[two_thirds]AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
Eind 2013 schreef Nicholas West een artikel over pedofilie. Een artikel dat niets aan actualiteit heeft verloren. De voormalige secretaris-generaal van het ministerie van Justitie Joris Demmink, die verdacht wordt van het grootschalig misbruik van kinderen in binnen-en buitenland, is inmiddels met pensioen. Maar andere hooggeplaatsten in andere Europese landen gaan gewoon door met hun praktijken. Onderstaand artikel heeft het KNP van de website www.zonnewind.be overgenomen.

Een van de moeilijkste dingen om uitgelegd te krijgen aan mensen voor wie alternatieve nieuwsmedia relatief nieuw zijn is de duivelse boosaardigheid van de heersende klasse. Mensen willen nog wel accepteren dat de wereld wordt bestuurd door een stel meedogenloze bankiers, misschien ook nog wel dat politici en staatshoofden trekpoppen zijn van het grote geld, en misschien zelfs wel dat de elite zonder moeite hele volken en landen vernietigt om hun machtspositie te consolideren. De planeet vervuilen met verarmd uranium? Ja hoor. De voedselvoorziening vergiftigen met GGO’s. ‘Tuurlijk.

Maar een bepaald onderwerp wordt over het algemeen laconiek van tafel geveegd als zijnde manifest onmogelijk: de wezens aan de top van de piramide, inclusief politici en mensen met grote bekendheid, zijn doorlopend – en wijd verspreid – betrokken bij de georganiseerde verkoop, verkrachting, marteling en moord op kinderen. Het bewijs is zo overweldigend dat we met z’n allen de moed zullen moeten kunnen opbrengen om ook in de duisterste, smerigste slangenkuil te kijken; een die thuishoort in een beroemd schilderij van Jeroen Bosch, niet in het avondjournaal.

Volgens Missingkids.com worden elk jaar 800.000 kinderen jonger dan 18 als vermist opgegeven – 2.185 per dag. Hun hotline ontvangt dagelijks gemiddeld 580 telefoontjes – 3½ miljoen oproepen sinds de oprichting van de organisatie in 1984. Het moge duidelijk zijn dat we hier te maken hebben met een epidemie van verbijsterende afmetingen.

Toen Fritz Springmeier en David Icke 20 jaar geleden gewag maakten van pedofilienetwerken (zoals ook de vele getuigen in het nooit echt onderzochte Dutroux-schandaal met grote stelligheid beweerden, AP) en gehersenspoelde seksslaven (vaak met openlijk satanistische omlijsting) in de hoogste echelons van de samenleving, reageerden de meeste lezers met serieuze twijfel en/of werden de aantijgingen simpelweg verworpen. Het zou heel dom van ons zijn wanneer we dat nu weer doen.

Het schandaal rond Jimmy Savile staat momenteel centraal in het openbreken van de beerput. Het schandaal gaat tot in de diepste krochten van de BBC, waardoor de organisatie zich nu gedwongen ziet met slappe excuses te komen waarom het onderzoek van de Newsnightredactie naar een groot aantal beschuldigingen van pedofilie werd gestaakt: er zou “niet voldoende bewijs zijn om te beweren dat seksueel misbruik van kinderen binnen de organisatie wijd verspreid was.”

David Icke ziet dat duidelijk anders. Volgens Icke was Savile “de kinderleverancier voor rijke beroemdheden in de wereld van de politiek, entertainment en het koninklijk huis” en kan hij duidelijk in verband worden gebracht met het enorme schandaal rond kindermisbruik in North Wales. In zijn boek ‘The Biggest Secret’ uit 1998 somt Icke een ongelooflijk aantal prominente Amerikaanse en Britse politieke leiders op die in het schandaal een centrale rol spelen. Icke illustreert hoe Savile niet alleen model staat voor een enkele boosaardige persoon die zijn machtspositie misbruikt om de kinderlijke onschuld te vernietigen, maar model staat voor een levensstijl die is geadopteerd door de hoogste echelons in de maatschappij.

De nauwe banden van Savile met de Britse koninklijke familie kunnen onmogelijk ontkend worden, en zelfs de meest sceptische personen zullen zich afvragen hoe het mogelijk is dat mensen op de hoogste posities niet in ieder geval op de hoogte zijn geweest, en de sporen van hetgeen zich afspeelde hebben uitgewist.

Savile zelf blies hoog van de toren over zijn connecties met de koninklijke familie, en het is algemeen bekend dat hij een regelmatige gast was op Buckingham Palace, Kensington Palace (waar prinses Diana leefde na haar mislukte huwelijk met prins Charles), en Highgrove (het landgoed van prins Charles). Savile zei ooit tegen weekblad Esquire: “Met mij zit het zo dat ik dingen voor elkaar krijg, en dat in alle stilte doe. Ik ken de koninklijke familie al een miljoen jaar”.

Zoals Icke aangeeft spreekt een van Saviles neefjes, Guy Marsden, nu openlijk over wat zich afspeelde op de “pedofiele feestjes” van Savile, met kinderen uit weeshuizen of kindertehuizen.

