Mark Kramer, van de Amerikaanse Harvard Universiteit, zegt (n.a.v. een uitgebreid onderzoek) dat een ‘golf van nostalgie’ over de tijdperk van de Sovjet-Unie, Rusland over­spoelt, begeleid door lof en prijs voor wijlen Lenin en Sta­lin. Een onafgebro­ken stroom van communistische propaganda-films over wat er destijds allemaal werd bereikt, wordt ver­toond in bioscopen en voor de televisie. Kramer zegt:
“Ondanks geruststellende praatjes van Russische leiders ten behoeve van de media in het Westen, verraden zij binnenslands hun ware aard, door terugkeer van het systeem van de Sovjet-Unie aan te bevelen, een herstel van de strenge censuur, en bewindslieden van de huidige regering voor de rechtbank da­gen”…

In ‘The Washington Times’ is een officieel document van het ministerie van buitenlandse zaken ‘uitgelekt’, waaruit blijkt, dat er een serie geheime besprekingen heeft plaats gevonden van Clinton met Yeltsin, waarin ze elkaar hebben beloofd alles te zullen doen om elkaars herverkiezing te bevorderen. Aldus ‘The Aida Parker Newsletter’ (Auckland Park, RSA).

Yeltsin zou hebben geklaagd, “dat het communisme de hervor­min­gen in zijn vaderland zal vernietigen, de privatisering van de fabrieken opruimen, land en huizen in beslag zal nemen” enz.
Het Russische dagblad ‘Zautra’ (=Morgen) beschuldigt Yeltsin ervan, grote rijkdommen weg te geven, in ruil voor het betrok­ken worden bij de beslissingen van de machtigen der aarde, zonder dit toe te lichten.
In republikeinse kringen in Washington staat men wantrouwend tegenover de kontakten van Clinton met Yeltsin en vreest men tegelijk de grote invloed van Gennadi Zyuganov (voorzitter van de Russische Communistische Partij) in Moskou, een vriendje van de generaals in het Kremlin, die achter de schermen blij­ven.

Het Londense blad ‘Economist’ noemt het “een verschrikkelijk vooruitzicht”.
‘Reader’s Digest’ herinnerd aan de miljoenen mensen, die door 70 jaar communisme het leven hebben verloren. “De communisti­sche nachtmerrie duurt voort tot op de huidige dag”, zegt het blad.

De droom van Lenin (1919) toen hij de ‘Comintern’-beweging stichtte, was een wereld-omvattende Sovjet Socialistische Republiek. Die instelling is steeds weer onder andere namen voortgezet. Daar is niets aan veranderd. Vele landen lijden eronder.
In het blad ‘Pravda’ wordt herhaaldelijk aangedrongen op het vormen van een ‘wereld-proletariaat’, een ‘internationale’ zoals Lenin wilde.
Voor de Tsjechische radio werd gezegd, dat 12 communistische partijen in Oost-Europa bereid zijn, zich hiervoor weer in te zetten.