AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
Groot Brittannië lijkt de eerste moderne ‘softe’ totalitaire staat op aarde te worden. Geen concentratiekampen, geen goelags, maar wel een bijna alomtegenwoordige ‘gedachtenpolitie’, die inmiddels onvoorstelbaar veel macht heeft om te bepalen wat de mensen wel of niet mogen denken. De Britse overheid wil nu een wet invoeren, waardoor politiek incorrecte grapjes worden gecriminaliseerd en worden bestraft met maximaal zeven jaar gevangenisstraf.

Aan de overkant van de Noordzee is al jarenlang een sluipende campagne aan de gang, waarbij de psychologie van de inwoners langzaam wordt beïnvloed en veranderd.
Dat schrijft recentelijk de Australische krant The Australian.

Minister van Justitie Straw voorkwam persoonlijk dat een amendement van het Hogerhuis, dat de vrijheid van meningsuiting benadrukt, in de nieuwe ‘incorrecte grapjes’ wetgeving werd opgenomen. Straw pleitte eerder voor een ‘herdefiniëring’ van wat ‘Engels’ is, omdat de Engelsen volgens hem nu wereldwijd alleen bekend zijn vanwege het voetbalgeweld, dat alleen door ‘racistische en xenofobische witte mannen’ zou worden begaan. De Engelsen zijn volgens Straw ‘geneigd tot geweld’ en ‘potentieel zeer agressief’.

In de afgelopen 10 jaar zijn er vele gevallen geweest van draconische straffen, inclusief de arrestaties en vervolging van kinderen voor het plegen van ‘gedachtemisdaden’ en beledigingen van het ‘politiek correcte denken’.

De voorzitter van de organisatie ‘Countryside Restoration Trust’ en tevens columnist Robin Page, zei bij een demonstratie in 2002 tegen de nieuwe anti-jacht wetgeving van de overheid: ‘Ik wil dezelfde rechten als een éénbenige zwarte vegetarische asielzoekende lesbische moslim vrachtwagenchauffeur.’ Page werd gearresteerd, en ontving na vier maanden een brief waarin hem werd medegedeeld dat er geen aanklacht zou worden ingediend, maar dat dit bij toekomstige incidenten wél het geval zou zijn. Het kostte Page vijf jaar om zijn naam te zuiveren. Maar Page was tenminste volwassen.

In september 2006 werd het 14 jarige schoolmeisje Codie Stott door de politie gearresteerd en 3,5 uur in een cel vastgehouden, nadat ze haar leraar op school gevraagd had om, voor het maken van een opdracht, bij een andere groep te worden ingedeeld, omdat de meisjes waar ze bij zat, alleen maar Urdu (Pakistaans) spraken. Haar leraar schold haar onmiddellijk uit voor racist, en belde de politie. Nadat Codie weer was vrijgelaten, stelde de school een onderzoek in – niet naar het gedrag van de leraar, maar naar háár gedrag.

Zelfs een 10 jaar oud jongetje werd door de politie gearresteerd om vervolgens voor de rechter te moeten verschijnen, nadat hij tijdens een ruzie op school een 11 jarige jongen voor ‘Paki’ en ‘Bin Laden’ had uitgescholden (het andere jongetje noemde hem een schoft en een Teletubbie). De hele gang naar de rechtbank kostte de maatschappij zo’n 28.000 euro. Het beschuldigde jongetje raakte zo van slag, dat hij niet meer naar school wilde. De rechter, Jonathan Finestein, zei: ‘Zijn we nu echt zó ver gekomen dat we 10 jaar oude schooljongetjes gaan vervolgen vanwege politieke incorrectheid? Er worden grote misdaden gepleegd waar de politie niet eens de moeite voor neemt om te onderzoeken. Dit is nonsens.’

De ‘Hate-crime’ politie stelde ook een onderzoek in naar Basil Brush, een vos in een kinderpoppenserie, die een grapje had gemaakt over zigeuners. De BBC gaf toe dat het vosje zich ‘ongepast’ gedragen had, en verzekerde de politie dat de aflevering nooit meer zou worden uitgezonden. Een bisschop kreeg een officiële waarschuwing van de politie, omdat hij niet genoeg zou doen om de ‘verscheidenheid’ te bevorderen. Klaarblijkelijk is dat in Groot Brittannië een nieuwe taak geworden van de politie.

