Wij willen u opwekken tot actie in betrekking tot een ernstige zaak: het legaliseren van prostitutie. Op 28 mei  is in Kaapstad een openbare “Workshop over Wangedrag op Seksueel Gebied: Prostitutie van Volwassenen” georganiseerd door de  Law Reform Commission (Commissie voor Hervorming van de Zuid-Afrikaanse Wetgeving). Ons werd medegedeeld dat vanwege de FIFA-Spelen 2010 (en andere ‘internationale verplichtingen’) de oude ‘apartheidswetgeving’ aan vervanging toe was. De dames van de LRC  presenteerden vier verschillende modellen voor geliberaliseerde prostitutie.

Het overgrote deel van de aanwezigen waren christenen; er waren enkele moslims en zelfs nog minder voorstanders van prostitutie. Men was algemeen van mening dat prostitutie als misdaad beschouwd moet blijven, maar dat er meer gedaan moest worden om prostituees te helpen op een andere en betere manier hun kost te gaan verdienen. Ds. Errol Naidoo, een gezaghebbende spreekbuis van de Instelling voor Gezinspolitiek, heeft een Beleidsdocument geschreven, dat u kunt opvragen via enaidoo@familyinstitute.org  (Tel. 021-462-7888, Fax 021-462-7889). Daar staat alles in wat u nodig hebt om uw eigen presentatie te maken.

Het lid van de LRC en vrouwelijke advocaten die de Workshop presenteerden, bezigden termen als “sekswerkers”en “seksindustrie”,  bijna alsof prostitutie een wettige baan zou zijn. Het was een kwestie van “mensenrechten”, zeiden ze, net als “ubuntu” en een nieuwe wet was nodig om te voldoen aan de eisen voor “gelijkheid” in de Zuid-Afrikaanse Grondwet.

Het belangrijkste argument van de LRC is dat “de staat kan zedelijk correct handelen niet in wetgeving voorschrijven.” Dit argument is volkomen onjuist, want alle wetten zijn moraal in de vorm van wetgeving. Alle wetgeving ongeacht van welke natie of religie  stelt moord, diefstal en  andere sociaal verwoestende zonden strafbaar. Het tweede argument van het LRC is dat een wetgever geen rekening kan houden met religie, want Zuid-Afrika is een seculiere samenleving. Dit argument is eveneens volstrekt onjuist, want  wetgeving en religie zijn onafscheidelijk aan elkaar verbonden. (In christelijke landen is/was de wetgeving grotendeels gebaseerd op Bijbelse wetten. In moslimlanden is de sharia van kracht. Dit geldt mutatis mutandis eveneens voor landen waar de wetgeving gebaseerd is op het Hindoeïsme en Shintoïsme.

Onder het mom van “de apartheidswetgeving veranderen”, wordt  de Christelijke basis van de wetgeving in Zuid-Afrika veranderd in een humanistische.

D. Scarborough.