Volgens berichten in de ‘weekly Telegraph’, ‘Australian Beacon’ en anderen overweegt de huidige socialistische Engelse regering een wetsvoorstel te behandelen, waarin zal worden verklaard dat er een rooms-katholieke koning(in) op de troon mag komen, of dat die met een rooms-katholiek getrouwd mag zijn. Rachel Sylvester schrijft, dat het een grote triomf voor het Vaticaan zou zijn, als Anglicaanse geestelijken zich achter zulk een wet zouden scharen.

Vanzelfsprekend zou zulk een besluit verstrekkende consequenties hebben voor de relatie tussen de Engelse regering en de Engelse staatskerk. Er is reeds sprake van, dat de zaak zal worden voorgelegd aan het Hogerhuis (the House of Lords), waarin met name een wijziging van de ‘Act of Settlement’ (overeenkomst tussen kerk en staat) van 1701. Daarin wordt uitdrukkelijk verboden, dat er ooit een rooms-katholiek op de Engelse troon komt. Dit is liberalen, socialisten en communisten een doorn in het oog. Bovendien rijst onmiddellijk de vraag, wat er dan van de positie van hoofd van de Anglicaanse kerk moet worden gedacht. Schrappen?
Lord Forsyth of Drumlean, voorheen een conservatieve Schotse secretaris van de kerk, gaat een wetsvoorstel op tafel brengen in het Lagerhuis, dat voorstelt om gelijke rechten te geven aan protestanten en rooms-katholieken in die zin, dat de ‘Act of Settlement’ zal worden gewijzigd door de koningin. Hij maakt een goede kans dat hij dit erdoor krijgt. Wat dan?

De adviseurs van de vorstin hebben zich geen moeite gegeven haar positie te versterken of critici de wind uit de zeilen te nemen, wat ze ten aanzien van haar moeder wel hebben gedaan. Het lijkt er veel op dat het sommigen in regeringskringen aangenaam is, wanneer zij niet tegen de stroom kan oproeien. Er zijn haar verplichtingen opgedrongen, die beter door iemand anders gedaan hadden kunnen worden.
Een Anglicaanse predikant heeft overigens opgemerkt, dat prins Charles geen trouwe kerkganger is. Premier Tony Blair doet er het zwijgen toe, want hij is getrouwd met een rooms-katholieke vrouw en zijn kinderen gaan daarom naar rooms-katholieke scholen. Dit schrijft Rachel Sylvester.

Het Schotse parlement overweegt ook rooms-katholieken en protestanten gelijke rechten te geven. Dit op aandrang van de rooms-katholieke kardinaal Winning in Schotland. De Schotse staatssecretaris John Reid geeft toe, dat de ‘oude bepalingen’ in feite ‘beledigend’ zijn voor de rooms-katholieken. Prins Charles heeft te kennen gegeven, dat hij zich meer beschouwt als een “verdediger van geloof” dan van “HET geloof” en heeft met die uitsprak bijval gekregen van bisschoppen die vinden dat er meer kerken bij het koningschap betrokken moeten worden dan alleen de Anglicanen.
De ‘Act of Settlement’ werd opgesteld toen stadhouder-koning Willem III de rooms-katholieke koning Jacobus II had verslagen en het land uitgejaagd. De protestantse troonopvolging moest erdoor worden gewaarborgd. Het ontzegt de troonopvolger echter niet het recht, met iemand te trouwen die een ander geloof heeft. Dat is een onjuiste interpretatie. Lord Forsyth of Drumlean maakt er echter een hoop drukte over. Hij dringt erop aan, dat met het moderniseren van het Hogerhuis, de traditionele band tussen het koningshuis en de Anglicaanse kerk zal worden doorbroken en leden van diverse levensovertuigingen toegang zullen krijgen. Hij heeft duidelijk globalistische opvattingen.

Victoria Combe wijst erop, dat binnen de Anglicaanse kerk een groep aandringt op allerlei wijzigingen op religieus gebied, maar een nieuwe vertaling van het ‘Onze Vader’ werd tijdens de jongste Synode door de aanwezigen verworpen. Bisschop Buchanen (uit Woolwich) wil Maria een even belangrijke plaats geven als de Heilige Geest! Dr. David Samuel daarentegen roept op tot een terugkeer tot de zuivere religie en de Bijbelse moraal, ook in verband met de monarchie.