Onlangs heeft de burgemeester van Boxmeer aangifte gedaan van het aanzetten tot haat, discriminatie en geweld door middel van het ophangen van een Hitlerposter in zijn gemeente. Op de poster staat behalve een foto van Adolf Hitler, de tekst “Een verenigd Europa? Mijn idee!”

De politie onderzoekt de zaak.  Maar als de burgemeester de geschiedenis van het Derde Rijk beter had bestudeerd, had hij zich deze aangifte kunnen besparen.

De Nazi’s hadden namelijk reeds in het begin van de Tweede Wereldoorlog plannen klaarliggen om een Verenigd Europa uit de grond te stampen, als de oorlog voorbij was.

Nazi plannen waarover het Katholiek Nederlands Persbureau reeds in 1997 heeft bericht naar aanleiding van een artikel in het Britse tijdschrift International Currency Review.

Het Nazi-plan voor de Europese economische en monetaire eenwording is beschreven in een boek dat in 1940 in Berlijn werd gepubliceerd onder de titel “Europäische Wirtschaftsgemeinschaft”.

Het boek bevat essays, geschreven door belangrijke industriëlen, bankiers en economen van het Derde Rijk en is uitgegeven door de Berlijnse Industrie und Handelskammer in samenwerking met de Economische Hogeschool in Berlijn (Wirtschafts-Hochschule).

“De Nazi-blauwdruk voor een verenigd Europa komt verbluffend veel overeen met de structuur van de Europese Unie, zoals wij die nu kennen.” Dat is de conclusie van het artikel in de International Currency Review, een specialistisch blad dat vrijwel alleen binnen de bankwereld wordt gelezen.

Schrijvers gingen in dit artikel uitvoerig in op het concept van het verenigde Europa. De huidige Europese Unie komt overeen met de plannen en het ontwerp voor een Europese Economische Gemeenschap, zoals die destijds ontwikkeld werden door leidende nationaal-socialisten onder voorzitterschap van Dr. Walter Funk, Nazi-minister voor economie en president van de Duitse Reichsbank.

Voor dit nieuwsfeit was destijds geen enkele interesse van de vaderlandse pers.

De Britse schrijver Rodney Atkinson, voormalig adviseur van de Britse regering en docent op de Universiteit van Mainz, schrijft in zijn boeken eveneens over de plannen die de nazi’s hadden gesmeed voor het Europa na de Tweede Wereldoorlog. Zij wilden onder meer een Europese economische gemeenschap oprichten, een Europees valutasysteem, een Europese centrale bank en een gezamenlijke markt.

Atkinson is een fervent tegenstander van de Europese Unie en van het idee van een verenigd Europa. Maar met name Duitsland moet het in zijn visie ontgelden.

Op zijn website zijn de meest woeste artikelen tegen Europa en Duitsland te vinden. Begin vorig jaar hield hij een speech in het Britse Lagerhuis onder de titel: “The Nazis and Fascists Who Founded The European Union and Their Power and Influence today.”

Onlangs is er een ander nazi document opgedoken wat in essentie hetzelfde beweerd: het zg. Red House report. Dit heeft de Daily Mail Online onlangs onthuld. Het document is al die jaren in bezit geweest van de Amerikaanse militaire inlichtingendienst.

Rapport EW-Pa 128, ook bekend als “The Red House Report”, beschrijft een geheime samenkomst op 10 augustus 1944 van hoge nazi’s die plaatsvond in het Maison Rouge Hotel in Straatsburg.

De Duitsers, die inzagen dat ze militair verslagen waren, smeedden plannen om een soort vierde rijk, een economisch imperium, in het leven te roepen. In Straatsburg werden de blauwdrukken besproken voor een pan-Europees gemeenschappelijke markt, steunend op een Europese gemeenschappelijke economie.

Het document van drie pagina’s is een gedetailleerd verslag van deze meeting. Het is geschreven door een Franse spion die goede vriendjes was met de nazi’s, maar die uiteindelijk het document doorspeelde naar de Britten, die het vervolgens per diplomatieke post naar Cordell Hull stuurde, de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse zaken.

