Het Amerikaanse bedrijf VeriChip Corp., dat microchips maakt om in mensen te worden geïmplanteerd, heeft het afgelopen jaar aanzienlijke verliezen geleden. Dat is niet het gevolg van de  kredietcrisis, maar naar aanleiding van de resultaten van een onderzoek waaruit bleek dat microchips in het menselijk lichaam kanker kunnen veroorzaken. De oorzaak van deze ziekte zou te herleiden zijn naar de radiosignalen die de chip uitzendt.

Vorig jaar bracht Katherine Albrecht, oprichtster van CASPIAN (Consumenten tegen Supermarkt Privacy Invasie en Nummering), een studie uit die het verband legde tussen gechipte dieren en kanker. Het 48 pagina’s tellende rapport ‘The Microchip-Induced Tumors in Laboratory Rodents and Dogs: A Review of the Literature 1990–2006’, toont aan hoe laboratoriumratten, muizen en honden kanker krijgen door de microchip implants.
In een artikel getiteld ‘Chipinplant met betrekking tot dierlijke tumoren’, rapporteerde de Washington Post: “Een reeks van veterinaire en toxicologie studies uit de jaren negentig verklaren dat microchip implants kwaadaardige tumors bij sommige laboratoriummuizen en ratten hebben veroorzaakt. Zij wezen erop dat dierlijke testresultaten niet noodzakelijkerwijs op mensen van toepassing zijn, maar dat de bevindingen hen verontrustte. Sommigen zeiden dat zij geen familieleden zullen toestaan om implants te ontvangen. Allen riepen op tot verder onderzoek, voordat de in glas ingepakte transponders wereldwijd in mensen wordt geïmplanteerd”.
Het grootste deel van deze studies werden uitgevoerd om onderzoeksredenen buiten dat van het testen van VeriChip. Maar bij zowel de controlegroep (dieren die niet aan chemische producten waren blootgesteld) als de experimentele groep, werd  kanker gevonden; dit als gevolg van microchips die in hen waren geïmplanteerd voor identificatie doeleinden. De leiders van het onderzoek vonden het significant genoeg om dit te rapporteren.

Scott R. Silverman, de topman van VeriChip, ontkende aanvankelijk elke kennis over dergelijke testen. Ook heeft Silverman het blad Time Magazine verkeerde informatie gegeven. Hij verklaarde: „Het VeriChip bedrijf is zich niet bewust van enige studies die geresulteerd hebben in kwaadaardige tumors bij muizen of ratten en zeker niet bij katten of honden.“ Later gaf Silverman echter toe dat bepaalde studies “waren weggelaten.” De dieren stierven allen een vroegtijdige dood. Ook de New York Times besteedde aandacht aan deze zaak.
Sinds de rapporten zijn verschenen, is het met het bedrijf van Silverman snel bergafwaarts gegaan. Het afgelopen jaar heeft het bedrijf meer dan 11 miljoen dollar verloren en zijn de aandelen op de beurs van rond de tien dollar naar minder dan twee dollar gedaald.

Dr. Albrecht rapporteerde: “Hetzelfde bedrijf dat eens opbrengsten van miljarden voorspelde,    verdiende slechts een paar duizend dollar met zijn microchip implants in het eerste kwartaal van 2008.”
Op 21 juli verkocht VeriChip zijn Xmark afdeling van het bedrijf uit zijn hoofdonderneming aan Stanley Corporation in Canada voor 47,9 miljoen dollar.
Xmark’s productlijn verstrekt externe actieve RFID tags voor de gezondheidszorg markt. Hoewel dit veel lijkt, is 24 miljoen dollar schuld die nog betaald moet worden en nog eens 15 miljoen dollar dat als dividend aan aandeelhouders is toegewezen, een minimale winst in vergelijking met de prognose van het bedrijf. Silverman is inmiddels opgestapt als bestuurder. Het moederbedrijf, Digital Angel, heeft de resterende boedel overgenomen.

VeriChip heeft nu plannen bekend gemaakt om zijn Verimed Health Link business te verkopen.
De Health Link divisie is verantwoordelijk voor de implanteerbare microchip.
VeriChip is opgericht in december 2001, kort na de aanslagen in New York. Op de website van VeriChip wordt uitgelegd dat de oprichting nauw verband had met de aanslagen. Ook blijkt dat tijdens de Hurricane Katrina vorig jaar, VeriChip mensen met microchips heeft geïmplanteerd.
De marketing voor het implanteren van de chip bij mensen begon na de WTC aanslagen. De bedoeling was “terrorisme tegen te gaan.” Mensen zouden eigenlijk allemaal zo’n chip moeten hebben, aldus Applied Digital. Ook richt het bedrijf zich op medische toepassingen.

In 2002 liet de nationale zender NBC live beelden zien van een familie in Florida die gechipt werd. Dit alles onder het motto dat deze chips ontelbare levens zouden redden. Ziekenhuizen en ambulancepersoneel zouden dankzij deze chip gelijk op de hoogte zijn van de medische wetenswaardigheden van de drager.
Een woordvoerder van Applied Digital Solutions verklaarde trots dat er al 12 ziekenhuizen akkoord waren gegaan met het VeriChip systeem. Dit bleek later iets te optimistisch te zijn en Scott R. Silverman moest publiekelijk toegeven dat de ziekenhuizen slechts geïnteresseerd waren geweest in het systeem. Het systeem zelf is nooit aangekocht.
De microchip heeft een grootte van een rijstkorreltje, die RFID (Radio Frequency Identification) technologie bevat. Met RFID is het mogelijk om van afstand informatie op te slaan en te lezen van zogenaamde RFID ‘tags’ die op of in objecten zitten. Deze tags kunnen ‘actief’ of ‘passief’ zijn. Actieve RFID tags lopen meestal op batterijen en kunnen worden gelezen en geschreven met een apparaatje dat met een antenne radiogolven zendt en ontvangt.
Passieve RFID tags zenden een antwoord door het omzetten van de energie van de radiogolven. Deze kunnen alleen worden gelezen en hebben een kleiner geheugen. Dit geheugen wordt meestal gebruikt om een uniek willekeurig identificatienummer op te slaan. Inmiddels kan de chip ook aanvullende informatie bevatten en een GPS module voor locatiebepaling.
Als er ooit een politieke beslissing wordt genomen om de chip verplicht onderhuids te dragen, is in principe elke burger, 24 uur per dag overal traceerbaar.