Het is niet modern om over treurige dingen te schrijven, tenzij het sensationeel of schandalig is, maar de huidige toestand in het zuiden van Afrika is zeer treurig. Het heeft alles van een drama.
Daarom hier een zojuist ontvangen brief van een relatie in Johannesburg.

“U kunt zich niet voorstellen hoe erg de knoeiboel hier is, waar wij nu mee te maken hebben. Het wordt elke dag erger. Zimbabwe staat op de rand van een volledige economische ineenstorting, en alleen God weet wat er bij ons in Zuid-Afrika gaat gebeuren deze winter, wij vrezen een verstrekkende verhongering als gevolg van president Mugabe’s waanzinnige strijd tegen de blanke boeren in zijn land. Zij worden op allerlei manieren dwarsgezeten met bepalingen en voorschriften. De voedselprijzen zijn met vijftig procent gestegen, met als gevolg dat winkels bestormt worden en grote vechtpartijen ontstaan Er staan ons nog veel ergere dingen te wachten, zodat er steeds meer vluchtelingen de nauwelijks bewaakte grenzen zullen oversteken.

Mede daardoor nadert Zuid-Afrika eveneens een totale collapse. Medewerkers van ‘The Aida Parker Newsletter’ trekken dan ook reeds sinds een jaar het land rond om gemeentebesturen te waarschuwen en voor te bereiden op het wegvallen van het corrupte landelijke bestuur. Zij hebben aangedrongen op het oprichten van een onafhankelijk plaatselijk bestuur van blanken en kleurlingen, als een alternatieve instelling die het voortbestaan van de stad of het dorp kan garanderen. Compleet met sociale en maatschappelijke voorzieningen, noodcentra, hulpdiensten, artsen, verpleegsters en technici op elk gebied. Dat is aardig gelukt in de. provincie Kwa-Zulu/Natal, Oranje Vrijstaat en Transvaal.

Dit werk is echter bij lange na nog niet voltooid, terwijl berichten binnenkomen van fabrieken en verzorgingstehuizen die failliet gaan. Vooral de landbouwgebieden hebben zwaar te lijden. Opgehitste a-sociale elementen roven, stelen en vernielen naar hartelust. Elke boerderij heeft goed getrainde waakhonden. Plaatselijke overheden kunnen de situatie niet de baas. Het hele systeem is van onder tot boven corrupt geworden.

Het huidige staatshoofd van Zuid-Afrika, Mbeki, meet zich een houding aan van een geweldig belangrijk man op wie men onder alle omstandigheden kan rekenen. Hij maakt reizen naar het buitenland en laat zich daar van zijn beste kant zien. Binnenslands zet hij zijn campagne voort tegen de onfortuinlijke blanken die nog geen kans hebben gezien om naar een ander land te vluchten.
Mbeki heeft er een gewoonte van gemaakt om hen voortdurend te beschuldigen van racisme, het niet gelijk schakelen van alle lonen, enz. Niemand luistert meer naar hem. Maar zijn invloed is met name merkbaar in het telkens verhogen van de belastingen, zo erg, dat Zuid-Afrika nu de hoogste inkomstenbelasting van de hele wereld heeft. Aldus Aida Parker. Wie tien jaar geleden een huis huurde voor 120 Rand per maand, betaalt nu 500 Rand, en de huisbaas zorgt nauwelijks meer voor het onderhoud. De bewoner maakt daarna van zijn huis een fort met dikke stalen tralies voor de ramen, en slaapt met een geweer onder het bed”.