In het Amerikaanse blad ‘Prophetic Observer’ werd een hoofdartikel gewijd aan Henry Kissinger.
Hij blijkt op 27 mei 1923 geboren te zijn in Duitsland en verhuisde in 1938 met zijn ouders naar de USA, omdat zij te lijden kregen van de jodenvervolging van Hitler en zijn trawanten.

Henry studeerde aan de Harvard universiteit en haalde er in 1954 een graad. Hij werd voorzitter van een vereniging van jonge intellectuelen. Zijn weldoordachte benadering van wereldproblemen trok de aandacht van het notoire ‘Council on Foreign Relations’, dat hem nog geen jaar later benoemde tot directeur van haar afdeling ‘Studies voor nucleaire ontwapening’. Een groep leden van het Amerikaanse Congres beschuldigde hem van het propageren van het opruimen van nationale belangen, ten gunste van het scheppen van wereld collectivisme. Henry trok zich daar niets van aan en werd van 1956-1958 directeur van het ‘Rockefeller Brothers Fund’.

Toen in 1963 Nelson Rockefeller president van de USA probeerde te worden, werd Henry zijn voornaamste adviseur. Vanaf dat moment schoot Henry Kissinger als een meteoor omhoog. Presidenten en ambassadeurs vonden weldra het pad naar zijn voordeur. Hij ontving hoge onderscheidingen van Eisenhower, Kennedy en Nixon. Hij reisde veel toen hij minister van buitenlandse zaken werd. Hij adviseerde bovendien het ministerie van defensie en de CIA.

In de jaren 1950-1960 publiceerde hij vele boeken en documenten. Hij vierde triomfen als diplomaat en een deel van de nieuwsmedia stelde voor, dat hij de toekomstige president van de planeet aarde zou worden.
Als actief lid van het ‘Council on Foreign Relations’ heeft hij openlijk gezegd te hopen, dat de ‘nieuwe wereldorde’ een feit zal worden voordat hij de laatste adem uitblaast.

Opvallend is dat Henry Kissinger in ‘Newsweek’ heeft geschreven, dat hij voorziet dat Rood-China een grote macht in het Verre Oosten zal worden, dat hij eraan twijfelt of de Europese Unie vriendschappelijke betrekkingen met de USA zal blijven onderhouden, dat hij voorspelt dat een nieuw nationalistisch Rusland weer een grote rol zal gaan spelen, en dat hij verwacht dat een uitbarsting in het Midden Oosten zal uitlopen op een wereldoorlog.

Wat velen ontgaat, is dat Henry Kissinger al het mogelijke doet om het hele Midden-Oosten onder het gezag van de ‘nieuwe wereldorde’ te brengen. Hij was bevriend met Yitzhak Rabin en dwong Golda Meir Rabin minister en voorzitter van de socialistische partij te maken. In 1976 stelde Kissinger Israël voor, Gaza en Jericho te ontruimen, wat in 1993 werd opgenomen in het in Oslo ondertekende vredesaccoord. Kissinger wilde ook, dat de Libanon aan Syrië zou worden gegeven, wat gebeurde tijdens de oorlog in de Perzische Golf (1991). Tijdens de regering van Menachem Begin kon Kissinger niets beginnen, maar zodra Rabin weer eerste minister was geworden, begon hij opnieuw druk uit te oefenen op Israël.
In oktober 1996 in New York vertelde de gewezen minister van defensie Ariël Sharon, dat Kissinger erop had gewezen, dat er voor vrede offers moeten worden gebracht.

De huidige premier van Israël, Netanyahoe, blijkt helemaal te doen, wat Kissinger wenst. Hij onderhoudt vriendschappelijke betrekkingen met diverse hooggeplaatste leden van het ‘Council on Foreign Relations’ en aanhangers van de ‘nieuwe wereldorde’, zoals Ira Magarzina (die achter de stoel van president Clinton staat), George Schultz, George Bush (‘Trilateral Commission’), enz…. Hem werd het openen van een bijkantoor van de Wereldbank opgedrongen. Kissinger voerde geheime besprekingen in Amman (Jordanïe) en Jeruzalem (waar Netanyahoe met een bleek gezicht vandaan kwam). Een vreemde gang van zaken; officieel is  Kissinger niet gemachtigd zich met Israël te bemoeien (aldus het dagblad ‘Ha’aretz’). Heeft Netanyahoe niets meer te vertellen?