Volgens J.J.Ray, Bijbelleraar en schrijver van het boek ‘God wrote only one Bible’ zijn alle Bijbelvertalingen die niet de Textus Receptus volgen, onbetrouwbaar.
Deze Bijbelvertalingen zijn op een of andere manier gebaseerd op de grondteksten die bewerkt zijn door Westcott en Hort (W&H) en uitgegeven zijn door het Engelse Herzieningscomité in 1881.

‘Het nieuwe Griekse Testament waar W&H twintig jaar lang aan hadden gewerkt, werd stukje bij beetje in het geheim aan het herzieningscomité toevertrouwd’. ‘Hun Griekse tekst was zeer vergaand en bracht een ommekeer teweeg’. ‘De Griekse tekst van W&H is de besloten onderneming van twee mannen vanuit een zeer beperkt en zorgvuldig gekozen aantal handschriften’.

Sinds 1881 is er een grote strijd gaande tussen W&H’s zogenaamde neutrale tekst en de Textus Receptus, de Algemeen Aanvaarde Tekst die in 1550 is samengesteld uit kopieën van de primaire Griekse manuscripten, van waaruit de King James vertaling (1611) en de Statenvertaling (1637) zijn voortgekomen, terwijl het Oude Testament kwam vanuit de Hebreeuwse Masoretische tekst.
De Griekse tekst van W&H veranderde de tekst van de Griekse Textus Receptus op 5337 plaatsen, waarvan een deel worden opgesomd in het boek van Ray. Dit zijn veranderingen van leerstellige aard.

Westcott en Hort, twee hoge geestelijken binnen de Anglicaanse Kerk, blijken er vele ketterse ideeën op nagehouden te hebben. J.J.Ray onderscheidt theologische ketterijen in antropologie (leer der mens), hamartiologie (leer der zonde), satanologie, ecclesiologie (leer der kerk), pneumatologie (leer der goddelijke inspiratie), eschatologie (leer der laatste dingen), soteriologie (leer der verlossing) en christologie. Hun boeken staan vol met duistere en vage redeneringen, listig woordgebruik en subtiele herdefiniëring van begrippen.
Beide geloofden in de evolutieleer, de alverzoening en de inherente goddelijkheid van de mens.
Met name Westcott ging in zijn ketterijen verder dan Hort. Westcott ontkende bovendien de Hemelvaart, de lichamelijke opstanding van Christus, hij geloofde in een niet-lichamelijke opstanding van Christus, net als de Jehova’s Getuigen. Beide heren waren aanhangers van de Maria-verering. Westcott en Hort waren ook lid van de Eranus Club, een soort spiritistisch genootschap. Het is veel gnostisch gedachtegoed die beide geestelijken aanhingen, daarbij beïnvloed door de Griekse filosofie, Plato, Philo en Origenes.
Ketterijen die heden ten dage bij de Jehova’s Getuigen voorkomen in hun Nieuwe Wereldvertaling, die trouwens gebaseerd is op de teksten van W&H.
Daarom, zo meent Ray, ‘kan hun waarheidsgetrouwheid en geloofwaardigheid met betrekking tot hun theorieën over Nieuw Testamentische kritiek niet worden vertrouwd’. ‘Ze hebben de N.T. Griekse tekst veranderd en vervalst en aangepast aan hun ketterijen’.

‘Zij die de valse W&H Griekse tekst gebruiken (of enige van de moderne tegenhangers als Nestle-Aland’s, die inhoudelijk weinig verschilt met de teskt van W&H, de Novum Testamentum Graece (met als basis de Nestle-Aland teksten), de United Bible Societies (U.B.S), Greek New Testament, e.d. zouden moeten worden gewaarschuwd tegen de ketterij van zijn oorspronkelijke uitgevers!’

Binnen honderd jaar nadat de laatste teksten van het Nieuwe Testament waren geschreven, begonnen de vervalsingen. Er werd gebruikt gemaakt van minderwaardige manuscripten. Onder keizer Constantijn werd een Bijbel aanvaard, waarin een aantal ongerijmdheden in opgenomen werden.

