“Homoseksualiteit is tot een soort religie geworden. Wie zich openlijk manifesteert als homoseksueel, wordt tot een martelaar van de kerk verheven.”
Dit schrijft het Zwitserse weekblad ‘Weltwoche’, dat in Zürich verschijnt en dat kritische geluiden laat horen tegen de “homoseksualisering van de maatschappij.”

“Sinds jaren is er een steeds groter theater gaande om homoseksuelen, lesbische vrouwen en bepaalde seksuele voorkeuren massaal in de openbaarheid te brengen. Het aanbod reikt van homoseksuele treinliefhebbers tot homoseksuele vaders, van lesbo-homoseksuele jeugdbond, tot aan homoseksuele legerofficieren en politieagenten. In de dierentuin van Berlijn worden er inmiddels rondleidingen verzorgd om homoseksuele flamingo’s en andere homoseksueel gerichte dieren te bekijken. Steeds meer gemeentes en ook de toeristenbranche richt zich specifiek op de behoeften van homoseksuelen.”
In de politiek hebben homoseksuelen luidruchtig hun vanzelfsprekende plaats ingenomen. Berlijn wordt door een homoseksuele burgemeester geregeerd, Zürich door een lesbische burgemeester.
Ook in Nederland manifesteren zich diverse burgemeesters, wethouders en Tweede Kamerleden nadrukkelijk als homoseksueel.
“Met Guido Westerwelle van de FDP, krijgt de Duitse bondsrepubliek vermoedelijk een homoseksuele minister van Buitenlandse Zaken.” Wie dit alles bekritiseert, die treft de banvloek.

Volgens Philipp Gut, de schrijver van het kritische artikel, heeft geen enkele emancipatiebeweging in zo’n korte tijd zo veel bereikt als de veertig jaar geleden ontstane ‘homobeweging’.
“Van uitsluiting en discriminatie kan, nuchter bekeken, geen sprake meer zijn. Ooit uitgelachen, bespot en vervolgd, oefenen homoseksuelen vandaag de dag vanzelfsprekend alle mogelijke burgerrechten uit. Wie zich tegen deze cultus te weer stelt, die treft de banvloek. Net als in alle geloofssystemen geldt ook hier: wie zijn wenkbrauwen fronst, die hoort er niet bij. De gemeenschap van homoseksuelen wil niet gestoord worden.”
Het punt lijkt bereikt dat “waar de propagering van de eigen levensstijl op kosten van de meningsvrijheid zich in het tegendeel, in intolerantie omslaat.”
Een recent voorbeeld is het geval van de jongedame Carrie Prejean, die de titel ‘Miss California’ teruggeven moest, omdat ze zich tegen het homo-huwelijk had geuit.

De meest recente uiting van homoseksuele intolerantie is het geval van Salvatore Cordileone, een roomse bisschop in Oakland, California, die de zg. Manhattan Declaration heeft ondertekent.
Deze declaratie, opgesteld in september van dit jaar, is een gezamenlijke actie van een brede beweging van rooms-katholieke, oosters-orthodoxe, anglicaanse en evangelische christenen en baptisten in de VS om op te roepen tot religieuze vrijheid, de onschendbaarheid van het menselijk leven en de waardigheid van het huwelijk tussen man en vrouw. Met name het laatste punt brengt de homobeweging in de VS tot razernij.
Inmiddels hebben meer dan 150 belangrijke kerkelijke leiders in de VS de declaratie ondertekent. De officiële website is www.manhattandeclaration.org

Opstellers en ondertekenaars van de declaratie zijn onder meer dominee en schrijver Chuck Colson;  christelijke sciencefiction auteur Randy Alcorn; James Dobson, hoofd van Focus on the Family; Dinesh D’Souza, criticus van de politieke correctheidsmanie in de VS; evangelisch schrijver Tim Keller; politiek commentator Marvin Olasky; de bekende theoloog J.I.Packer; Cornelius Plantinga, hoofd van de Calvin Theological Seminary in Grand Rapids; schrijver en evangelist Ron Sider; de bekende Joni Eareckson die als verlamd meisje velen aansprak met haar christelijke boeken en evangelist Ravi Zacharias om de bekendsten te noemen. Verder tal van belangrijke leiders van de genoemde kerkgenootschappen in Amerika.

De homobeweging in Amerika wordt nu opgeroepen om bisschop Cordileone ‘te straffen’, voor het ondertekenen van de Manhattan Declaratie. Op een groezelige blogspot van homoseksuelen (GayBuzz.blogspot) wordt vermeldt dat “het tijd is om bisschop Cordileone te laten weten dat er consequenties zijn voor zijn acties. Is er iemand die zin heeft in een protestdemonstratie voor de Oaklandse pastorie of het storen van de godsdienstoefeningen? Laat me het weten en ik zal graag helpen het te organiseren.”

Dat het verstoren van religieuze samenkomsten en zondagse kerkdiensten en missen strafbaar is volgens de wet, schijnt een deel van de Amerikaanse homoseksuelen niet te deren.