Een vreugdeloze kerst zullen zo’n 120 Turkse christelijke kinderen dit jaar beleven.


Sinds één jaar zijn een dertigtal christelijke gezinnen, afkomstig uit het zuidoosten van Turkije, in Vlaanderen aangekomen. Die 200 christenen hebben zich voornamelijk in Mechelen en Antwerpen gevestigd waar hun geloofsgenoten in de afgelopen jaren een woonplaats hebben kunnen vinden.
Tot nu toe hebben de Belgische autoriteiten geweigerd om ze als vluchtelingen te erkennen, zodat ze géén financiële hulp van de OCMW kunnen ontvangen. Zodoende zijn ze op de solidariteit van de andere Turkse christelijke gezinnen en van de lokale vluchtelingendiensten aangewezen.

Veel asielzoekers komen van Geznag of van Hassane, een dorp dat in november 1993 door het Turkse leger werd verwoest. Vóórdat Hassane in brand werd gestoken en gebombardeerd, werden alle bewoners – 200 in totaal – ‘manu militari’ uitgewezen.
Zestig van hen, waaronder veertig kinderen, leven nu in Antwerpen en zeventig, waaronder vijftig kinderen, zijn woonachtig in Mechelen. Degenen die naar Duitsland of Nederland vluchtten kregen gemakkelijk het asielrecht.
In België werden voor een dertigtal christelijke gezinnen de asielaanvragen onaanvaardbaar verklaard of door het Commissariaat Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen geweigerd. Toch was in de afgelopen jaren het statuut van ‘vluchteling’ toegekend aan andere christenen van het zuidoosten van Turkije waar de toestand toentertijd minder dramatisch was.

Na een lange en gevaarlijke tocht naar België zijn deze vluchtelingen nòg niet aan het einde van hun lijdensweg. Tot nu toe hebben de kinderen daaronder het meest geleden en blijven nog het meeste lijden.
‘Rechten van de Mens zonder Grenzen’ heeft deze week die gezinnen in Mechelen en Antwerpen ontmoet. Ze zijn ontmoedigd en ongerust.

Yussuf Dirlik, een vader van vier kinderen uit Hassane, heeft de organisatie verteld dat zijn drie maanden oud kind in oktober in de kou van de Italiaanse bergen is gestorven.
Hayretin Yaramis, die uit Geznag met zijn hele familie vluchtte, werd onderweg door islamieten aangevallen en beroofd. Ze werden allemaal geslagen en bij de vechtpartij werd hun anderhalf jaar oud zoontje Tanju vermoord. De aanvallers waren hun bekend: Ze waren door de lokale ‘agha’ (een machtige feodale grootgrondbezitter) gestuurd die hen al jaren afperste, vervolgde en soms bijna als slaven behandelde.
Ilias Bektas, de burgemeester van Hassane die nu in Mechelen woont, heeft aan ‘Rechten van de Mens zonder Grenzen’ verklaard dat hij ongerust was over het lot van vijf gezinnen uit zijn dorp. “Ze zijn onderweg naar België, maar sinds weken hebben we geen nieuws meer van hen ontvangen. Ik hoop dat er iets ergs met hen is gebeurd”.

Zeven gezinnen uit Geznag, waar het leven van de christenen ook onhoudbaar is geworden, zijn in Antwerpen terecht gekomen en drie anderen zijn onderweg. Er blijft nog maar één gezin ter plaatse over, zodat dit oorspronkelijk christelijk dorp nu helemaal moslim is geworden.

Een familie uit Besbin, die nu in Mechelen woont, werd het statuut van vluchteling geweigerd, hoewel andere bewoners van dit dorp vroeger wél het asielrecht in België kregen.

Op de vooravond van het kerstfeest pleit ‘Rechten van de Mens zonder Grenzen’ voor een menselijke opvang van die vluchtelingen en voor het toekennen van het statuut van vluchteling.