In het weekblad ‘Taipei Journal’ (Taiwan) heeft Manik Mehta belangwekkende onthullingen gedaan over het gedrag van Henry Kissinger, gewezen minister van buitenlandse zaken van de Verenigde Staten van Noord-Amerika. Hij werd in 1971 in de wereldpers gepresenteerd als de man, die baanbrekend werk had gedaan tijdens een reis naar Rood-China (Peking).
Historici noemen dat nu de eerste stap naar het isoleren van Taiwan in de internationale arena. Als oorzaak wordt genoemd het feit, dat de regering Nixon zeer gealarmeerd was door de globale ambities van de Sovjet-Unie (Rusland) en dacht dat met Rood-China een tegenwicht gevormd zou kunnen worden om de Sovjet expansie af te remmen.

Kissinger heeft in zijn memoires (The White Years) in het eerste deel geschreven over zijn bedoelingen. Maar zij worden inmiddels al in twijfel getrokken, aan de hand van documenten die tevoorschijn zijn gebracht door een groep die het ‘National Security Archieve’ heet. Vastbesloten om de Amerikaanse legers uit Vietnam weg te schoppen in ruil voor hulp van Rood China.
De feiten staan zwart op wit in papieren die dertig jaar na zijn geheimzinnige missie naar de Chinezen het daglicht zien.

Tijdens zijn gesprek met eerste minister Zhou Enlai op 9 juli 1971 legde Kissinger gedetailleerd uit, hoe de Amerikaanse politiek zou worden gewijzigd op een radicale manier, als Peking de Nixon regering wilde helpen zich uit Vietnam terug te trekken.
De documenten tonen aan, hoe gewetenloos en genadeloos Kissinger was met zijn objectieven, terwijl hij de geallieerden van de U.S.A. in het duister liet over zijn ware bedoelingen.

Het in de steek laten van de verdediging van de Vietnamezen tegen de communisten wat blijkbaar zo’n obsessie geworden van Nixon, dat hij bereid wat bevel te geven tot een algehele aftocht, zonder zich te bekommeren om de ondergang van de Zuid-Vietnamese vrienden.
Er ontstond een drukke gedachtewisseling met de Chinezen tot aan de dag dat Nixon besloot een officieel bezoek te brengen aan Rood-China in 1972.
Het pad werd geëffend door Henry Kissinger.

In zijn memoires wekt hij de indruk, dat hij tijdens zijn besprekingen met Zhou Enlai slechts vluchtig over Taiwan sprak. De documenten tonen aan dat dit onjuist is. Een derde deel van het onderhoud ging uitsluitend over Taiwan. Het was zelfs het voornaamste onderwerp.
Overigens blijkt dat Kissinger voorwende ziek te zijn voor een bezoek aan Pakistan in 1971, om stiekem naar Rood-China te kunnen vliegen. Op die manier ontweek hij de kans, door verslaggevers te worden opgewacht met een lawine van nieuwsgierige vragen.

Zhou Enlai vertelde Kissinger, dat diplomatieke betrekkingen tussen de U.S.A. en zijn land alleen konden worden aangeknoopt, als Washington bevestigde dat zijn China (de Volksrepubliek) de enige wettige regering van China was en Taiwan slechts ‘een vervreemd deel van het Chinese grondgebied’, dat op een dag aan zijn land moet worden teruggeven.
Kissinger beijverde zich om Zhou Enlai te beloven, dat de Nixon regering bereid was, tweederde deel van de Amerikaanse troepen uit Taiwan te laten vertrekken, zodra de oorlog in Vietnam voorbij was. Kissinger verklaarde, dat zijn regering geen heil zag in het bestaan van twee China’s oftewel ‘een China, een Taiwan’. De opvattingen van Zhou Enlai bestreed hij helemaal niet.

Merkwaardig is, dat uit de documenten blijkt, dat in een gesprek met Nixon Kissinger de bekwaamheden van George W. Bush in twijfel trekt (de latere president) om als zaakgelastigde geheime besprekingen met Zhou bij te wonen.
Hij alléén was daar geschikt voor…