Egypte Israël bedreigt, de financiële steun aan Egypte vermin­derd zal worden (zoals het Congress heeft voorgesteld). De Joodse lobby (achter de schermen) in Amerika kan daar ook veel aan doen….

Koning Fahd van Saoedie-Arabië zou de hele boel tot stil­stand kunnen brengen als hij dat wil, samen met Syrië en Egypte. De grootste narigheid kan Binyamin Netanyahoe echter krijgen als in november Bill Clinton de verkiezingen in de VS zou winnen; de beide mannen hebben geen sympathie voor el­kaar….