`Weldra zullen in Zuid-Afrika lokale verkiezingen worden gehouden. Dat wordt waarschijnlijk de laatste kans voor de inwoners om te redden wat er te redden valt`. Aldus de ‘The Aida Parker Newsletter’ (Auckland Park, RSA), waarin onophoudelijk wordt gewaarschuwd voor de afgrond, waarin de huidige regering dit mooie land stort.


Geen kwestie van ras of huidskleur, maar van dreigende communistische terreur. Als op een zinkend schip lijkt de situatie `Ieder voor zich, en God voor ons allen`

Het ANC heeft een streep gehaald door haar verkiezingsbeloften. Om aan verkiezingskandidaten te komen heeft het 78 leidende figuren weggehaald van de ‘COSATU’ (vakbeweging).
Het ‘Freedom Front’ probeert meer mensen wakker te schudden. Het ANC is echter druk bezig in het hele land communistische ambtenaren in het bestuursapparaat te stoppen, dus aanhangers van haar politieke beweging. Op hoge posten verschijnen leden van de voormalige ‘Mass Democratic Movement’, die het pad effende voor het ANC.

Het staat trouwens duidelijk in het op 16 december 1994 verschenen document van de hand van de vice-president van het ANC Thabo Mbeki, onder de titel ‘Van verzet naar wederopbouw’.
Hij zegt dat ‘de worsteling’ voorbij is en de ‘democratische revolutie’ begonnen is. Hij ontkent dat de partij uiteen dreigt te vallen in groepen met verschillende opvattingen. Het volk moet zich verenigen om alles ‘socialistisch’ te maken.
Dat begint met `consolidatie van onze macht`. Velen schijnen dit nog steeds niet te (willen) begrijpen.

De Zuidafrikaanse communisten zien Cuba nog steeds als een model-land, waar ze destijds een delegatie naar toe stuurden. Wat er in Oost-Europa gebeurde noemen ze een ‘tijdelijke tegenslag’ voor de komst van het internationale communisme.

Mbeki wil alleen populair blijven bij de zwarte volken in Zuid-Afrika en baseert op hen de macht van het ANC. Zij vormen de regering en iedereen moet van hen afhankelijk zijn…

Dr.Edward Cain schreef: `Het is hier een volslagen catastrofe, en de toestand wordt met de dag slechter. Ik heb alle hoop verloren voor de Afrikaners. Hun verzet is gebroken en ze hebben geen politieke betekenis meer. De enigen, die de strijd voortzetten zijn de Engelsen en de Zoeloes. De enige christenen die zich nog actief verzetten tegen de communisten, zijn zij die behoren tot de ‘United Christian Action’`.
Ja, dat is het gevolg van de grote verkiezingen die Mandela en de zijnen aan de macht brachten, waarover het Londense dagblad ‘The Sunday Times’ schreef `Wat een verschrikkelijke bende` en `een enorme oplichterij`.

Daar zat toen het ‘South African Free Election Fund’ in New York achter, geleid door David Rockefeller (voorstander van een ‘Nieuwe Wereldorde’) en Tony O’Reilly (een directeur van Heinz), die het marxisme naar Zuid-Afrika brachten.
In het bestuur zat een hele rij bekende rijke mensen, zoals Cyrus Vance (gewezen minister van Buitenlandse Zaken en lid van de ‘Trilateral Commission’) en Jean Campbell (van het ‘National Council of Churches’ van de VS).