Volgens het maandblad Triomf van het Hart, is de redding van hele volken en naties te danken aan het Rozenkransgebed.
Triomf van het Hart, dat uitgegeven wordt door de Familie van Maria de Medeverlosseres, wijdt zijn recente editie aan de nederlaag van de moslims in 1571 en de val van het Marcos regiem in de Filippijnen in 1985, dat te danken is aan de macht van het Rozenkransgebed.

Het maandblad roept de christenen op naar de Rozenkrans te grijpen. “Zoals meer dan 400 jaar geleden door biddende handen de overwinning op de oorlogszuchtige islam is behaald, zo kunnen ook wij nu in deze geestelijke en militaire strijd alleen met het wapen van het geloof en het gebed overwinnen, met Maria en onder haar hoede. Dat leren ons gebeurtenissen als de overwinning in de zeeslag bij Lepanto, de bevrijding van Wenen van de Turken, de bevrijding van heel Oostenrijk van de Russische bezetting en de twee onbloedige gebedsrevoluties op de Filippijnen”.

Onder het pontificaat van Paus Pius de Vijfde (1566-1572), vond in 1571 de slag tegen de Mohammedanen plaats. De paus riep de ruziënde christelijke bevelhebbers op om zich te verenigen tegen de agressieve Turkse overmacht in het Middellandse Zeegebied.
De briljante admiraal Don Juan d’Austria, zoon van de Oostenrijkse keizer, voerde de vloot tegen de Turken aan. Tegelijkertijd riep de paus de christenheid op de Rozenkrans te bidden en liet hij, naar men zegt, rozenkransen uitdelen onder de soldaten, om zodoende ‘met hulp van de Moeder Gods in deze uitzichtloze situatie te overwinnen’. Dat hielp.

Op 7 oktober 1571 werd de Turkse vloot in de pan gehakt en tevens 12.000 christelijke slaven bevrijd, die als galeislaven voor de moslims moesten werken. Europa was gered van de islam.
De roomse paus verordonneerde na de overwinning dat voortaan op de eerste zondag van oktober het feest van ‘Onze Lieve Vrouwe van de Overwinning’ zou worden gevierd. Zijn opvolger, paus Gregorius de Dertiende, noemde deze dag ‘Het Rozenkransfeest’. Jaren daarna werd de datum naar 25 februari verplaatst.

Een kleine honderd jaar later ondernamen de Turken een nieuwe poging om Europa onder de voet te lopen om de islam te vestigen. Wenen werd bedreigd. Tegenover het sterke Turkse leger van 160.000 man stonden slechts 12.000 christelijke soldaten. De keizers en de paus riepen op tot het gebed.
De Turkse legers groeiden inmiddels aan tot 260.000 man.
De Poolse koning Sobieski bood keizer Leopold zijn hulp aan, waarna ook Beieren, Frankenland, Schwaben en Engeland te hulp schoten. Het aantal christelijke soldaten steeg tot 60.000, nog steeds een verhoudingsgewijs klein leger.
Op 12 september 1683 werd het Turkse leger opnieuw verslagen. De christelijke legers vielen de Mohammedanen aan met de strijdkreet ‘Maria, reine Maagd!’.
Kara Mustafa raakte hierdoor zo in paniek dat hij op de vlucht sloeg. “Voor de tweede keer was Europa klaarblijkelijk door de hulp van Maria van de Turken gered”.
Paus Innocentius de Elfde riep uit dankbaarheid de 12e september uit tot de feestdag van de ‘Naam van Maria’.

Dat Europa overigens bewaard is gebleven tegen de islam is zonder meer te danken aan Karel Martel (Zuid-Frankrijk, 6e eeuw), de Reformatie (16e eeuw), de Hongaarse Koning Matthias (16e eeuw) en Don Juan d’Austria (1571). Dat de Rozenkrans daar een rol in heeft gespeeld is een staaltje van rooms bijgeloof en wishful thinking.

De val van het Marcos regiem in 1985 in de Filippijnen kan ook op rekening van Maria geschreven worden, aldus Triomf van het Hart.
Dit alles is het gevolg van de macht van het Rozenkransgebed dat een corrupte president heeft afgezet en het land voor een burgeroorlog heeft bewaard. In het hele land werden destijds  missen opgedragen.
De opperbevelhebber van het Filippijnse leger schaarde zich met zijn generaals onder een reusachtig beeld van Maria Koningin van de Vrede. Hij kondigde aan dat ze de president niet langer loyaal waren en de wil van het volk accepteerden.
Een jonge Jezuïtenpater verklaarde: “Nog nooit zijn in Manila en in het hele land zoveel Rozenkransen gebeden als tijdens deze vier dagen in februari”.
Op 25 februari moest Marcos het veld ruimen. Het was precies op het feest van ‘Onze Lieve Vrouwe van de Overwinning’.

Het Rozenkransgebed is helemaal terug van ‘weggeweest’. Ook de huidige paus riep het jaar 2002 uit tot het ‘Jaar van de Rozenkrans’.
Op 16 oktober j.l. zei hij: “Daarom nodig ik u uit om het 25e jaar van mijn pontificaat dat nu begint, te vieren als het ‘Jaar van de Rozenkrans’. Om dit gebed nog verder uit te breiden, kan het door vijf geheimen worden aangevuld, de Geheimen van het Licht, waarin wij het openbare leven van Christus overwegen”.

Triomf van het Hart benadrukt de talrijke keren dat Maria in een aantal verschijningen heeft opgeroepen het Rozenkransgebed te bidden: Fatima (1917), tijdens de Tweede Wereldoorlog in Amsterdam, Akita (Japan in 1984), en in Medjugorje (Joego-Slavië) talloze malen.

Moeder Teresa, overleden in 1998, was een fervent bidster van de Rozenkrans, net als de onlangs heilig verklaarde Pater Pio.
Diverse pausen benadrukte de rol van het Rozenkransgebed. Ook de zg. lachende paus die in de jaren zeventig ten offer viel aan een Vaticaans moordcomplot, was een Rozenkransbidder.
Zelfs de componist Joseph Haydn, algemeen bekend als vrijmetselaar, verklaarde: “Als ik geen nieuwe inspiratie heb, grijp ik naar mijn ‘wondersnoer’. Als ik dan in mijn kamer op- en neerlopend de Rozenkrans bid, vallen mij zo veel ideeën en melodieën in, dat ik nauwelijks in staat ben om ze allemaal snel genoeg op te schrijven”.