Politieke correctheid maakt blind voor wereldwijde christenvervolging

Slachtoffers van antireligieus geweld voor 80% christen

Moslimfobie is volgens onze media een realiteit. Christenvervolging is een fabel, een hoax die door alt-right de wereld ingestuurd wordt om de islamhaat te voeden. Begin over de vervolging van christenen en je wordt als een extreemrechtse traditionalist weggezet. Zelfs in de katholieke kerk is er terughoudendheid tegenover het onderwerp. Het is niet politiek correct. Dat beweert Pieter Bauwens op de site van www.doorbraak.be.

Maar de christenvervolging is een realiteit. Soms haalt het als losstaand feit het nieuws. Op paasmorgen stierven in Sri Lanka 253 christenen bij verschillende bomaanslagen. Na de aanslagen was er kritiek op de manier waarop de media de aanslagen behandelden, zeker in vergelijking met de aanslag op het Nieuw-Zeelandse Christchurch.

De houding van de premier van Nieuw-Zeeland, Jacinda Ardern is exemplarisch voor de omgang van politici met vervolging van christenen. Ardern droeg een hoofddoek om haar solidariteit met de moslims in haar land te betuigen, maar het woord ‘christenen’ sprak ze niet uit toen ze reageerde op de gebeurtenissen in Sri Lanka.

Twee jaar geleden organiseerde de N-VA een studiedag in het parlement over de vervolging van christenen in het Midden-Oosten. Er was geen pers. Het parlement nam in 2017 wel een resolutie aan dat de positie van minderheden moest meegenomen worden in het buitenlands beleid. Maar dat was het laatste dat we daarvan hoorden.

In Nederland zijn er wel nog christelijke partijen die zich het lot van christenen aantrekken. Kamerlid Voordewind van de ChristenUnie vraagt al dertien jaar politieke aandacht voor verdrukte christenen en loopt op de muur van politieke correctheid. Zo getuigt hij: ‘Als we de aanslag op een kerk willen veroordelen, krijg ik pas steun van een Kamermeerderheid als we ook aanslagen op moskeeën noemen.’ (De Telegraaf 9 mei 2019)

CDA-Kamerlid Van Helvert heeft hetzelfde gevoel dat hij zich altijd moet verantwoorden als hij in de Tweede Kamer aandacht vraagt voor de geloofsgroep die overal ter wereld in de pan wordt gehakt: de christenen. ‘Als ik het onderwerp ter sprake breng, wordt me meteen gevraagd door D66, PvdA of GroenLinks wat ik vind van stokslagen voor homo’s en lesbiennes in Indonesië en de massamoord op de Rohingya (moslimminderheid) in Myanmar. Dat vind ik uiteraard ook verschrikkelijk en onacceptabel, maar ik moet dat altijd eerst uitspreken voordat ik mijn punt over de vervolging van christenen kan maken. Sowieso: de foto’s van gemartelde christenen moeten wel heel gruwelijk zijn wil iemand in Den Haag er warm of koud van worden.’ (De Telegraaf 9 mei 2019)

Rapport wereldwijde christenvervolging

De Britse Buitenlandminister Jeremy Hunt heeft een rapport besteld bij zijn diensten, onder supervisie van een bisschop, met de vraag of er inderdaad sprake is van wereldwijde christenvervolging. Het rapport van de verschillende ngo’s zoals Open Doors en Kerk in Nood volstonden niet.
De bedoeling was om het rapport af te hebben op Pasen 2019. Maar dat haalden de rapporteurs niet, er kwam wel een tussentijds rapport. Daarin gaven de rapporteurs een verklaring voor de vertraging: ‘Het werd al snel duidelijk dat de schaal en aard van het fenomeen eenvoudigweg meer tijd kostte.’ Volgens dat tussentijds rapport is 80% van wie vervolgd wordt omwille van zijn/haar geloof een christen. De Britse minister Hunt sprak bij de voorstelling over een ‘genocide’.

Nog volgens het rapport is het belangrijkste gevolg van ‘genocidale daden tegen christenen’ ‘exodus’. Het christendom dreigt te worden weggevaagd uit delen van het Midden-Oosten. Het waarschuwt dat de religie ‘dreigt te verdwijnen’ in sommige delen van de wereld. Het rapport brengt daarbij ook cijfers: in Palestina is nog minder dan 1,5% van de bevolking christen, in Irak is het aantal gedaald van 1,5 miljoen vóór 2003 tot minder dan 120.000 vandaag.

Het rapport gaat ook in op de verschillende vormen van vervolging en ‘toont niet alleen de geografische verspreiding van antichristelijke vervolging, maar ook de toenemende ernst ervan’. Christelijke organisaties hopen dat het rapport van de Britse overheid de christenvervolging in Europa bespreekbaar kan maken in media en politiek.

Gerapporteerde feiten

Laat ons dit artikel eindigen met een greep uit de feiten die vorige maand (mei 2019) gerapporteerd werden.

