De ‘Wild-West’ toestanden in sommige scholen, in verschillende landen, maar met name in de V.S., hebben duizenden ouders ertoe gebracht hun kinderen thuis les te geven.
Hierover heeft David C.Churbuck geschreven in het maandblad ‘Forbes’.

Als afschrikwekkend voorbeeld noemt hij de ‘Bryan Adams High School’ in Dallas (Texas), met 1750 leerlingen en 105 docenten voor de vakken Engels, algebra en geschiedenis. Daar werden in het afgelopen jaar 150 geladen revolvers van de leerlingen in beslag genomen. De kosten komen op 4550 dollar per leerling per jaar.
Aan de overkant van de straat staat een bungalow, die een school herbergt, en die de ‘Bryan Adams High School’ concurrentie aandoet, want daar wonen en werken twee leerlingen met een onderwijzer die de hele dag ter beschikking is. Er staan computers, er zijn boeken, schriften enz.
De kosten bedragen daar 1800 dollar per leerling per jaar. Zittend achter een oude Commodore Amiga zit de elf jaar oude Rachel Loss. Ze beantwoord een reeks vragen over de Griekse mythologie. Ze stelt met genoegen vast dat ze alle antwoorden goed heeft. Ze schakelt over op een aflevering van ‘Internet Network’ met een opvoedkundige les waarin leerlingen in de klas van gedachten wisselen en door een onderwijzer worden gecorrigeerd.

In dezelfde klas is haar vijfjarige zusje Ariana aan het werk met een les, die ze normaal een jaar later zou krijgen. Het helpt dat hun vader bij een computeronderneming werkt, zodat hij e.e.a. goedkoop kon krijgen. Moeder heeft een baan buitenshuis opgegeven om dit onderwijs voor de kinderen mogelijk te maken. “Wij vinden de opvoeding van onze kinderen belangrijker dan de aanschaf van een nieuwe auto”, zegt ze.

Er zijn opvoedkundige compact-disks in de handel gekomen, omdat het aantal lesgevende ouders geweldig is toegenomen. De christelijke ‘Bob Jones University’ (South Carolina) stelt al sinds jaren video’s en geluidsbanden beschikbaar tegen kostprijs. Ze kunnen eenvoudig per post besteld worden met behulp van bestellijsten (naar keuze video’s voor Europese of Amerikaanse TV-toestellen).
Overigens hebben bekende mensen als Abraham Lincoln en Thomas Edison in hun tijd ook reeds school-aan-huis gekend.
Zij hadden dus geen last van afschaffing van discipline, gemakkelijker gemaakte leerboeken en het verleggen van het accent in het onderwijs naar onderwerpen die niet op een school behandeld behoren te worden.

Er zijn waarschijnlijk ייn miljoen kinderen die thuis les krijgen, en hun aantal stijgt met grote snelheid. In meerderheid christenen, maar ook anderen. Deze laatsten hebben geen vertrouwen in ambtenaren in de klas met een vakbond achtergrond.
Op computerdisks is al veel meer verkrijgbaar dan wat de jeugd in de scholen geleerd wordt. Meetkunde, buitenlandse talen enz. gaan er vlugger ‘in’ dan met allerlei afleidende elementen om je heen in een schoolklas.
Er is ook tijd voor het verzorgen van een groententuin en het klaarmaken van een maaltijd, of het uitproberen van een nieuw recept.

Sommige ouders hebben op school eerst een kijkje genomen in de klaslokalen alvorens een besluit te nemen t.a.v. ‘thuis leren’. Sherri Linsenbach (Cape Coral, Florida) zegt: “Ik zag verdovende middelen en leerkrachten die niets meer over de kinderen te vertellen hadden. Dat was genoeg”.
Robert Lamons (Springfield, Va.) is zelf een leraar. Hij heeft alle vijf zijn kinderen weggehaald uit de openbare scholen en geeft hen nu samen met zijn vrouw thuis les.
Bruce Nelson, directeur van de Novell fabrieken in Utah, heeft hetzelfde gedaan met zijn zeven kinderen in Pleasant Grove, 30 mijl ten zuiden van Salt Lake City. Hij wordt zelfs gesteund door het hoofd van de plaatselijke school en mag gebruik maken van allerlei faciliteiten.