Voor hen die nog steeds geloven dat Icke niet goed bij zijn hoofd was om te suggereren dat er veel meer aan de hand is: The Telegraph publiceerde onlangs de verklaringen van de politie-inspecteur die Savile ontmaskerde. Hij zei onder andere dat Savile zijn TV-shows opzette met het specifieke doel toegang te krijgen tot kinderen. De klassieke voorbeelden zijn Top Of The Pops, Savile’s Travels, Jim’ll Fix It – allemaal boden ze Savile toegang tot jonge kinderen. Het is ook de reden dat er zoveel slachtoffers zijn: ten minste 300, en een veelvoud aan nog lopende onderzoeken. Zie: http://www.dailytelegraph.com.au/savile-made-shows-to-access-kids-expert/story-e6freuz9-1226515943526

En dit is niet het enige schandaal dat de grote nieuwsdiensten zoals de BBC grotendeels onder het kleed hebben geveegd. Sian Griffiths, een ambtenaar in North Wales, verzamelde bewijzen rond beschuldigingen uit de periode 1991 en 2000. De stapel documenten die ze toont op een video is verbijsterend. Zie:
http://link.brightcove.com/services/player/bcpid69900095001bckey=AQ~~,AAAAAEabvr4~,Wtd2HT-p_VhJQ6tgdykx3j23oh1YN2U&bctid=1956167974001

Nog meer verbijsterend is de doofpotoperatie die volgde nadat enkele hooggeplaatste figuren werden genoemd als bezoekers van de kinderseksfeestjes.

De zaak Jerry Sandusky in de VS toont – opnieuw – op vele manieren aan dat we niet te maken hebben met een zwakzinnig roofdier, maar met de systematische acceptatie van een perverse levensstijl. Hoe boosaardig Sandusky ook was, het feit dat hij in staat was ten minste vijftien jaar lang ongehinderd zijn gang te gaan dwingt ons de vraag te stellen hoeveel anderen erbij betrokken waren. Sommigen beweren dat zijn pedofiele activiteiten al in de jaren ’70 begonnen. Sandusky en de universiteit waar hij footballtrainer was, Penn State, werden gestraft, maar het was vooral de link met Second Mile (wiens motto luidt: “Providing Children With Help and Hope”) die het allemaal nog zorgwekkender maakt. De getuigenis van een kindprostituee (Greg Bucceroni) toont aan dat er nog een andere school bij het schandaal betrokken was en dat het misbruik niet beperkt bleef tot de kleedruimtes van Penn State.

In een email aan Poly Prep (een middelbare school in New York, AP) schrijft Bucceroni dat hij “een kindprostituee was” en banden had met een pedofilienetwerk waar Sandusky, Foglietta, de inmiddels overleden zakenman Ed Savitz en de voormalige Wharton School of Business professor Lawrence Scott Ward bij betrokken waren. De laatste zit inmiddels een lange gevangenisstraf uit voor het verspreiden van kinderporno en smokkel van foto’s en video’s waarop hij zelf seks heeft met een te jonge Braziliaanse jongen.

“(Tussen) 1977 en 1980 was ik een kindprostituee verbonden aan een pedofilienetwerk in drie staten (NYC-NJ-PA). Tijdens de zomer van 1979 werd ik door Ed Savitz naar State College gebracht voor seks met Jerry Sandusky tijdens een Second Mile-benefiet,” schreef Bucceroni. “Vanwege tijdgebrek kon Sandusky niet komen en werd ik door Ed Savitz & Jerry Sandusky voorgesteld aan Phil Foglietta. Foglietta werd voorgesteld als coach Phil, die footballtrainer was in NYC. Foglietta betaalde 200 dollar voor de seks en ging met ons mee naar een hotel in Philadelphia, waar coach Phil seks had met mij en een andere kindprostituee”

Zie de afbeelding van het schema van gebeurtenissen die zich afspeelden op Penn State. http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/Gerald_Sandusky_Sexual_Abuse_Findings_of_Grand_Jury.png/800px-Gerald_Sandusky_Sexual_Abuse_Findings_of_Grand_Jury.png

Systematisch, inderdaad.

Ook in Australië vindt inmiddels een uitgebreid onderzoek plaats naar beschuldigingen van kinderseks in “kerken, kindertehuizen van de overheid, scholen, charitatieve organisaties, bij de kinderbescherming en de politie”. De aankondiging van de Australische minister-president een onderzoek in te stellen volgt op beschuldigingen die vorige week geuit werden door een politieagent over een doofpotoperatie van de katholieke kerk omtrent kindermisbruik ten noorden van Sydney.

“Ik kan op basis van mijn eigen ervaringen zeggen dat de kerk zaken in de doofpot stopt, slachtoffers het zwijgen oplegt, politieonderzoek dwarsboomt, daders waarschuwt, bewijzen vernietigt en priesters overplaatst om de goede naam van de kerk te beschermen,” zo schreef hij in een open brief aan de premier van New South Wales, Barry O’Farrell.

