Langzaam beginnen de regeringen in het Westen te begrijpen, dat de toestand in Rusland niet is veranderd en dat de Sovjet-Unie alleen maar de naam van het land heeft veranderd.
De ‘koude oorlog’ is nooit weg geweest. Aldus; ‘The Aida Parker Newsletter’ en ‘Intelligence Digest’, onderschreven door de ‘Christian Anti-Communism Crusade’.

Rusland en Communistisch-China hebben zelfs weer een ver­bond geslo­ten, om elkaar economisch met raad en daad bij te staan.
De tijd van zoete broodjes bakken met Gorbatsjov en Jeltsin loopt ten einde. Zij hebben hun rollen gespeeld om een rook­gordijn op te trekken, een schijn-wereld aan het Westen te ‘verkopen’.
Rusland heeft nu 115 miljard US Dollars schuld aan het buiten­land.

Het heeft voor 170 miljard US Dollars onbetaalde rekenin­gen ‘uitstaan’ met al die arme landen (!) die massa’s wapens van Rusland hebben gekocht op krediet: ze bezitten geen cent. Rusland ‘hielp’ hen alleen maar om politieke redenen.
De graanoogst is vorig jaar grotendeels mislukt, wegens gebrek aan kennis en ontbreken van meststoffen, maar ook nog erg slecht weer. Door het ‘hervormings-programma’ van het ‘Inter­nationale Monetaire Fonds’ hebben miljoenen boeren hun bestaan verloren; niemand luisterde naar hun protesten. criminaliteit en corruptie zijn enorm toegenomen. Veel mensen vinden, dat ze het in de tijd van Stalin het beter hadden.
Het Russische dagblad ‘Pravda’ zegt bij herhaling, dat alleen het communisme het land kan redden van een burger-oorlog. Het is echter onwaarschijnlijk, dat president Jeltsin nog voor de verkiezingen in juni de noodtoestand zal afkondigen.
Officieel telt de Russische communistische partij ‘van de federatie’ 600.000 leden, en het ontbreekt haar niet aan geld. Er bestaan 40 kleine partijtjes, waarvan sommige slechts in schijn verschillen van de leiders in het Kremlin (zij steunen in de praktijk hun politiek). Daar zijn ook ‘kapitalistische’ handelaren bij, die profiteren van de chaos in een aantal plaatsen.

Een nieuw idool is maarschalk Georgi Zjoekov, een bekende vechtjas uit de tweede wereldoorlog, die destijds Moskou verde­digde. Ook de gewezen kosmonaut Yoeri Gagarin is popu­lair.

Er heerst een sterke anti-Joodse stroming in de politieke gelederen van Moskou, net als in het voormalige Oost-Duits­land. De communistische leiders vinden, dat alles moet zijn en blijven zoals in 1945, maar er wordt niet uitgelegd wat dit precies inhoudt. In het officiële manifest staat dat de af­stand bewaard moet worden met Washington, en dat in de 21ste eeuw het socialisme de hele wereld moet omvatten.
En dat terwijl de USA bezig is met ontwapenen. In Rusland werken de fabrieken dag en nacht door!
Een merkwaardig geluid is, dat de communisten zeggen geen bezwaar te hebben tegen de Russische Orthodoxe kerk.

Op de achtergrond dreigt een staatsgreep door generaal Lebed, waartegen zijn kameraden geen bezwaar zouden hebben, als nieuwe president. Hij brak enige jaren geleden de tegen­stand in Afghanistan en is ‘held van de Sovjet-Unie’ gemaakt. Hij ging vorig jaar met vervroegd pensioen, omdat hij meer ‘zag’ in de politiek…
Hij beschouwt het Westen als een doodsvijand…