    • 3 mei 2019. Na een aanval van gepeupel op de kerk van Nagib in Egypte, werd er een ‘verzoeningsbijeenkomst’ georganiseerd, weliswaar in afwezigheid van de kerkleiders. Na de vergadering werd besloten dat de christelijke kerk voor onbepaalde tijd gesloten blijft, om ‘sektarisch geweld’ te vermijden. De christenen hadden geen geweld gebruikt, ze werden aangevallen. (International Christian Concern)
    • 5 mei. Asia Bibi mag Pakistan verlaten, meer dan zes maanden na haar vrijspraak voor blasfemie, waarvoor ze in 2009 de doodstraf kreeg en in de cel zat.
    • 9 mei. Turkije wijst een christelijke voorganger, Mike Platt, uit. De man leefde en werkte al 21 jaar als voorganger van de Kadiköy International Church in Istanbul. Bij zijn vertrek uit het land werd hem meegedeeld dat hij niet terug mocht komen. Er werd geen reden opgegeven. (International Christian Concern)
    • 9 mei. Agenten van de Iraanse inlichtingendienst en agenten van EIKO, een organisatie aangestuurd door Ayatollah Khamenei, bestormden een honderd jaar oude Assyrische kerk in het noordwesten van Iran. Ze brachten nieuwe sloten aan, haalden het kruis van de toren, sloten de kerk af en stuurden de koster weg. Erediensten zijn er nu verboden. Een reden werd niet opgegeven (Open Doors)
    • 13 mei. Vijf kinderen tussen zes en tien jaar die speelden in de buurt van een klooster in een christelijk dorp in de buurt van Idlib, sterven na een raketaanval op het klooster. Bij dezelfde aanval stierf ook een vrouw. Acht anderen, waaronder zes kinderen, raakten gewond. De raketten kwamen van bij de stad Idlib, waar de organisatie ‘Tahrir al-Sham’ actief is. Die zijn gelieerd met Al Qaida. (International Christian Concern)
    • 16 mei. In de Kiamaiko wijk in Nairobi organiseren moslimjongeren een debat op straat. Politieagenten namen hun geluidsapparatuur in beslag na klachten over geluidsoverlast. Daarop protesteerden de moslimjongeren, waarbij de politie traangas gebruikte om de demonstranten uiteen te drijven. De jongeren vielen daarop zeven christelijke kerken aan en brachten vernielingen aan. Daarbij staken ze ook huizen en auto’s van christenen in brand. Ook de volgende dagen bleef het onrustig en werd nog een kerk aangevallen. (Open Doors)
    • 17 mei. tijdens een Maria-processie in Burkina Faso stierven vier christenen. Gewapende mannen hielden de processie tegen. Die lieten eerst de kinderen vertrekken en executeerden daarna vier volwassen mannen. Het was de derde aanval op christenen in veertien dagen in Burkina Faso. In de andere aanvallen stierven nog eens 12 christenen, waaronder een voorganger en een priester. Bij de laatste aanval werd de kerk in brand gestoken en werd er in het dorp geplunderd. (International Christian Concern)
    • 19 mei. In de Chinese stad Xiamen sloot de overheid een kerk. De huiskerk was al veertig jaar in dienst. Politie-eenheden sloten de kerk en vroegen de identiteitsbewijzen van iedereen die wou binnengaan. Ook de kleuterschool verbonden aan de kerk werd gesloten en later vernield door de overheid. De Chinese overheid probeert opnieuw om greep te krijgen op de Chinese christenen. De huiskerken worden gesloten en de gemeenschappen verplicht zich aan te sluiten bij erkende en door de overheid gecontroleerde gemeenschappen. (International Christian Concern)
    • 23 mei. In India wint de BJP van Narenda Modi de verkiezingen. Dat leidt tot ongerustheid bij de christenen. In het eerste kwartaal van 2019 werden al 215 incidenten tegen Indiase christenen gemeld, waaronder elf pogingen tot moord en twee moorden. Vaak gaat het om geweld van buren tegen een christelijk gezin. Dat wordt uit zijn huis gesleurd, geslagen en het huis wordt daarop in brand gestoken. Er zijn zevenendertig gerapporteerde gevallen van christenen die uit hun huis zijn gezet en verjaagd. Vijfenveertig christenen raakten gewond, in achttien kerken werden diensten verstoord of stopgezet, elf kerken werden zwaar beschadigd. (Open Doors)
    • 24 mei. Op de Onafhankelijkheidsdag van Eritrea werden 141 christenen, waaronder 14 kinderen, aangehouden. Ze werden ervan beschuldigd samen te komen en te bidden zonder daarvoor geregistreerd te zijn bij de overheid. Die beschuldiging wordt al twee decennia gebruikt om christenen aan te houden. Ze worden in erbarmelijke omstandigheden opgesloten, vaak jaren aan een stuk en zonder vorm van proces. (Release International – Open Doors)
    • 29 mei. In de Centraal-Afrikaanse Republiek vermoordde de islamitische terreurgroep 3R (Return, Reclamation and Reconciliation of Terugkeer, Terugvordering en Verzoening) vijftig christenen. De christenen waren uitgenodigd voor een schijnbaar vreedzame bijeenkomst maar werden daar onder vuur genomen. (Open Doors)