Fox, die tientallen jaren kindermisbruik onderzocht, zei “onweerlegbare bewijzen” te hebben dat een aantal bisschoppen betrokken was bij de doofpotoperatie. “Het gaat zelfs nog verder dan dat,” zo zei hij tegenover ABC-television. Zie: http://www.guardian.co.uk/world/2012/nov/12/australia-judicial-inquiry-child-abuse

Dit rijmt allemaal perfect met hetgeen we al weten over geïnstitutionaliseerd kindermisbruik in organisaties als de Kinderbescherming. Een onderzoek in de VS toonde aan dat ten minste 28% van kinderen die door de staat verzorgd werden misbruikt werden, waarbij de aantallen in enkele staten flink hoger lagen. In de staat Arizona ging het om 500 van de 4.000 kinderen die door de staat werden verzorgd. zie: http://www.liftingtheveil.org/foster04.htm

Maar er is één groep die het best illustreert hoe ver men kan en mag gaan als het gaat om jonge seksslaven, kindermisbruik en elke perverse activiteit die ermee samenhangt: DynCorp.

DynCorp is verantwoordelijk voor het aanwerven, opleiden en inzetten van civiele vredeshandhavers en politie-instructeurs in 11 landen, waaronder Haïti, Bosnië, Afghanistan en Irak, in opdracht van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken.

Klokkenluiders Ben Johnson en Kathryn Bolkovac werden allebei ontslagen nadat ze hadden gepoogd DynCorp-medewerkers en -leidinggevenden te weerhouden van seks met kinderen. Deze kinderen werden opzettelijk ontvoerd uit andere gebieden om te dienen als seksslaaf. Niemand werd echter formeel aangeklaagd, zelfs niet toen meer meldingen aan de oppervlakte kwamen over DynCorp als onderdeel van een groot kinderprostitutienetwerk van internationale hulporganisaties.

Recenter kwam naar buiten dat DynCorp in Afghanistan “boy-play”-feestjes gaf voor nieuwe Afghaanse politierekruten. De praktijken van DynCorp – gefinancierd met belastinggeld – is misschien wel het beste voorbeeld van de roofzuchtige monsters waarmee deze planeet te maken heeft. Een uitstekende tweedelige reportage getiteld ‘Children Under Attack’ over het systematische misbruik en de doofpotoperaties is te zien op: http://politicalgates.blogspot.nl/2011/12/children-under-attack-culture-of.html

Het begint er op te lijken dat we onder elke steen die we omdraaien meer en meer gruwelijkheden vinden. Het Jimmy Savile-schandaal heeft de deur geopend naar waarlijk demonische kringen. Het overweldigende aantal getuigenissen schetst over de gehele lijn het beeld van wijdverspreide marteling en verkrachting van kinderen die bij elk normaal mens een cognitieve dissonantie teweegbrengt.

Het besef dat er mensen zijn met stropdassen, kronen en uniformen die letterlijk bloeddorstige psychopaten zijn die beruchte adellijken als Elizabeth Bathory en Vlad Dracula bleek zouden doen wegtrekken, is voor een onschuldige geest bijna te veel om te bevatten. En toch lijken er zoveel te zijn dat het er alle schijn van heeft dat het eerder de norm is dan uitzondering. Niet slechts enkele zwakzinnige individuen, maar alomtegenwoordig – vooral wanneer we zien hoeveel mensen en organisaties betrokken blijken bij de enorme doofpotoperatie die nu wordt uitgerold.

We worden geprogrammeerd om bang te zijn van de volgende seriemoordenaar of “eenzame gek” die de straten onveilig maakt, terwijl we er beter aan zouden doen de mensen aan wie we onze belasting betalen en die geacht worden ons te beschermen eens stevig onder de loep te nemen. Zij belagen deze planeet, en ze doen het met velen tegelijk. Dit zijn de ‘mensen’ die er geen probleem mee hebben te liegen om hun land een oorlog te laten beginnen, dagelijks onschuldige burgers de dood in bombarderen en met opzet hele economieën te laten doodbloeden. Het is hun officiële beleid met droge ogen hele gebieden uit te hongeren om ze tot overgave te dwingen. En het blijk dat niet eens het ergste is wat ze op hun kerfstok hebben.
Maar voordat we onze kinderen werkelijk kunnen beschermen, moeten we ook zelf eerst volwassen worden. Deze onthullingen en het daaruit voortkomende besef moeten geen angst en paranoia veroorzaken, maar zouden moeten leiden tot de vaststellingen dat wij betere mensen zijn, en beter ook in staat onze levens en samenleving richting te geven dan hen die we daar officieel mee belast hebben. Maar vooral moeten we erkennen dat de vreemdelingen aan wie we de macht hebben overgedragen ontmaskerd worden als nog vreemder dan we ons ooit hadden kunnen voorstellen.[/two_thirds]
[third]

Zie ook:

 

[/third]