De Nederlandse regering is van plan om op alle ambassades binnen niet al te lange tijd de Europese vlag te laten wapperen. Naast onze nationale driekleur zou de blauwe vlag met twaalf sterren komen te hangen als teken van de integratie van Europa. In Brussel is er inmiddels een speciale werkgroep die zich bezig houdt met de problematiek van het dubbele vlagvertoon.

Deze vlag echter, symboliseert niet de integratie van Europa, maar de toewijding van het Europese continent aan Maria. Het uitgangspunt voor het ontwerp van de vlag is de ‘Wonderdadige Medaille’ die sinds 1832 wordt geslagen naar aanleiding van een Maria verschijning aan een zekere Catharine Labouré, (gestorven in 1876) die inmiddels door Rome zalig- en heiligverklaard is.
Op de medaille omcirkelen twaalf sterren de letter M en een kruis met aan de basis daarvan een horizontale I door de letter M heen. Daaronder twee harten; het ene van Jezus met de doornen omkranst, het andere van Maria doorboord met een zwaard. Op de andere kant van de medaille staat Maria, staande op een wereldbol met een slang. Uit elk van haar beide handen komt een stralenbundel van licht. Rondom de afbeelding het gebed: “O Maria zonder zonde ontvangen, bid voor ons die onze toevlucht tot u nemen”.

De twaalfsterren-krans is ontnomen aan een beeld uit Openbaringen 12:1 waar een vrouw verschijnt, bekleed met de zon, de maan onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. De Rooms-Katholieke exegese luidt dat met deze vrouw Maria wordt bedoeld. Maria als de volmaakte verloste, het ideaal van de verloste mensheid.
De twaalf sterren hebben dus niets te maken met de twaalf lidstaten van de Europese Gemeenschap, zoals velen denken.

De huidige Europese vlag moest volgens de Rooms-Katholieke ontwerper een symbool zijn van het nieuwe ‘heilige’ roomse Europa. De ontwerper heeft namelijk bewust een symbolisering van Maria willen weergeven als ‘Koningin van het Heilige Nieuwe Roomse Europa’.
Het ontwerp voor de vlag is afkomstig van de voormalige directeur van de persdienst van de Raad van Europa, Paul G.M. Lévy, professor aan de Katholieke Universiteit van Leuven.
Blauw vond hij een passende kleur voor Europa en de sterren een prachtige tekenen van de hoop en het getal 12 het symbool van de volheid. Dit komt alles overeen met de symboliek van O.L.Vrouwe, zowel in de Apocalypse als op de medaille.
Gezien deze overeenkomsten leek het hem geoorloofd Europa in stilte aan Maria toe te wijden. Het ontkerstenende Europa zou volgens hem heimelijk onder de heerschappij van de ‘Koningin des Hemels’ gesteld moeten worden.

De vlag werd op 8 december 1955 aanvaard; het feest van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria (het onderwerp van de ‘Wonderdadige Medaille’). De toenmalige Secretaris-Generaal van de Raad van Europa was zeer onder de indruk van de mystieke waarheid van de juiste datum.

In de officiële stukken wordt Maria uiteraard niet genoemd. Maria werkt in alle stilte. De keuze van de achtste december is niet toevallig: op 8 december 1869 verkondigde paus Pius IX het dogma van de onfeilbaarheid, waarmee het primaat van het centralisme werd uitgedrukt.
Op 15 april 1986 ging het Bureau van het Europese Parlement accoord met de vlag in huidige vorm. In mei van datzelfde jaar werd de vlag voor de eerste maal gehesen voor de gebouwen van de Europese Gemeenschap.
In het verslag van de Politieke Commissie over de Europese vlag van juni 1988, werd verklaard dat indien het aantal lidstaten zich zou uitbreiden, het aantal sterren in de vlag niet aangepast zou worden.

Drie verschillende pausen hebben samen zeven keer de gehele wereld aan Maria toegewijd. De huidige paus heeft Rusland aan het ‘Heilige Hart van Maria’ opgedragen.

Het streven van Rome is er uiteindelijk op gericht zoveel mogelijk geestelijke en politieke macht in de wereld te verkrijgen en te behouden. Zie een land als Polen waar de macht van de RK Kerk op het openbare leven bijna verstikkend is.
In de visie van Rome heeft Maria de taak haar onderdanen te doordringen van hun plicht tot gehoorzaamheid aan het kerkelijk leergezag.