Wat Hitler en Stalin niet voor elkaar hebben gekregen, zijn de Europese landen nu zelf aan het doen. Allemaal samen in de smeltkroes, op weg naar een een­heidsstaat.
Door de overwinning van de ‘New Labour’ partij van Tony Blair in Engeland is de deur wijd open gegaan. Het internationaal socialisme zal met grotere snelheid kunnen groeien en bloeien. ‘Het Monster van Maastricht’ (met de Europese Centrale Bank in Frankfurt) wordt werkelijkheid.
Aldus ‘The Aida Parker Newsletter’ (Auckland Park, S.A.).

De nieuwe munteenheid, de Euro, symbool van de kunstmatige Europeaan, zal het betaalmiddel van 15 landen worden (bureau­cratisch hoofdkwartier in Brus­sel), waar ze na 1999 niets meer over te zeggen zullen hebben.
De economie, de credieten, de handel, de belastingen en poli­tieke plannen, werden immers in Maastricht naar elkaar toe gepraat. De Europese Centrale Bank is geen verantwoording verschuldigd aan enige democratische autori­teit.

De supranationale machtsstructuur is totaal.
Wat de volwassenen van heden doen, wordt werkelijkheid voor hun kinderen.
‘Het Monster van Maastricht’ kan niet door nationale rechtban­ken opzij worden gezet. Het Europese gerechtshof in Luxemburg en de bureaucratie in Brussel zullen er het eerste en het laatste woord hebben. Het is met name voor Engeland erger dan toen het feitelijk door Washington werd gedwongen al haar koloniën prijs te geven, waar al die landen nu nog de wrange vruchten van plukken. De machtigste partner van het hele gezelschap zal Duitsland zijn, naar het oude ontwerp van Hitler, Von Ribben­trop, Ritter, e.a.

Barones Margaret Thatcher zegt het zo: “Jullie Duitsers willen geen deel van Europa zijn. Je wilt, dat Europa een deel van Duitsland wordt”.

De ‘Europese Monetaire Unie’ is louter een politieke kwes­tie, niet gefun­deerd op economisch gezond denken. De euro-munt is een eerste stap op weg naar de introductie van een globale munt, mogelijk al in het begin van de nieuwe eeuw. Er is niets dat deze gang van zaken, menselijkerwijs gesproken, rechtvaar­digt. Aldus ‘The Aida Parker Newsletter’.
In de Europese Unie moeten alle 15 landen samen de kosten dragen van de zwakkeren, die grote bedragen aan ouderdomspen­si­oenen moeten betalen, waarvoor ze geen reserves hebben. Dat is b.v. in Frankrijk 69%, in Duitsland 122% en in Italië 107%. De schuldenlast per gezinshoofd zal in Engeland stijgen van 9000 pond naar 30.000 pond per jaar.