Om een duidelijk beeld te krijgen van de huidige situatie op de wereld, heeft ds. Norman Pyle, hoofdredacteur van het maandblad “Christian View of the News”, een aantal binnengekomen berichten samengevat.

Het eerste is afkomstig van het Engelse parlementslid George Calloway, die kans heeft gezien een bezoek te brengen aan Bagdad, de hoofdstad van Irak. Hij is lid van de liberale partij en hield tot nu toe Saddam Hoessein de hand boven het hoofd. Hij vroeg de mensen op straat ronduit, hoeveel tijd ervoor nodig is om Saddam Hoessein ten val te brengen.


Het duidelijkste antwoord dat hij kreeg, kwam van een verkoper in groenten en fruit, die zei dat het volk niet meer dan twee weken nodig had om Saddam ten val te brengen.

Buiten Irak schijnt men de feiten niet te weten. De sterkte van het leger is verminderd tot 65% van wat het was tijdens de Golfoorlog. Technisch gezien kan het Amerikaanse leger het verslaan met een vuist op de rug gebonden, zegt men. Maar Saddam houdt geheime wapens verborgen voor nieuwsgierige ogen. Grote wapens kan hij niet meer importeren, omdat de Verenigde Naties hem dat hebben verboden, maar chemische en bacteriologische wapens voor massale vernietiging slippen gemakkelijk naar binnen achterop een vrachtwagen.
Hij heeft werkplaatsen onder de grond. Galloway verklaart, dat hij erin is geweest. De commandoposten zijn bereikbaar in electrische liften.

Het tweede bericht komt van de Defensie specialist Anthony Cordesman. Hij is tot de conclusie gekomen, dat men in een oorlog met Irak te maken krijgt met een gewonde vergiftige slang. De U.S.A. kan de eerste klap toebrengen met vierhonderd bombardementen per dag uit hoog vliegende moderne vliegtuigen, die gevolgd moeten worden door aanvallen met zware artillerie.
In 1991 sloeg de Republikeinse Garde van Saddam Hoessein spoedig op de vlucht, maar dat is niet genoeg; ze moeten totaal verslagen worden deze keer. Op steun van de bevolking van Irak hoeven ze niet te rekenen; zij zullen alleen gevluchte soldaten helpen binnen Irak, die ook genoeg hebben van de dictator in Bagdad.

In het weekblad “World” zegt Mindy Belz, dat er hier en daar al hotels verrijzen die zijn ingesteld op een tijd van vrede. Bijvoorbeeld in de stad Sulimaniyah met uitzicht over het Azadi park (‘Azadi’ betekent ‘vrijheid’) met wandelpaden voor moeders met baby’s en grasvelden waarop gezinnen met ballen spelen. In de grond eronder bevindt zich een gesloten gevangenis van Saddam (met martelkamers). De mensen daar zeggen, dat een toekomstige oorlog waard is gewonnen te worden.

Thomas Friedman (in “Atlanta Journal – Constitution”) merkt op, dat het niet voldoende zal zijn, het bewind in Irak tot rede te brengen. Er zijn 22 Arabische landen die hervormd moeten worden. Daar wonen 280 miljoen mensen, die ondanks grote armoede druk bezig zijn hun aantal te verdubbelen. In al die landen bij elkaar worden per jaar slecht 300 nieuwe boeken gedrukt. Zo’n 65 miljoen volwassenen kunnen niet lezen of schrijven. De werkeloosheid stijgt.
Maar Gene Gurganus schrijft in het maandblad “Church Planting Challenger”: zal de islam toelaten, dat we verandering brengen in die landen? Geweld en bloed zijn karakteristiek voor Moslims. Zij willen de baas worden in de hele wereld. Ik heb hen 17 jaar aan het werk gezien in Bangladesh. Zij sturen zendelingen naar andere landen en hebben succes. Alleen waar zij in de minderheid zijn, kunnen ze worden afgeremd.

David Cloud, in het weekblad “O Timothy”, herinnert eraan dat de haat van de Islam, Osama bin Laden in het bijzonder, al begon toen Abraham Ismaël met zijn moeder de woestijn in stuurde. Hij heeft openlijk gezegd, dat hij Amerika wil vernietigen als het niet ophoudt de staat Israël te steunen. Maar dat weigert de christen George W. Bush.