Sinds het vergaan van de Russische onderzeeboot K-141 (‘Koersk’) zijn er steeds meer berichten over nieuwe wapens, waarmee proeven worden genomen. Steven Ashley schreef hierover in het Amerikaanse wetenschappelijke rapport ‘Warp Drive Underwater, 2001’.

Men neemt namelijk aan dat de onderzeeboot bezig was een supersnelle onderwater torpedo uit te proberen. Het gaat om een wapen, dat de naam Shkval draagt en, een snelheid kan ontwikkelen van 100 meter per seconde.
De uitvinders doen alle mogelijke moeite de snelheid verder op te voeren.

Het geheim zit hierin, dat de torpedo zich voortbeweegt in een soort zeepbel, maar dan heel groot en gevuld met gas. Voordat men er iets tegen doen kan, ontploft er dan een meegevoerd atoomwapen.
Het gas verwijdert alle vocht van het oppervlak van de torpedo, zodat die geen weerstand ondervindt op weg naar het doel.

De Shkval (in ’t Engels Squall) is dus een zeer gevaarlijk wapen dat de mogelijkheden voor een oorlogsvoering ter zee heeft vergroot. Er kunnen bijzonder grote afstanden mee worden afgelegd. De ontwikkeling van dit wapen is zeer kostbaar, wat voor de Westerse mogendheden bezwaarlijk is. Er wordt dan ook druk gezocht naar een goedkopere versie. Met name in het ‘Naval Undersea Warfare Center’, Newport, Rhode Island, USA.

De Russische uitvoering heeft twee kleine pijpen aan de voorkant van de torpedo (de neus) waardoor gas naar buiten wordt gespoten om de cocon te maken waarin het wapen vooruit gaat schieten.
Kleine starterraketten brengen het gevaarte in beweging tot de gasbel groot genoeg is. “Feitelijk een soort droge waterdamp”, zegt maarschalk P. Tulin, de directeur van het ‘Ocean Engineering Laboratory’ in de Universiteit van Californië in Santa Barbara.

Als de start mislukt, door welke oorzaak ook, ontploft de gasbel en veroorzaakt hoge golven in het zeewater. Normaal laat de wegsuizende torpedo alleen een lang spoor van belletjes achter, maar het gaat allemaal zo vlug, dat dan het doel al is bereikt en naar de zeebodem is gejaagd.
De hele techniek wordt door de Amerikaanse marine gebruikt voor kleinere aanvals- en verdedigingwapens die zich zowel door de lucht als door het water kunnen bewegen en o.a. uit een helikopter kunnen worden afgeschoten door een gemoderniseerd ‘rapid-fire gun’.

De Amerikaanse marine krijgt overigens binnenkort de beschikking over onderzeewater kanonnen die mijnen tot ontploffing kunnen brengen, vrachtschepen kunnen torpederen en laagvliegende helikopters neerschieten.
Aanvankelijk bewogen al de nieuwe wapens zich in een rechte lijn naar het doel, maar het ‘Anteon Engineering Technology Center’ in Mystic, Conneticut, USA, is bezig ze bestuurbaar te maken.
Men gaat hierbij heel zorgvuldig te werk, want als het wapen teveel opzij gedrukt wordt, kan het plat gedrukt worden. Als brandstof wordt gesmolten aluminium gebruikt, dat 675° C heet is en dus makkelijk zeewater kan verdampen onder hoge druk.
Rood-China en Iran hebben de Shkvals van Rusland gekocht op een tentoonstelling in Abu-Dhabi.