“Zwarte Piet mag geen dikke lippen en kroeshaar hebben. Oorringen zijn verboden, hij mag niet krom praten en onderdanig zijn is uit den boze. Ziehier in kort bestek de ‘Sint Nicolaasco­de’, ingevoerd op de vijftien openbare basisscholen in Amsterdam Zuidoost. Regel één: Sint en Piet zijn gelijkwaar­dig”, aldus het Parool van 2 december j.l.

De waanzin van de politieke correctheid heeft wel heel hard toegeslagen. Volgens het onderwijsbestuur gaat het erom dat ‘zwarte kinderen en hun ouders zich niet gekwetst hoeven te voelen’. Volgens het bestuur zijn groene, rode en blauwe pieten een prima alternatief voor de stereotiepe zwarte domoor.
Boven het artikel in het Parool prijkt overigens een paarse Piet.
Volgens het artikel wordt het binnenkort mogelijk om ook rode en gele Pieten te leveren.

Dat de angst om de tere zieltjes van de zwarte kindertjes te verwonden alleen in de hoofden van de blanke medemens leeft, bewijst de Amsterdamse Sinterklaas centrale, die de goedheiligman en zijn knechten op bestelling kunnen leveren.
Het plan met de gekleurde Pieten is door de Sinterklaascentrale met hoongelach ontvangen. “Het is regelrechte onzin. We zijn dit weekeinde in winkelcentrum de Amsterdamse Poort geweest met Zwarte Pieten en het was geen enkel probleem”.
Volgens de centrale worden de Zwarte Pieten niet als domme knechten opgevoerd. “Dat zijn gewoon volwaardige mensen die niet krom praten”. In het bestand van de Sinterklaascentrale zitten zeker vijftig allochtone Pieten: Surinamers, Turken en Marokka­nen. “Die moeten dansen en vrolijk zijn en zich door dit gedoe vooral niet bang laten maken”.

Volgens Mieke Bennink, secretaresse van een andere inhuur-Sinterklaas met Pieten, is het geen probleem om andersgekleurde Pieten te leveren, al blijven haar eigen Pieten er zwart uitzien, met zwart kroeshaar en rode lippen, “maar die worden niet dikker gemaakt dan ze zijn”.
Dat Pieten krom praten maakt haar niet uit; “ze praten met een accent, ze komen toch uit Spanje. Dus praten ze zo Spaans mogelijk”.

Ook het personeel op de scholen in Amsterdam Zuidoost vindt het plan belachelijk. “Het is te gek voor woorden. Sinterklaas en de Pieten zijn alleen maar leuk en aardig. De kinderen trekken zelfs meer naar Piet toe, omdat ze Sinterklaas een beetje eng vinden. Onze Pieten zijn zwart, omdat ze door de schoorsteen klimmen, niet omdat ze een zwarte huid hebben”, aldus een van de leer­krachten.
Een andere school in Zuidoost maakt reeds lange tijd gebruik van andersge­kleurde Pieten. Een van de leerkrachten: “Maar dat neemt niet weg dat Piet een knecht blijft, want met hiërarchie is op zichzelf niets mis. Die heb je in het echte leven ook overal”. Deze leerkracht is overigens van mening dat het om een probleem van volwassenen gaat. “Bij jonge kinderen bestaat discriminatie niet. Het valt ze helemaal niet op als mensen er anders uitzien”.

Op de basisschool Onze Wereld is vorig jaar een experiment met gekleurde Pieten geweest. Rode en blauwe Pieten kwamen op school aanzetten. Volgens de directeur van deze school “Schrokken de kinderen zich een bult. Het zag er zo eng uit, vonden ze”. Sindsdien zijn de Pieten op Onze Wereld weer gewoon zwart.
Vorig jaar toen de Amsterdamse ‘bestrijders van discriminatie’ een soortgelijk experiment op een andere school wilde doorvoeren, werden zij n.b. door Surinaamse moeders op de vingers getikt.

Onlangs bij de aankomst van Sinterklaas in Nieuwegein bleek hij vergezeld te zijn niet met zwarte, maar met bruine pieten.
Volgens D. den Blanken van de Stichting Middenstandscentrale Nieuwegein “jagen roetzwarte knechten de kindertjes te veel schrik aan”. Misschien heeft D. den Blanken gelijk, want Nieuwegein is nu eenmaal een stadje waar het aantal bruine en zwarte medelanders niet bepaald hoog scoort.
Ook hebben de Nieuwegeinse Pieten geheel volgens de regels van het anti-autoritarisme geen roe bij zich. En om de onbedorven kinderzieltjes helemaal te sparen is aan de beruchte zak duidelijk te zien dat die uitsluitend pepernoten en snoepgoed bevatten. D. den Blanken zei onlangs het erg belangrijk te vinden dat “de Pieten een vriendelijke uitstraling hebben”.

De gekte van de politieke correctheid, die twee decennia geleden vanuit de Amerikaanse universiteiten de wereld rond is gegaan, is getuige de gebeurte­nissen in Amsterdam, nog lang niet uitgewoedt.