AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
Eind 1995 vond er een internationaal congres van de Pan-Europa beweging in Straatsburg plaats. Doel van het congres was een nieuwe Europese politiek te formuleren voor de resterende jaren van deze eeuw. Belangrijk­ste spreker op het congres was de Rooms-katholieke Europar­lementariër Otto von Habs­burg. De laatste keer dat er een soortgelijk congres werd gehouden was in 1973.
Dit meldt de Pan-Europa beweging in München in het ledenblad ‘Paneuropa Intern, in het laatste nummer van 1995.

Tot nieuwe leden van het Presidium van het Pan-Europa congres werden de Belgische Europarlementariër Leo Tindemans en de Oostenrijkse minister van Buitenlandse Zaken Alois Mock benoemd.
Uit vele Europese landen waren nieuwe vertegen­woordigers aanwezig, waaron­der Finland en Bosnië-Herzegovi­na, maar ook uit een aantal Oost-Europese landen. Nieuwe resoluties voor een culturele vernieuwing van Europa en tegen de ‘agressieve politiek van Rusland’, werden aangenomen.

De Pan-Europa beweging zet zich in voor een ‘Europees patriottis­me dat de kroning is van de nationale identiteiten van alle Europeanen’. Nadruk wordt gelegd op het zelfbestemmingsrecht van volkeren en op het recht van volkeren op culturele, economische en politieke ontwikkeling.
Dit alles gefundeerd op traditionele waarden van het Christendom en omlijst door het subsidia­riteitsbeginsel, een inrichtingsprin­cipe uit de Rooms-katholieke sociale leer, afkomstig uit een pauselijke encycliek geschreven in de jaren dertig.

Een andere resolutie die werd aangenomen was een oproep om een lid van de Pan-Europa beweging van Tsjetsjeense afkomst in Beieren, die in Rusland gevangen zit, vrij te laten. Deze man Georg Tamerlan Kunta werd ruim drie maanden geleden door KGB grenssoldaten gearresteerd wegens geknoei met zijn visum. De vader van Kunta was een van de oprichters van Radio Liberty/Radio Free Europe in München, dat tot 1961 door de CIA gefinancierd werd.

Het Christendom is voor de huidige Pan-Europa beweging de ziel van Europa. In de woorden van Habsburg: ‘Als je het Christendom uit Europa wegneemt, valt dit als een kaartenhuis in elkaar’.
‘De Pan-Europa be­weging moet zich vooral richten op de samenwer­king met Rusland, Turkije en de islamiti­sche landen’. Een van de uitgangspunten van de beweging is samenwerking propageren tussen christenen, joden en moslims, aldus Otto von Habsburg. Dit thema (‘een constructieve dialoog met de islam’) beschrijft hij ook in zijn pas versche­nen boek ‘Friedensmacht Europa’.
Het hoogtepunt van het Pan-Europa congres was een mis die werd opgedra­gen door een professor in de theologie in Sarajewo.

De Pan-Europa beweging die in 1923 werd opgericht door Richard Coudenhove-Kalergi als oudste Europese eenheidsbeweging heeft een verenigd Europa tot doel, gecentreerd rond de waarden van het Christendom. Enkele van de eerste leden waren Albert Einstein, de schrijver Thomas Mann en Konrad Adenauer, later benoemd als lid van de uiterst conservatieve Rooms-katho­lieke Malthezer ridderorde.

Het devies van de beweging is ‘Europees, Christelijk, Conserva­tief en voor Vrijheid’. Maar men moet oppassen dat men dit ‘christendom’ niet al te veel moet associëren met de Bijbelse leer. De Pan-Europa beweging is duidelijk op Rooms-katholieke leest geschoeid en staat volledig achter de politiek van het Vaticaan.
En opmerkelijk is ook dat het Duitse vrijmetse­laarsblad ‘Blaue Blätter’ in november 1994 onthulde dat Richard Coudenhove-Kalergi lid was van een vrijmetselaarsloge. De vrijmet­selarij en de Bijbelse waarden lopen mijlen­ver uiteen.

Nadat Coudenhove-Kalergi in 1972 overleed kwam de leiding van de Pan-Europese beweging in handen van Otto von Habsburg, een overtuigde en felle Rooms-Katholiek en telg uit het Habsburgse koningshuis.

De laatste jaren is de Pan-Europa beweging sterk gegroeid, met name in Duitsland en Oostenrijk. In Frankrijk is Jacques Chirac erelid van de Pan-Europese beweging. In enkele Oost-Europese landen is de beweging actief bezig een aanhang te creëren. In Nederland is de beweging niet vertegen­woor­digd. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het nadrukkelijk Duitse, fel anti-commu­nistische en orthodox Roomse karakter van deze beweging.
Dit soort organisaties slaan nu eenmaal niet erg aan in Neder­land.