In alle commotie rond de arrestatie van de Koerdische leider Abdullah Öcalan, blijft een belangrijk punt onbesproken in de pers.
Niet alleen een deel van de Turkse autoriteiten, maar ook de Koerdische PKK zit tot aan de nek in de drugshandel. Met name de PKK heeft in enkele jaren een immens netwerk van heroïne en cocaïnehandel opgezet. De PKK is als belangrijkste groep verantwoordelijk voor de smokkel van heroïne naar West-Europa.

Inlichtingendiensten van diverse West-Europese landen en Turkije, maar ook van de Verenigde Staten hebben een immense hoeveelheid informatie verzameld over de betrokkenheid van de PKK in de werelddrugshandel.
Als gevolg van de heroïnehandel onderhoudt de PKK nauwe contacten met andere separatisten en afscheidingsbewegingen in diverse regio die de PKK van hun waar voorzien: de Kaukasus-republieken, Tadzjikistan en diverse Balkanlanden. Met name Pakistan en Afghanistan spelen voor de PKK een centrale rol: het allergrootste deel van de opium die in Afghanistan wordt geproduceerd, wordt in het buitenland verhandeld door de PKK.

Volgens het Amerikaanse ‘International Narcotics Control Strategy Report’ wordt er maandelijks tussen de 4 en 6 ton heroine naar Westeuropese landen vervoerd. Volgens een rapport van het Bundeskriminalamt (BKA) komt 80% van de heroïne via Turkije Europa binnen. Etnische Koerden, hetzij van de PKK, hetzij van de Koerdische maffia zijn de spilpunt in deze illegale handel.
Volgens Interpol werd ruim een derde van de heroïne die in de periode 1984-1993 werd onderschept, gevonden bij Turkse onderdanen. Het ging hierbij om meer dan 500 personen. Ruim 300 van hen waren PKK leden of hadden contacten met de PKK.
Volgens de Britse National Criminal Intelligence Service verdiende de PKK in 1993 ongeveer 38 miljoen dollar aan de drugshandel. Ook gegevens van Italiaanse inlichtingendiensten laten soortgelijke resultaten zien.

In de jaren tachtig betrok de PKK hun opium voornamelijk van het Syrische leger dat daarvoor de Bekaa-vallei exploiteerde. In de jaren negentig heeft de Hezbollah deze handel overgenomen, waarmee nog steeds goede relaties bestaan.

Het zeer goed geïnformeerde Amerikaanse blad Executive Intelligence Review (EIR), dat de ontwikkelingen in de internationale drugshandel al meer dan twee decennia nauwgezet volgt, meldt dat de PKK voor hun handel uit Pakistan gebruik maakt van de Koerdische maffia in dat land en van de LTTE, beter bekend als de Tamil Tigers, die voor een onafhankelijk Tamil-staat op Noord-Sri Lanka strijden.
De Tamil Tigers hebben beschikking over een vloot uitgerust met moderne radar- en communicatie systemen waarmee opium transporten worden beschermd. De heroïne en opium gaat richting Turkije. Van daaruit stromen er weer wapens richting Sri Lanka.
Met name een op Cyprus gevestigde scheepvaartmaatschappij, Carleton Trading, is in de handen van de Tamil Tigers, die deze organisatie gebruikt voor heroïnesmokkel vanuit Afghanistan naar de gebieden waar de PKK de dienst uitmaakt.
Maar ook in Zuidoost Azië zijn de Tamil Tigers bezig met drugs-en wapenhandel. Volgens de ‘Regional Security Implications of Sri Lanka Tamil Insurgency’, een studie van een Sri-Lankeese onderzoeksjournalist, bezitten de Tamil Tigers geheime maritieme steunpunten in Birma en op enkele eilandjes voor de kust van Thailand, met het doel de handel vanuit deze regio te vergemakkelijken. De heroine gaat direct richting Amerika.
De banden tussen de PKK en de Tamil Tigers zijn hecht. In de jaren tachtig hebben deze terreurorganisaties zij aan zij hun militaire opleiding gekregen onder leiding van het Syrische leger dat uitgebreide trainingskampen runde in de Bekaa-vallei.
Volgens EIR onderhouden zowel de PKK als de Tamil Tigers contacten met oudgedienden van het African National Congres (ANC), van wie vele in de jaren tachtig getraind zijn door communistische veiligheidsdiensten en legerofficie­ren.
Onthullend is dat EIR heeft vastgesteld dat de PKK nauwe contacten onderhoud met het Tigray People’s Liberation Front en met het Eritrean People’s Liberation Front, de heersende partijen in respectievelijk Ethiopië en Eritrea. Deze twee geven de PKK én de Tamil Tigers logistieke ondersteuning op hun smokkelroutes via de Indische Oceaan en de Rode Zee.

De ‘Geopolitical Drugs Dispatch’, een maandelijkse nieuwsbrief die in Parijs verschijnt en bestemd is voor ‘insiders’, meldt dat de PKK en de Tamil Tigers nog een andere route gebruiken: via Baluchistan, een provincie ingeklemd tussen Iran (waar het deel van uitmaakt), Pakistan en Afghanistan. Lokale stammen vervoeren de drugs via hun karavanen.

Ook onderhoudt de PKK contacten met de Dashnag, het Armeense Revolutionaire Bevrijdingsleger dat voor de herziening van de grenzen is in dit gebied. Opmerkelijk is dat de Grijze Wolven, een Pan-Turkse terreurorganisatie, die zeer fel tegen de PKK gekant is, desondanks uitstekend met de PKK samenwerkt in de regionale drugshandel.

Voordat de oorlog in 1991 in Joegoslavië uitbrak, gebruikte de PKK en de Koerdische maffia het grondgebied van Joegoslavië voor de doorvoer van drugs naar West-Europa. Ondanks de oorlog van de afgelopen jaren gaat de drugshandel via Servië gewoon door. Ook hier bestaan er goede relaties tussen de PKK en hoge Servische militairen.
Het blad EIR heeft ook vastgesteld dat Servië samen met Griekenland wapens levert aan de PKK. Zo zijn er SAM raketten geleverd die de PKK heeft gebruikt om een Turkse legerhelicopter in 1997 naar beneden te halen.

En last but not least, de PKK heeft nauwe banden met de Albanese maffia, contacten worden gelegd via het Macedonische grondgebied. Deze route wordt voornamelijk gebruikt voor illegale mensensmokkel naar Italië en andere Westeuropese landen. Daarbij wordt door de PKK samengewerkt met de Sacra Corona Unita, de maffia van Zuid-Italië.
De huidige exodus van vluchtelingen uit Kosovo is voor dit soort bendes een uitstekend camouflagemiddel voor criminele activiteiten.

De arrestatie van de Koerdische leider Öcalan zou wel eens in verband kunnen staan met het immense drugsnetwerk dat de PKK runt. De PKK werd in deze business eenvoudigweg te machtig en te gevaarlijk voor de belangen van de Turkse staat, die ook hun deel opeist van de taart.
Daar komt bij dat de Turkse staat zeer wantrouwend staat tegenover de contacten van de PKK met Armeense verzetbewegingen. Zolang het maar gaat om geld verdienen aan drugs, vaart iedereen wel. Dat verklaart ook het feit dat het Turkse leger direct na de arrestatie van Öcalan, PKK kampen in Zuidoost Turkije en Noord Irak bombardeerde.