Op 18 juni 1981 naderde een sleepboot van Open Doors China. Tweeduizend christenen van de ondergrondse Kerk wachtten ongeduldig op het strand dat tegenwoordig Shantou heet. Die nacht werden 1 miljoen bijbels aan land gebracht. Nu, 25 jaar later, keerden Open Doors-medewerkers terug naar het strand om ‘project Parel’ te herdenken. “We komen de parel-bijbels nog heel vaak tegen.”


Broeder Daniël (een schuilnaam) kijkt uit over het strand. Hij herinnert zich die wonderlijke nacht als de dag van gisteren. “Ik roeide met mijn bootje naar de sleepboot toe en wilde helpen bij het duwen van de bijbels in de zee, maar de pakketten waren te zwaar. Toen lieten ze de ponton met daarin de bijbels zinken en ze dreven in waterdichte verpakking naar het strand.”

Op het strand was het razend druk. De mensen probeerden de bijbels op allerlei manieren mee te krijgen. Via fietsen, houten karretjes of door ze gewoon vast te houden. De hele nacht liep ik heen en weer tussen het strand en dorpjes in de omgeving om bijbels op te slaan.”
Zuster Lai (30) raakt ontroerd als ze Daniël hoort spreken over die nacht. “Waarom? Ik was te jong om het project bewust mee te maken, maar kwam in mijn tienerjaren tot geloof. Gelukkig woonde ik hier in de buurt en kreeg ik via via een parel-bijbel.”

In een dorpje in de buurt van het strand heeft een 85-jarige man een bijbel in zijn hand. Aan de omslag te zien is het een ‘parel-bijbel’. Zijn zoon, die ook bij project Parel betrokken was, zegt: “Project Parel heeft heel wat gekost. We hebben lange reizen gemaakt om de bijbels te verspreiden. Verschillende familieleden hebben gevangen gezeten. Maar het was het waard. Kijk maar eens naar opa. Die parel-bijbel is zijn kostbaarste bezit, terwijl hij de kleine letters niet meer kan lezen!”

“Het is verbazingwekkend hoe groot de impact van de bijbels is geweest”, zegt Open Doors-woordvoerder Jenö Sebök. “Niet alleen vanwege het enorme aantal, maar vanwege de zegen die God heeft gegeven aan de meeste bijbels. Toen de politie de volgende morgen op het strand arriveerde, waren nog niet alle bijbels in veiligheid gebracht. Een deel werd teruggegooid in de zee en een deel werd verbrand. De gelovigen die op het strand betrapt waren, moesten toezien hoe de bijbels in brand gestoken werden. Maar niet alle bijbels vatten vlam, en ze hebben er nog een boel van kunnen redden. Vooral van de bijbels die in zee werden teruggegooid zijn er veel goed terecht gekomen. Visserlui visten ze op en gebruikten de bladzijden om hun vis in te verpakken. Zodra de christenen dat door kregen, boden zij geld om de bijbels te kopen.”

De afgelopen 23 jaar bereikte Open Doors verhaal na verhaal over de impact van die bijbels in China van die tijd. “Project Parel-bijbels zijn in vrijwel elke provincie van China opgedoken. Er waren ‘gebrandmerkte’ bijbels bij en bijbels met een ‘watermerk’. Ook waren er geparfumeerde bijbels. Dat waren bijbels die werden ontdekt en door de autoriteiten in beerputten gegooid. Meteen nadat de Chinese smokkelaars waren vrijgelaten, visten ze de bijbels uit de beerput. Ze werden zo goed mogelijk afgespoeld en geparfumeerd.”
Een van deze bijbeltjes kwam terecht bij een jonge man die drie jaar om een bijbel had gebeden. Na drie weken had hij z’n bijbel drie maal doorgelezen, en toen voelde hij zich geroepen om als rondreizend evangelist de Blijde Boodschap op het platteland te gaan brengen. Nu, twintig jaar later, geeft hij leiding aan een huiskerkverband met meer dan 400.000 leden.