Half september jl. nam de Italiaanse tak van de Soevereine Militaire Orde van Malta (SMOM), het besluit om de deuren voor het publiek te openen. Zo is het voor de eerste maal in het 900-jarig bestaan van de orde voor vrouwen mogelijk geworden om lid te worden van dit illustere en orthodoxe Rooms-katholieke genootschap.

Volgens Carlo Marullo, Groot Kanselier van de Italiaanse tak, kunnen vrouwen nu ook in besluitvormingsorganen van de orde zitting nemen “in overeenstem­ming met de authentieke geest van het christendom en het humanitaire”.
De leiders van de orde hebben eveneens een campagne gestart om te werken aan de terugkeer naar het eiland Malta, van waar zij in de 18e eeuw werden verdre­ven. Daar wil de orde graag het fort St. Angelo terug hebben.
In december van dit jaar zullen veel van de 11.000 leden het feest van het 900 jarig bestaan van de orde op Malta vieren. Dit meldde de Britse krant The Times.

Tot voor kort was het alleen mogelijk om via een sleutelgat in de deur van de omheining van de priorij de oprijlaan te bezichti­gen. Maar de laatste drie maanden van dit jaar is het nu mogelijk dat ook bezoekers het terrein op kunnen en door de tuinen kunnen wandelen en de Santa Maria del Priorata kerk kunnen bezoeken. In deze kerk liggen de graven van de eerste kruisvaar­ders, rijk gedecoreerd met vlaggen.

De Maltezer ridderorde is in 1099 tijdens de eerste kruis­tocht opgericht. In het jaar 1113 kreeg de orde de pauselijke erken­ning. Tot op de dag van vandaag stelt de Maltezer ridderor­de zich pal achter de roomse leer en de geopolitie­ke plannen van de paus.
De orde is volkenrechterlijk gezien een soevereine staat met een eigen diplomatiek corps, hetgeen betekent dat de Maltezer ridderorde een woordje meespreekt in de internatio­nale politiek. Zo heeft de orde bij tal van internationale organisaties zijn waarnemers, onder andere bij de Verenigde Naties. Hoofd van de orde is de Schot Andrew Bertie, die tot zijn benoeming leraar was op een Rooms-katholieke school in Engeland.

Het blazoen van de Maltezer ridderorde werd behoorlijk aangetast toen bekend werd dat zij in de jaren tachtig aan de kant van de contra’s in Midden-Amerika stond en een fel anticommunistische internationale politiek nastreefde.

Ook werd bekend dat dezelfde Italiaanse tak nauw samenwerkte met de Amerikaanse geheime dienst CIA. Dat was in de tijd van de ‘strategie van de spanning’, de talloze bomaanslagen en terreur­aanslagen van extreemlinkse- en rechtse terreurorganisa­ties in de jaren tachtig, die trachtten via sociale wanorde een rechtse dictatuur te installeren.
Spin in deze operaties was de geheime vrijmetselaarsloge P2, waar de chefs van de Italiaanse inlichtingendiensten lid van waren, alsmede talloze politici, industriëlen en diplomaten. Een flink aantal van hen was ook lid van de Maltezer ridderorde, die volgens goedingelichte kringen, fungeerde als een scharnier tussen de CIA, de maffia en de Rooms-katholieke kerk.