De Codex Vaticanus en Sinaïticus manuscripten zouden twee niet verloren gegane kopieën zijn van de vijftig Griekse afschriften die door Eusebius voor keizer Constantijn zijn gekopieerd rond 331 na Chr. Daarin zijn onder andere ook apocriefe boeken opgenomen, die door het Concilie van Trente in 1546 gezaghebbend zijn verklaard.
De Sinaïticus en de Vaticanus ontstonden dus later dan de Textus Receptus. De Codex Vaticanus mist overigens heel 1 Timotheüs en het hele boek Openbaring.
De Codex Sinaiticus werd geschreven in Cesaerea waar Eusebius en Origenes woonden. De Codex Vaticanus is geschreven in Alexandrië, ‘de bron van tekstuele corruptie in Noord-Afrika’, een gebied dat niet geassocieerd werd met de zendingsreizen en brieven van de apostel Paulus. Van daaruit kwam de Vaticanus naar Rome in 1448.

De eerste verschijning van de Codex Vaticanus was in 1481 toen het werd ontdekt in de Vaticaanse bibliotheek. Het ontstaan van dit manuscript ligt tussen 325 en 350 na Chr.
De Codex Sinaïticus, die grotendeels overeenkomt met de Codex Vaticanus, werd gevonden door de Duitse hoogleraar Tischendorf in het Katharina klooster in 1844.

Kerkvader Hiëronymus schreef zijn Latijnse Vulgaat in 382 na Chr. De Vulgaat is de Latijnse vertaling van de hele Bijbel.
De Vulgaat komt grotendeels overeen met de Codex Vaticanus en de Codex Sinaïticus en is de officiële Bijbel van de Rooms- Katholieke Kerk. Tot 1500 waren vele Bijbelvertalingen gebaseerd op de Vulgaat.

Ray beschouwt daarom die bijbelvertalingen die niet overeenstemmen met de Textus Receptus en die dus op een of andere manier vervalst zijn, als bedrieglijk.
Het is een hele opsomming: Het Boek (1988), de NBG vertaling (1951), de (herziene) Willebrord vertaling (1995), de Canisius vertaling (1929), Groot Nieuws voor U (1983), de Leidse vertaling (1912), de Voorhoeve vertaling (1877) en álle Engelse vertalingen na de King James Bijbel, de Authorized Version (AV).

In hoofdstuk 4 staan ongeveer 180 teksten opgenoemd die niet in 70 verschillende Bijbelvertalingen zijn opgenomen, maar wel in de King James en de Statenvertaling. Het is een onthullend geheel, de lezer kan het zelf allemaal natrekken.
Tussen de Statenvertaling en andere Bijbelvertalingen is alleen al in het Nieuwe Testament sprake van 180 verschillen.
Maar er zijn nog meer verschillen tussen de Textus Receptus en de W&H en Nestlé-Aland teksten. Complete Bijbelpassages verdwijnen in uitgaven die gebaseerd zijn op W&H en N&A teksten. In totaal wijkt Nestlé’s tekst maar liefst 36.191 keer af van de Heilige Schrift in de Griekse tekst.

Het is een groot wonder dat de Bijbel in de King James en in de Statenvertaling zo onvervalst is overgeleverd. Ray is ervan overtuigd dat dat alleen door Gods Bewaring mogelijk is geweest.

Meer informatie over dit onderwerp:

Op de website wachttorenkijker.wimdegoeij.nl vindt u meer informatie over dit onderwerp. Wilt u meer weten over Westcott en Hort en de totstandkoming van de basis voor de meeste nu in gebruik zijnde vertalingen, inclusief de Nieuwe Wereldvertaling? Kijk dan eens naar deze PDF op de website van Marc Verhoeven. Ook hij levert op zijn website veel materiaal voor Jehovah Getuigen om over na te denken. Beiden bedankt voor deze informatie we delen het graag!