In het plaatsje Kingsville in de Amerikaanse staat Texas heeft de gemeenteraad beslist dat inwoners elkaar in het vervolg niet meer met ‘hello’ aanspreken, maar met ‘heaven-o’.
Actievoerders menen dat in het woord ‘hello’ het woord ‘hell’ verwerkt is en dat kan geen goede begroeting zijn, dus moet voortaan iedereen elkaar met ‘heaven-o’ aanspreken.


De gemeenteraad vertrouwt er op dat niet alleen in Texas, maar binnenkort in heel Amerika iedereen elkaar met ‘heaven-o’ begroet, aldus de Frankfurter Rundschau van 16 januari jl.

De politieke correctheidsbeweging, die door een Amerikaanse socioloog niet zonder reden ‘een linguistische Inquisitie’ werd genoemd, eist nog steeds zijn slachtoffers.
‘Political correctness’, ontstaan in de jaren tachtig en negentig tracht de gekleurde, geslachtelijke of anderszins gedepri­meerde medemens op een hoger sociaal-maatschappe­lijk en politiek-cultureel niveau te brengen.
Geen onderwerp is in de westerse wereld zo beladen als de omgang van etnische groepen met elkaar. Het is een politiek en linguis­tisch mijnenveld geworden, een ‘sensitivity Gestapo’.
Het ergste is nog dat overheden deze collectieve waan zich laten welgevallen.

Dinesh D’Souza, een zwarte criticus van de politieke correct­heidsbeweging, heeft dit denken van het constant benadruk­ken van verschillende maatschappelijke groeperingen reeds vele malen aangevallen.
“Wie kennis neemt van de hedendaagse cultuuruitingen, (…) waant zich in een gekkenhuis. Maar niemand durft dat hardop te zeggen, want we worden door een culturele elite gegijzeld die kritiek op het avant-garde establishment als morele afwijking bestempelt”, aldus het NRC Handelsblad van 8 juni vorig jaar.
“We zijn vreselijk bang voor conservatief gehouden te worden, bijgevolg noemen we iedere vunzigheid ‘openheid’ en zelfs ‘eerlijkheid’ en iedere malligheid ‘leuk’ en ‘spannend’. Het moet allemaal kunnen. Dat is op den duur afmattend en stomvervelend.”
A.C. Zijderveld sprak in het Financiële Dagblad van 26 augustus 1994 van een interne uitholling, vooral op moreel gebied, die de samenleving bedreigt. Hij gebruikte hiervoor zelfs het woord dekadent.

Politieke correctheid is ‘een totalitaire filosofie’, volgens Jerry Adler in zijn artikel ‘Thought Police’, in het blad Newsweek van 14 januari 1991.
Een perversie van de vrijheid van meningsuiting, volgens Gerhard Detlefs in zijn boek dat in 1995 is verschenen.

Politieke correctheid eist slachtoffers en leidt tot nieuwe vormen van intolerantie, waarbij iedere groep een verschil aangrijpt om erkenning af te dwingen. Maar echte erkenning krijgt niemand meer, hoogstens medelijden. Verschillen worden niet meer serieus genomen. alleen de narcistische behoefte aan erkenning, aldus Trouw van 17 februari vorig jaar.

Enkele voorbeelden van de collectieve gekte:
-sterven wordt: ‘terminaal uitgedaagd’
-criminelen worden: ‘andersmaatschappelijken’
-crimineel gedrag wordt: ‘normverkennend gedrag’
-jarenlange alleenstaanden worden: ‘quality singles’
-een zwerver wordt een: ‘stadsnomade’
-een bejaardentehuis wordt een: ‘leeftijdsdynamisch woonobject’
-een samenwonende wordt een: ‘gehuwdenequivalent’