Op 20 februari jl.  heeft het ‘platform Nieuwetijdskinderen’ in de Goede Herderkerk te Nijkerk een voorlichtingsmiddag belegd. In hun folder wordt ingegaan op dit nieuwe fenomeen: kinderen waarmee de ouders geen raad weten en die een steeds grotere groep gaan vormen. Wat maakt die kinderen zo speciaal? Nieuwetijdskinderen zijn speciaal omdat zij veel van de volgende punten met elkaar gemeen hebben:
Veel huilen als baby
Verrassend wijze uitspraken voor hun leeftijd
Emotionele benadering van de omgeving
Voedingsintoleranties (bijv. absoluut geen vlees willen eten)
Gevoeligheid voor de stemmingen van anderen, scherp aanvoelen van spanningen
Reageren vanuit een sterk rechtvaardigheidsgevoel
Sterk intuïtief
Intense identificatie met anderen, met dieren en zelfs dingen (zelf een ‘dier’ zijn)

Nieuwetijdskinderen bezitten zgn. paranormale vermogens: uit het lichaam treden, helderziendheid, reïncarnatie ervaringen, stemmen horen, contact met een onzichtbare spirituele ‘begeleider’, enz.
Zij zien dwars door volwassenen heen, wat soms heel confronterend kan zijn. Een moeder vertelde hoe haar zoon tegen haar zei: “Ik heb veel meer levens gehad dan jij, mama. Ik ben misschien wel een van je ouders geweest.” Een moeder hoort plotseling haar foetus zeggen: “Mam, wilt u weten waarom u zoveel van kerrie houdt sinds ik in je buik zit? Omdat ik in een vorig leven in India woonde”.

Nieuwetijdskinderen zijn absoluut niet gebonden aan overtuigingen en conventies van anderen en hebben grote moeite om zich aan te passen aan de groepsnormen. Op school hebben zij vaak moeite met ‘logische vakken’ als taal en rekenen. Ze denken sterk intuïtief en combineren dingen met elkaar waartussen niemand een verband ziet. Anderzijds kan hen soms ineens het antwoord op een moeilijke rekensom  te binnen schieten, maar kunnen ze niet uitleggen hoe ze daarop gekomen zijn. Zodat de leraar kwaad wordt en zij zich weer onbegrepen voelen.

De gevolgen kunnen zijn:
eenzaamheid / agressiviteit vanwege weinig her- en erkenning van hun situatie
identiteitscrisis (Waarom ben ik zo anders? Hoor ik echt bij mijn familie? Wie ben ik?)
aanpassingsproblemen in het gezin en op school
verkeerde aanpak door ouders / opvoeders / hulpverlening vanuit onbegrip / onkunde
Het platform nieuwetijdskinderen wil hierop ingaan. Zowel in het belang van de kinderen als ter wille van de ouders en opvoeders, die er niets van snappen en zich er geen raad mee weten. De oude seculair-humanistische benadering (alles wat niet bewezen kan worden, bestaat niet) schiet hierbij ten enenmale tekort. In plaats hiervan komt nu de spiritueel-holistische benadering, die het paranormale ziet als de verloren dimensie van de mystiek: kunnen omgaan met de onzichtbare werkelijkheid. “Nieuwetijdskinderen staan nog in nauw contact met de geestelijke wereld die ze bij hun geboorte hebben verlaten.”
Hiervoor worden nu zelfs christelijke termen gebruikt zoals: “Wij moeten veel van de kinderen leren, want zij staan nog dicht bij het hemelse koninkrijk.” Of: “Wist u dat Jezus zelf ook een nieuwestijdskind was?” Veel christenen zijn ervan overtuigd dat “de oude kerkelijke dogma’s niet meer van deze tijd zijn”, zo ze ooit al hebben gewerkt. Op deze manier krijgt het esoterische gedachtegoed op veel plaatsen ingang, ook bij mensen die ‘vroeger nergens aan deden’ of die hierin een belangrijke spirituele vernieuwing van de kerk menen te zien.

Als christenen is het belangrijk te weten wat er aan de hand is (“bijbels te duiden”) en hoe het zo gekomen is. Waarom komt deze groep kinderen voor en waarom nemen ze in aantallen toe? Wij menen hierin twee hoofdoorzaken te vinden:
1. Het falen van de ouders en de opvoeders: niet opvoeden naar de wegen van de Heere, maar in de wegen van de mens, met twee gevolgen:
– een geestelijk vacuüm dat gevuld moet worden (de vraag is door wie).
– het geestelijke onderscheidingsvermogen is aangetast of niet ontwikkeld.
2. Een brede maatschappelijke openheid t.o.v. het alternatieve / ongewone. Vanuit de postmoderne tolerantie stelt men zich open voor
alles wat ‘nieuw’ is en wat ‘kicks’ geeft (de energie, de passie van de jeugd)
alles wat ‘het doet’ en wat ‘werkt’ (het pragmatisme van de ouderen).

Zou het niet heel anders kunnen zijn dan te zeggen: deze kinderen zijn paranormaal begaafd, wij kunnen veel van hen leren? Kunnen wij hen niet beter zien als paranormaal gehandicapt?
a. De kinderen hebben een verlaagde geestelijke weerstand: hun geestelijke ozonlaag is beschadigd en net als bij HIV is hun geestelijke immuunsysteem verzwakt.
b. De kinderen hebben een verhoogde geestelijke beïnvloedbaarheid en zijn makkelijk te brengen in een toestand van trance (‘uit je dak/bol gaan’).
Daardoor dringen de schadelijke invloeden van kwaadaardige geestelijke krachten / wezens tot ze door en raken ze er geestelijk door geïnfecteerd.