Een christelijk ouderencomplex voor bejaarde geestelijken en religieuze medewerkers kreeg geen subsidie neer, omdat het weigerde bekend te maken hoeveel van de gepensioneerden bewoners homoseksueel waren. Het feit dat dit nooit aan de bewoners gevraagd was, werd als bewijs van ‘homofobie’ gezien.

Vreemd genoeg werd er op een school wél geluisterd naar moslimouders, die bezwaar hadden gemaakt tegen het feit dat hun kinderen op school boeken kregen, waarin het homohuwelijk en adoptie werden aangeprezen. Het ‘kwetsende’ lesmateriaal werd vervolgens geschrapt. Maar toen moslimouders samen met christelijke ouders op een andere school dezelfde bezwaren maakten tegen dezelfde boeken, werden hun bezwaren afgewezen, en werd er zelfs gedreigd met gerechtelijke stappen als ze hun kinderen zouden weghouden uit de lessen.

De laatste maanden zijn er een zeer groot aantal gevallen geweest waarbij werknemers van scholen, ziekenhuizen en andere instituties hun baan verloren vanwege hun diverse geloofsovertuigingen (meestal christelijk). Net als in het oude communistische Oost Duitsland werden zij verraden door wat zij in gewone privégesprekken aan hun collega’s vertelden, die hen vervolgens aangaven bij de autoriteiten.

De misdaad van een verpleegster was, dat ze een patiënt aanbood om met haar te bidden.
De patiënt klaagde hier niet over, maar vertelde aan een andere verpleegster dat haar collega dit aanbod had aangedaan. Gevolg: de verpleegster werd een bepaalde periode op non-actief gesteld en kreeg in die tijd geen salaris. Een administratief medewerker op een school, Jennie Cain, gaat haar baan verliezen, omdat ze hulp zocht bij haar kerk, nadat haar vijfjarige dochtertje werd verboden om in de klas over Jezus te praten.

Draconisch strakke maatregelen kunnen, net als over tolerantie, ingezet worden om sociaal geaccepteerde waarden en normen te verwoesten. Zo heeft de Britse Marine een gebedsruimte voor satanisten op een oorlogsschip ingericht, omdat één matroos lid is van de satanskerk. En satanisten die in de gevangenis belanden, krijgen op verzoek al hun ‘religieuze’ spullen tot hun beschikking. Veel van deze extreme zaken zijn afkomstig van niet gekozen of quasioverheidsinstanties, die diverse instituten controleren, en die min of meer geen verantwoording hoeven af te leggen aan de kiezers. Het komt meestal niet direct van de regering vandaan, alhoewel de regering het wel degelijk stimuleert, maar op een verborgen manier, zodat alle verantwoordelijkheid desnoods ontkent kan worden.

De beschreven gevallen op zich kunnen misschien afgedaan worden als ‘incidenten’, maar als ze bij elkaar worden genomen – en er zijn al talloze van dit soort ‘incidenten’, er komen dagelijks nieuwe bij – dan komt er een zeer helder beeld naar voren: In Groot Brittannië mag je alleen nog denken, wat de regering goed acht. Alles wat daar niet mee in overeenstemming is, kan je je baan kosten, of in de gevangenis doen belanden. Zelfs als je nog maar 10 bent, kun je voor het gerecht worden gesleept voor het uitschelden van een klasgenootje.

Tegelijkertijd is Groot Brittannië óók het land, waar de leider van virtueel de grootste democratische partij van Nederland, de PVV, geweigerd wordt, maar een lid van de islamitische terreurorganisatie Hezbollah er wél vrijelijk zijn haatspeeches tegen de Joden, tegen Israël en tegen het Westen mag geven. Trek uw eigen conclusies.

Bron: EIB nieuwsbrief, overgenomen uit: The Australian.

Lienden, 26 december 2011