Siegfried Buback, de Officier van Jusititie (Generalbundesanwalt) en verbonden aan het hoogste Gerechtshof in Karlsruhe, werd op 7 april 1977 door terroristen van de Baader Meinhof Gruppe vermoord.
De terroristen die voor deze aanslag veroordeeld zijn, waren Christian Klar, Knut Folkerts en Günter Sonnenberg. Nu blijkt dat de drie hoogstwaarschijnlijk onschuldig hebben vastgezeten in de Stammheim gevangenis. Althans voor de moord op Buback, wel te verstaan.

Dit zegt Michael Buback, de 63-jarige zoon van Siegfried in zijn recente boek ‘Der zweite Tod meines Vaters’. Buback meldde zijn ontdekking op het Duitse actualiteiten programma Aspekte. Hij pleit inmiddels voor de vrijlating van Folkerts. Inmiddels heeft het boek behoorlijk wat stof doen opwaaien in Duitsland.
Na twee jaar intensieve onderzoekingen kwam Michael Buback tot de conclusie dat iemand anders de fatale schoten heeft afgevuurd en wel ene Verena Becker.
De aanwijzingen dat zij de schoten heeft gelost hopen zich op. Veel bewijsmateriaal tegen Becker is niet meegenomen in het proces tegen de moordenaars van Buback. Hoe kon dit zo?
Ook bleek dat vele gerechtelijke documenten betreffende de zaak Becker zoek waren geraakt en dat sporen zijn uitgewist.

Michael Buback schrijft in zijn boek dat Verena Becker gedekt werd door de Duitse staat omdat zij voor de geheime dienst, de Verfassungsschutz werkte. Zij was een informant. Aanwijzingen zijn er dat zij reeds in 1972, vijf jaar voor de moord is aangeworven.
Dat dit geen loze beschuldigingen zijn, blijkt uit het feit dat er een uitgebreid dossier over haar bestaat binnen de dienst. Haar dossier zit sinds begin dit jaar achter slot en grendel en is niet meer in te zien. Een vraag hierover aan het ministerie van Binnenlandse Zaken levert niets op.

Dit alles roept meteen de vraag op of de Duitse autoriteiten geen voorkennis hebben gehad over de aanslag tegen Siegfried Buback. Michael Buback houdt nadrukkelijk deze mogelijkheid open. Zijn vader had niet alleen de Baader Meinhof Gruppe en de Rote Armee Fraktion als vijand, maar “hij had ook andere vijanden. En daar zijn verontrustende aanwijzingen voor”, zo zei Michael vorig jaar oktober tijdens een toespraak in Karlsruhe.
En dan een volgende vraag: Becker is medeplichtig geweest aan drie moorden. Voor de andere twee moorden is zij tot levenslang veroordeeld, maar feitelijk heeft zij maar acht jaar gezeten. Ze wordt dus voortijdig vrijgelaten en is nu weer vrij burger. Ze leeft ergens in Duitsland, ondergedoken.

Niet ver van de plek waar Buback werd neergeschoten vond de politie de Suzuki motor van Becker en een vijftigtal haarsporen van haar. Ook een aantal getuigen hebben Becker zien schieten.
Michael kon dit aanvankelijk niet geloven. Zijn vader, de ‘Generalbundesanwalt’ werd vermoord. Alle politiediensten zaten op de zaak en er is minutieus onderzoek gedaan naar de toedracht. Dertig jaar lang vertrouwde Michael Buback op de resultaten van het onderzoek  naar de moord op zijn vader. Zijn vader was nota bene één van hun.
Nu blijkt toch dat er niet alleen bewust fouten zijn gemaakt, maar dat Becker werd gedekt. De Duitse staat heeft beslist niet alles gedaan om de feiten boven tafel te krijgen, aldus Buback. Ook is Buback diverse keren op het verkeerde spoor gezet in zijn onderzoek naar de ware moordenaars.
Nu vele jaren later zijn de aanwijzingen dat Becker betrokken is geweest bij de moord zo groot, dat de Duitse justitie in april dit jaar een nieuw onderzoek heeft gelast in deze zaak.

Buback kreeg ook een belangrijke tip van een voormalig medewerker van de Duitse geheime dienst: Verena Becker werkte voor de Verfassungsschutz.
Hoe kwam het, zo vraagt Buback zich af, dat iemand die schuldig is aan een drievoudige moord zo gedekt kon worden. Welke tegenprestatie stond hier tegenover?

Buback en zijn chauffeurs werden beschoten met een halfautomatisch geweer van het type Heckler & Koch. Daarbij werden kogels met kaliber 5,56 x 45 mm NAVO gebruikt. Dit kaliber kogel wordt nu standaard door de NAVO legers van de lidstaten gebruikt.
Vraag is, hoe kwamen terroristen van de Baader Meinhof Gruppe aan deze NAVO wapens?

Er zijn meer gevallen bekend waar niet alleen Baader Meinhof leden of Rote Armee Fraktion terroristen maar ook leden van andere terroristische organisaties in het buitenland aanslagen hebben gepleegd met NAVO wapens. Niet alleen in Duitsland, maar ook in België en Italië in de jaren zeventig en tachtig.
Ook is vastgesteld dat terroristische organisaties in genoemde landen geïnfiltreerd waren door de geheime diensten. De voorbeelden zijn legio waarbij geheime diensten linkse en rechtse terroristische organisaties hebben gebruikt om politiek onwelgevallige mensen uit de weg te ruimen.

Grote vraag is natuurlijk waarom Siegfried Buback werd vermoord.
Sommige beweren dat Buback te clement was voor de RAF terroristen. Hij zei openlijk een keer dat terroristen ook het recht op een eerlijk proces hebben. Een mening die juist de Baader Meinhof Gruppe en de RAF goed uit kwamen. Dat was dus geen reden van de Baader Meinhof Gruppe om hem te vermoorden.
Officieel is Buback vermoord omdat de autoriteiten niet op de eis wilde ingaan om alle gevangen genomen terroristen vrij te krijgen. Officieel.
Maar zoals het wel vaker gaat, zit hier ook meer achter. Maar wat precies? ‘It does not make sense.’ Veel Baader Meinhof en Rote Armee Fraktion moorden zijn nooit echt opgelost.
Zo is ook nog steeds niet duidelijk waarom precies Jürgen Ponto, topman van de Deutsche Bank, in juli 1977 is vermoord. Evenals Gerold von Braunmühl, vermoord in oktober 1986. Von Braunmühl was een topdiplomaat en adviseur van Hans-Dietrich Genscher. Von Braunmühl zette zich zeer in voor betere betrekkingen met de Sovjet-Unie en Polen in de tijd dat de relaties niet al te best waren. Kwamen deze plannen bepaalde krachten niet goed uit?

In de sfeer van massale angst voor het terrorisme in Duitsland eind jaren zeventig en begin jaren tachtig, kon iedereen die verdacht werd van terrorisme opgepakt worden.
Dat kwam de politiek en de politie-en justitietop goed uit. Alle terroristen moesten en zouden achter slot en grendel gezet worden, desnoods met het opzij schuiven van alle democratische procedures. Het was namelijk wel de publieke opinie die druk uitoefende op de autoriteiten om zo snel mogelijk alle terroristen op te pakken en te veroordelen.