bron: doorbraak.be

Brandstichtingen tegen Turkse christenen

Begin augustus zijn in Turkije verschillende branden gesticht in de regio van Tur Abdin, een gebied met enkele van de belangrijkste en oudste kerken en kloosters ter wereld. Er werd al een begraafplaats verwoest en bij branden vlakbij de dorpen Elbeğendi, Güzelsu, Dibek, Üçköy, Üçyol en Dağiçi werden minstens 200 hectare landbouwland en tientallen dieren het slachtoffer van de vuurzee. Volgens Turkse media moesten zes dorpen tegelijk geëvacueerd worden voor oprukkende branden. In Şırnak sneuvelde meer dan duizend hectare wijngaard. Waar twee weken geleden nog wijn, olijven en maïs werden verbouwd en schapen graasden, is er nu niets anders meer dan verkoolde aarde.

Vanwege de discriminatie en precaire levensomstandigheden in het zuidoosten van Turkije moesten duizenden christelijke families in de laatste decennia van de 20ste eeuw hun vaderland verlaten.

Volgens ngo’s zijn zowel Turkse militairen als militanten van de PKK verantwoordelijk voor de brandstichtingen.

Op 26 juli brak al vroeg in de ochtend brand uit in de olijfgaard van het historische klooster van Deyrulzafaran, een heilige plaats voor de Assyriërs. Het klooster, op 10 kilometer van het centrum van Mardin, werd gesticht in de 5de eeuw. De olijfoogst vormt een van de belangrijkste bronnen van inkomsten voor het klooster. Honderden olijf- en amandelbomen werden verwoest tijdens de branden in de tuinen rond het klooster. Toch gelooft een verantwoordelijke van het klooster dat deze brand ongelukkig is gesticht door een kleine groepje dronken jongeren. Verder onderzoek zal dat nog moeten uitwijzen.

Wie is verantwoordelijk?
Zowel de PKK als het Turkse leger worden van de georchestreerde brandstichtingen verdacht. De overheid probeert te suggereren dat de branden, in het gebied waar vele Syrisch-orthodoxe en Aramese christenen wonen, het gevolg zijn van de beschietingen van het Turkse leger tegen PKK-strijders. Maar de plaatselijke bevolking is ervan overtuigd dat de branden bewust worden aangestoken. Brandweerkorpsen schuiven de verantwoordelijk op elkaar af, zodat de jongeren, onder wie ook vele jongeren die uit Duitsland en andere landen van West-Europa bij hun families op bezoek zijn, de branden zelf met aarde en olijftakken moesten bestrijden.

Brandstichting als waarschuwing
Voor de Turkse regering zijn de branden geen hoofdbekommernis en betekenen zij slechts nevenschade (collateral damage) als gevolg van de strijd tegen de Koerdische beweging PKK. Die wordt ervan verdacht zelf de hand in de branden te hebben. De afgelopen jaren keerden almaar meer welstellende christenen uit West-Europa terug naar hun geboortestreek en hun families en eisten met juridische procedures hun gronden terug, die in beslag werden genomen door de Turkse staat of Koerdische stammen. Met hun komst worden de Syrisch-orthodoxe en Aramese gemeenschappen opnieuw versterkt en verzwakt bovendien de positie van de Koerdische beweging PKK. Volgens een inwoner ter plaatse wil PPK hiermee de christenen, die willen terugkeren naar het huis van hun voorvaderen in het zuidoosten van Turkije, het signaal geven dat zij niet welkom zijn…

Overgenomen van: kerknet.be
Bron: AINA/Vaticanews.va

 

In Mongolië groeien christelijke gemeentes snel

AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
In Mongolië groeit het christendom snel. In 1990 waren er hoogstens 40 christenen in het uitgestrekte land, nu zouden er minstens 50.000 christenen zijn, verdeeld over 500 gemeentes. Dat meldt William Yoder, correspondent voor de afdeling voor buitenlandse betrekkingen van de Russische Unie van Evangelische Christenbaptisten in Moskou. Yoder schrijft ook regelmatig voor de Presbyterian News Service. (meer…)

Open Doors dag: Afghaanse moslim wordt christen

AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
Op zaterdag 10 november 2012 vond er in de Zwolse IJsselhallen de jaarlijkse ontmoetingsdag van Open Doors plaats. Open Doors is een christelijke zendingsorganisatie die wereldwijd in zo’n vijftig landen actief is. Zij verspreiden Bijbels en boeken, geven les uit de Bijbel, leiden kerkleiders op en geven praktische en financiële hulp aan vervolgde christenen in moeilijkheden. (meer…)

Kleine minderheid theologiestudenten gelooft nog in letterlijke boodschap van de Bijbel

AMSTERDAM-LIENDEN, Het KNP:
Volgens Idea Spektrum, het Duitse evangelische weekblad, is het droevig gesteld met de aanstaande predikanten van de Evangelisch-Lutherse Kerk in Duitsland. Uit een onderzoek dat werd gehouden aan de theologische Faculteit van de Universiteit van Leipzig bleek dat slechts een minderheid van 10% gelooft dat de Bijbel Gods Woord is en letterlijk genomen moet worden. (meer…)