Volgens de journalist David Rudge heeft generaal Yitschak Mordechai in Haifa verklaard dat de dreiging van Syrië is toegenomen. Dit ondanks belangstelling voor een eventuele vrede met Israël.


Het Syrische leger beschikt nu over meer dan 4000 tanks en 3000 lanceerinrichtingen voor geleide projectielen. Syrië heeft nu de modernste oorlogsvliegtuigen en heeft tevens in Rusland T-72 tanks besteld. De manschappen zijn goed getraind.

Nu er twee soorten Israël bestaan, beginnen meer mensen zich af te vragen, wat er van de democratie in dat land terecht moet komen. Wordt het recht in officieel vrij gebied niet anders toegepast dan in Gaza en Jericho, waar Arafat en de zijnen nu met zelfbestuur bezig zijn? Waarschijnlijk wel.

‘The Jerusalem Post’ zegt, dat het na honderd dagen duidelijk is dat, als er iets van het hele experiment terecht moet komen, Yasser Arafat eerst in een democraat moet veranderen!
Jon Immanuël schrijft, dat al de verschillende soorten Palestijnen het erover eens zijn, dat Arafat niet mag doorgaan met regeren als een absolute dictator.

In een interview in ‘Vanity Fair’ zegt Arafat, dat hij zich belegerd voelt, alsof hij nog in Libanon woonde, en dat hij in Tunis meer macht had dan nu. Hij neemt het de landen, die hem geld geven, kwalijk dat ze voorwaarden stellen. “Ik heb te doen met een interne oppositie, een Arabische oppositie, een Islamitische oppositie en dan nog de internationale gemeenschap, die pro-Israël is”, aldus Arafat in dat interview.

In het weekblad ‘Al-Awda’ (eigendom van zijn schoonmoeder) verklaart Arafat: “We mogen dan onderling van mening verschillen, maar democratie betekent, dat iedereen de wet moet gehoorzamen”. Theoretisch is dit juist, maar de wet is dan wel wat Arafat wil!
Een aantal volgelingen, die opdracht hebben een grondwet op te stellen voor een toekomstige staat, hebben Arafat herhaaldelijk verzekerd dat zijn plaats aan de top niet in gevaar is, maar dat hij zijn eigen autoriteit moet weten te beperken.

Hij had op 24 mei in het dagblad ‘Al-Ouds’ beloofd dat hij alle door Israël gemaakte wetten (sinds 1967) zou opruimen. In Caïro echter heeft hij dat overgelaten aan een administratieve adviesraad. Deze raad kan niets doen zonder officiële toestemming van Israël
De raad is ingesteld voor het toezicht houden op zaken als gezondheid, opvoeding, sociaal welzijn, toerisme en het innen van belastingen.

In Gaza en Jericho zullen op 15 december verkiezingen worden gehouden, en Arafat is erop gebrand om als beste man uit de bus te komen. Hij herriep daarom dan ook gauw het ontslag van het hoofd van de politie in Jericho, Moonther Ershed.
Toen deze Ershed ontslagen werd sloten prompt alle zakenmensen uit protest hun winkels. Dit werd Arafat te gortig.

Premier Yitschak Rabin en Yasser Arafat beijveren zich om elk incident, schietpartij of moordaanslag (met name van de ‘Hamas’-beweging) te versluieren. “Het vredesproces mag niet in gevaar komen”, zegt Rabin. “Maak je niet overal druk om”, zegt Arafat, en kijkt vervolgens dan snel de andere kant op.

Steve Rodan zegt in ‘The Jerusalem Post’, dat Hadash Saleh Salim (burgemeester van Kafr Iblin) en sheik Ra’id Salah van plan zijn, een grote campagne van de moslims in Israël te leiden om meer Arabische leden in de Knesset te krijgen.
Ze willen ook, dat de regering een streep haalt door de leningen aan de gemeentebesturen. Er wonen nu 600.000 moslims in Israël. De burgemeesters schijnen beter te begrijpen wat democratie inhoudt dan Yasser Arafat.