Het Vaticaan drijft allang niet meer op financiële offers die de gelovigen bijeen brengen, maar op grote sommen geld die o.a. West-Europese ondernemingen en het bedrijfsleven bij elkaar brengen voor de activiteiten van de roomse staat. Ook zijn er veel particuliere organisaties die in toenemende mate grote bedragen reserveren voor activiteiten van de paus en zijn entourage.
Voor de reis naar Polen die de paus vorig jaar juni maakte, stonden 25 particuliere organisaties klaar, die meer dan 1 miljoen gulden in cash en het dubbele van het bedrag in diensten gestopt hebben, om de reis te laten slagen.
Dit meldde de Neue Zürcher Zeitung enige tijd geleden.

Vaticaanstad, gelegen in de Romeinse hoofdstad, is de kleinste staat ter wereld. Toch verklaren meer dan één miljard mensen verdeeld over bijna alle landen op de wereld zich rooms-katholiek. Dit is rond de 17 procent van de wereldbevolking.
De Heilige Stoel, die gerund wordt als een multinational, is voortdurend op zoek naar geld. Dat de giften van de gelovigen daarbij niet voldoende zijn blijkt uit het feit dat het internationale bedrijfsleven een steentje bijdraagt.

Een van de sponsors is de Nippon Television Network Coprporation die in 1981 toezegde om de restauratie van de Sixtijnse kapel te financieren. Totale kosten: 12 miljoen dollar. In 1994 was de Sixtijnse kapel gereed. Vervolgens kreeg het museumbestuur 3 miljoen dollar toegestopt voor onderhoud.
Zonder de ruim drie miljoen bezoekers van de Vaticaanse musea, die hun toegangskaart betalen en de giften van het bedrijfsleven, kan de museumdirec­tie zijn kunstschatten niet onderhouden.
Bovendien bestaat er in de Verenigde Staten een netwerk dat zich ‘Patrons of the Arts in the Vatican Museum’ noemt. Twee jaar geleden bestond dit netwerk uit ruim 600 ‘chapters’ verdeeld over 14 steden, die jaarlijks 500 miljoen dollar opbrengen voor de restauratie en instandhouding van de Vaticaanse musea en hun kunstschatten. Inmiddels zijn er ‘chapters’ opgericht in Londen, Canada en Duitsland.
Een aantal stichtingen die deze chapters financieel steunt zijn onder andere de Homeland Foundation, de Wetherfield Foundation, de Marion Hill Trust en de Connelly Foundation. Daarnaast zijn er ook privé personen die geld schenken aan de Vaticaanse musea: John Connelly, topman van het Amerikaanse President Casinos. Maar er worden ook Vaticaanse kunstschatten verkocht, door dezelfde Connelly.

In Italië is het olie-en gasconcern ENI de grootste sponsor van de instandhou­ding van de Vaticaanse Pinakotheek en de airconditioning onder de St. Pieter.
De restauratie van de façade van de St. Pieters kathedraal, die jarenlang in de steigers stond, is door hetzelfde bedrijf gefinancierd. Kosten: 5 miljoen dollar.
Een Zuid-Duits bedrijf, Alfred Kärcher, heeft het schoonmaken van de 284 colonnades van de zuilengalerij uit eigen zak betaald, als ‘bijdrage voor het Heilige Jaar’. Andere Italiaanse bedrijven hebben de restauratie van diverse roomse kerken gefinancierd.
Polaroid Corp. en Questor Systems Corp. zijn beide verantwoordelijk geweest voor de fotografische inventarisering op microfiche van de kunstschatten en de museumstukken in het Vaticaan.
Op de kantoren in Vaticaanstad heeft de automatisering reeds jaren geleden toegeslagen. Vier jaar geleden riepen de roomse prelaten de hulp in van Digital Equipment Computer Users Soc.
In februari 1999 ging het Vaticaan het internet op waarbij men hulp heeft gekregen van Telecom Italia die de operatie uit eigen portemonnee betaalde.
De Vaticaanse televisiezender CTV krijgt volledige ondersteuning van de Italiaanse staatszender RAI.

De Amerikaanse roomse organisatie ‘Knights of Columbus’, met 1,5 miljoen leden, financierde twee mobiele Vaticaanse TV studio’s en bovendien betaalde zij de nodige computerapparatuur.
Het Vaticaanse Archief wordt praktisch in stand gehouden door het geld dat opgebracht wordt door de ‘Freunde des Vatikanischen Geheimarchivs’ in het Duitse Bamberg, die tien jaar geleden bijna een half miljoen mark bijeenbrachten. Ook in Amerika bestaat een soortgelijke organisatie die geld geeft voor de restauratie van archiefstukken en de portokosten die het Vaticaan maakt.
In Zuid-Duitsland is er een kring van geldschieters (Freunde von Radio Vatikan) die de Duitse uitzendingen van Radio Vaticaan ondersteunt. Videoclips met de toespraken van de paus worden op de markt gebracht door Sony Classical.

Maar ook de echt grote bedrijven zijn van de partij: Daimler Benz en Citroën die gratis limousines voor het Vaticaanse personeel ter hand stelden.
Osram en Siemens installeerden op eigen kosten de verlichting in de Vaticaanse gebouwen. Voor de airconditioning in de Sixtijnse kapel was het Franse bedrijf Delchi Carrier verantwoordelijk.
De topman van Dominos Pizza Inc. had zelfs het plan om na zijn dood zijn financiële nalatenschap aan het Vaticaan over te maken. Piet Derksen met zijn project ‘Lumen 2000’ was een van de Nederlanders die in het rijtje thuishoort van financiers van het Vaticaan.
Tijdens het bezoek van de paus aan Mexico, begin vorig jaar, stonden 25 officiële sponsors te boek, waaronder het Pepsi Cola concern.

Daarnaast zijn er ook organisaties als de Amerikaanse ‘Papal Foundation’ en het ‘Centesimus Annus – Pro Pontefice’ die door de Neue Zürcher Zeitung genoemd worden, maar waarvan de krant meldt dat deze organisaties ‘diskreet’ opereren. Hoe diskreet, dat vermeldt het Zwitserse dagblad helaas niet.