In het Zuidafrikaanse maandblad “Frontline Fellowship News” heeft dr.Peter Hammond geschreven over leven en werken van de Christenen in Nigeria. Hij kent het land al jaren in zijn functie als leider van een groep van negen zendelingen, afkomstig uit Kaapstad.
Hij zegt, dat Nigeria een land van contrasten en conflicten is geworden, net als Soedan met de helft christenen en de andere helft moslims. Het verschil is, dat de christenen hier in de meerderheid zijn. Bovendien heeft dit land in met 120 miljoen inwoners, verdeeld in 490 etnische groepen, de grootste bevolking van Afrika. In de hoofdstad Abuja staat een heel grote moskee met een gouden dak.

In de noordelijke provincies zijn de Christenen gruwelijk geterroriseerd door de moslims. Er zijn honderden kerken van hen verwoest en duizenden mensen vermoord. In een populair boek over dit drama staat als vanzelf sprekend, dat:  “Predikanten moeten allemáál, zonder uitzondering, in hun kerken worden gedood”.
En verder: “Zij mogen geen kerken bouwen in een buurt, die onder de controle van moslims staat. Christenen moet niet worden toegestaan moslims te verhinderen overdag of ‘s nachts in hun kerkgebouwen te verblijven… Klokken moeten verborgen worden… Christenen mogen hun geloofsovertuiging niet in het openbaar verkondigen… Wij hebben het recht een persoon, die de wetgeving van de shari’a (moslim voorschriften) betwist een ongelovige te noemen”. Aldus het boek “The Sign of the Sword” (1984) van de hand van Shaykh Abdalqadir Al-Murabit.

In 1974 werd in Mekka een programma opgesteld en gepubliceerd door de “World Islamic Organisation”, dat algemeen bekend is onder de moslims in Nigeria. Er staat in: “Organisaties van de moslims behoren centra te openen die helpen de activiteiten van christelijke zendelingen te weerstaan.
Er moeten islamitische radio- en televisiestations worden opgericht.
Alle christelijke activiteiten, hoe onschuldig ze ook lijken, moeten worden gestopt.
Christelijke ziekenhuizen, weeshuizen, scholen en universiteiten moeten worden overgenomen.
Organisaties van de moslims moeten voorlichtingscentra openen over de christelijke activiteiten.
Alle christelijke lectuur moet in moslim landen worden verboden”.

In 1989 werd in Abuja een “Africa Conference” gehouden, waar de volgende resolutie werd aangenomen :
“Om de hele wereld te laten zien, dat Nigeria werkelijk een islamitisch land is, dat de toepassing van de shari’a steunt, zullen wij uitsluitend de benoeming van moslims goedkeuren op strategische nationale en internationale posten in gelijk gezinde landen.
Alle religies, die niet-moslim zijn, moeten worden uitgeroeid (met inbegrip van de Cchristelijke), zodat er uitsluitend moslims kunnen worden gekozen in politieke functies.

Nigeria is een federaal islamitisch sultanaat, dat alle westerse juridische systemen zal vervangen door de shari’a, de kennis van de islam in heel Afrika zal bevorderen, het gebruik van de Arabische taal zal aanmoedigen in alle inrichtingen van onderwijs, omdat dit de taal van de koran is. Er moeten sterke economische banden komen tussen de Afrikaanse islamitische landen om ons gezamenlijk verzet mogelijk te maken, gebaseerd op Islamitische principes”.

Sindsdien zijn christelijke straatnamen vervangen door moslim namen, christelijke ziekenhuizen en scholen overgenomen door de staat, het bankpapier voorzien van Arabische emblemen en opschriften. Bashir Othman Tola, voorzitter van het Bureau voor Islamitische propaganda, noemt de Christenen “gevaarlijke duivels” en zegt dat het tijd wordt het offensief te nemen.
Hij wil de vrijdag tot rustdag verklaren. Een beweging, die zich de “Moslim Brothers” noemt sluit zich bij hem aan en zegt dat “onder de shari’a van Allah” alle ongelovigen van het oppervlak van de aarde moeten verdwijnen. “Alle christenen moeten in het openbaar worden doodgeschoten”.

In de steden Lagos, Jos, Gboko en Abuja zijn veel kerken verwoest door groepen moslims en christenen vermoord. Soldaten van het leger, die de orde moesten herstellen, deden mee. Sommige dorpen zijn uitgemoord. In de plaats Vaase werden 1200 burgers door militairen gedood. In de provincie Taraba werden 100 kerken vernield.

In Tivland sloegen de christenen terug. Er zijn nieuwe kerken in aanbouw, er zijn “Evangelism Workshops” en “Reformation Conferences” opgericht, zowel als cursussen voor mensen die leiding willen geven in de diverse kerkgenootschappen en helpen in de “Great Commission Courses” in Nigeria. Alles zonder de financiële hulp, die de moslims in ruime mate ontvangen van Arabische landen in het Midden-Oosten.

Het Evangelie wordt ook gepredikt via de radio en met behulp van films. Bij ongeregeldheden komen de christenen elkaar te hulp. In september  2001 kwam het tot een ware veldslag in het stadje Jos en vonden 6000 mensen de dood. De aanvallers werden naar het noorden van het land verdreven. Politie en leger lieten zich niet zien.
Soms lekt een geraamde overval tijdig uit en kan een groot conflict worden voorkomen door de christenen.
Hun hogescholen leveren voortdurend jonge predikanten af, die naar andere landen reizen (er werken nu 600 van hen als zendelingen in omliggende gebieden, met veel succes). Binnenslands zijn nu 15.000 godsdienstonderwijzers toegelaten voor het geven van lessen in de openbare scholen.

Het aantal christelijke scholen stijgt voortdurend. Men probeert naast elke kerk zo’n school te openen. Namen van kerken:
“Deeper-life Bible Church”, “Full Gospel Church”, “Evangelical Church of West Afrirca”, “Victory Faith Church”, “The Triumph Church”, “Solid Rock Fellowship”, “Power Revival Ministries”, enzovoort.