In het Straatsburgse hotel gaven hoge nazi’s bevel aan een leidende groep industriëlen om enerzijds plannen te ontwikkelen om nazi geld en andere bezittingen in het neutrale buitenland (Zwitserland) in veiligheid te brengen. Anderzijds plannen voor een terugkeer naar de macht in het geval Duitsland de oorlog zou verliezen. Hoofdrolspelers: SS chef Heinrich Himmler en Max Faust, een van de directeuren van I.G. Farben.

Een van de plannen was om een geheim netwerk van bedrijven in het buitenland op te zetten om geldtransacties te verbergen. Als de tijd daar was om weer aan de macht te komen, zouden de nazi’s weer over deze liquiditeiten kunnen beschikken.

Andere aanwezigen op de geheime bijeenkomst in Straatsburg waren vertegenwoordigers van Volkswagen, Krupp en Messerschmitt, evenals hoge vlootofficieren en hoge ambtenaren van het ministerie van Bewapening.

Nu weten we, en dat is door historici overtuigend aangetoond, dat nazi-Duitsland enorme geldbedragen exporteerde naar neutrale landen met de bedoeling en ook met de hoop dit na de oorlog weer te kunnen gebruiken voor economische wederopbouw, maar dan op nazi voorwaarden. Ook waren er plannen om van andere regeringen grote geldbedragen te lenen, bedoeld voor de wederopbouw.

Om de inflatie te bestrijden en monetaire stabilisatie te bereiken, moest er een stabiele Europese munt uit de grond gestampt worden. Maar de nazi’s realiseerden dat ze hier de samenwerking van andere staten nodig hadden. En als er na de oorlog geen interesse voor dit idee was, dan zou het plan van een Europese munt geen enkele kans van slagen hebben. Daarom waren de nazi’s van plan hun nationale valuta tot Europese munt uit te roepen, de Deutschmark.

Dat gebeurde in 1948, maar niet onder leiding van de nazi’s, maar onder toezicht van de Geallieerde bezettingsmacht. Het Wirtschaftswunder kon beginnen.

Alleen door supranationalisme (het vrijwillig opgeven van de nationale soevereiniteit ter wille van een supranationale bestuursvorm) konden de ideeën van het verenigd Europa doorgedrukt worden.

Het Derde Rijk werd militair verslagen en Himmler pleegde zelfmoord, maar veel oud nazi’s, nazi bankiers (Herman Abs: Deutsche Bank), industriëlen (Krupp, Flick, IG Farben, BMW, Siemens, Volkswagen, BASF, Bayer) en talrijke hoge nazi-ambtenaren kregen na de oorlog hun baantjes terug.

Herman Abs werd de belangrijkste man in de uitvoering van de Marshall hulp in Duitsland. In 1949 werd hij de persoonlijke adviseur van Konrad Adenauer.

Krupp werd na de oorlog een van de belangrijkste bedrijven in Duitsland. Een flink aantal figuren binnen de nazi-economie werden de belangrijkste promotors van de Europese Unie.

Ook speelde prins Bernhard volgens het Britse dagblad een belangrijke rol. Hij had vele nazi-vrienden binnen de Duitse geheime diensten, hij was lid van diverse nazi-organisaties en hij was de belangrijkste motor achter de Bilderberg beweging, die ook een verenigd Europa nastreefden en nastreeft.

Slechts weinig politici weten waar het concept van het verenigde Europa oorspronkelijk vandaan kwam. De ‘democratische’ Europese Unie is inmiddels tot een bureaucratisch monstrum uitgegroeid. Zij is op weg om een totalitaire federale bestuursvorm te worden, een tirannieke superstaat.

Joseph Goebbels, minister van propaganda in het Derde Rijk, zei al in 1940 profetisch: “Wij willen de creatie van een economische vereniging van Europa op grote schaal. Over vijftig jaar denken mensen niet meer in termen van nationale staten.”

Bijna zeventig jaar later is de doelstelling bijna bereikt. De euro is in ieder geval al ingevoerd in meer landen die de nazi’s destijds bij elkaar geroofd hebben.