Als het aan de Duitse journalist Udo Ulfkotte had gelegen was zijn recente bestseller nog uitgebreid met lijsten met privé adressen en telefoonnummers van belangrijke islamitische woordvoerders, compleet met hun strafbladen alsmede talrijke dwarsverbindingen tussen een groot aantal islamitische organisaties in Duitsland. Maar de eerste versie van zijn boek ‘Der Krieg in unseren Städten’, vorig jaar, moest om juridische redenen ingekort worden.
Ook toen het boek in het begin van dit jaar verscheen, kreeg Ulfkotte zware kritiek vanuit de moslimhoek over zich heen, tot aan moorddreigingen toe. Eichborn Verlag werd bedreigd met een lawine van processen. Gelukkig is het zo ver niet gekomen. Slechts korte tijd was het boek in Duitsland verboden. Uiteindelijk mocht het boek toch verkocht worden.


De pers schreef het boek de grond in. Maar uit de reacties van islamitische hoek werd duidelijk dat Ulfkotte een precisieschot in de roos had gedaan.

Ulfkotte, specialist op het gebied van contraspionage en terrorisme, beschrijft een gigantisch netwerk van islamitische organisaties die hun tentakels over heel Duitsland en de omringende landen hebben uitgebreid.
Onder het mom van liefdadigheid, culturele activiteiten en via school- en moskeebesturen, advocatenfirma’s, reisbureaus, islamitische banken, management-consultant firma’s,  auto-exportbedrijven, drukkerijen en uitgeverijen, levensmiddelenketens, handelsorganisaties en andere commerciële en maatschappelijke organisaties wordt gewerkt aan de ondermijning van de Duitse rechtsstaat en de democratie.
Ook via een aantal moslim websites worden veel jongeren opgehitst tegen het westerse normen- en waardestelsel.
Achter de façades van veel van deze organisaties gaan duistere connecties schuil: talrijke verbindingen met extremistische en terroristische organisaties en internationale wapenhandelaars.

Ulfkotte beschrijft de belangrijkste extremistische organisaties: Milli Görüs, dat als een spin in een netwerk zit. De omslag van Ulfkotte’s boek is een uitvouwbare plattegrond van alle islamitische organisaties in Duitsland die op een of andere manier met terroristische of andere criminele activiteiten te maken hebben. In het middelpunt staat Milli Görüs.
Het zijn voornamelijk Turkse instellingen die bezig zijn om de rechtsstaat kapot te maken. Veel organisaties worden gevormd door grote criminele families.
Van de topman van Milli Görüs, Necmettin Erbakan, lopen talloze lijnen naar dubieuze en criminele ondernemingen.
Terroristische organisaties en hun criminele activiteiten worden door Ulfkotte met name genoemd: Al Qaida, de kalifaatstaat van Metin Kaplan (in 2001 verboden, maar nog steeds actief), Hizb ut-Tahrir (begin 2003 verboden, maar wat betekent een westers verbod voor een terroristische organisatie), het Algerijnse FIS, Al Aqsa dat een Hamas frontorganisatie is en die volgens de FBI en de Duitse geheime dienst nauwe contacten onderhoudt met Milli Görüs, een aantal Soedanese en Egyptische terreurorganisaties  en de Moslimbroederschap. Ook Iraanse en Saoedische invloed is aantoonbaar binnen diverse moskeebesturen en bepaalde   culturele verenigingen.

Hezbollah is ook in Duitsland actief met rond de 800 extremisten. Ook daar bestaan contacten met Milli Görüs, die ongeveer 27.000 leden telt. Allen zijn actief in de meeste grote steden van Duitsland.
Een aantal van hen zijn ‘de commando centrales voor regeringen in ballingschap’.
De moslimbroederschap heeft vanaf zijn oprichting in 1960 hun aanhang gezocht onder Turkse gastarbeiders in Duitsland, hetgeen aantoont hoe lang deze organisatie zonder enige hindernis al in het land actief is.
Inmiddels bestaan er ook overkoepelende islamitische organisaties waaronder zich moordenaars en terroristen vanuit de hele islamitische wereld schuilhouden.

Ook bestaat er een omvangrijk netwerk van geldstromen vanuit moslimlanden naar genoemde organisaties, hoewel dit heftig door deze ontkend wordt. Maar Ulfkotte is zeer goed gedocumenteerd en beschrijft deze schimmige wereldwijde transactiestromen. Het is een goed geolied financieel web dat de meeste West-Europese landen omspant.

Het doel van deze islamitische organisaties is de ondermijning van de democratische rechtsstaat en afschaffing van de godsdienstvrijheid en uiteindelijk wereldwijde islamisering, waarbij alle middelen zijn toegestaan: misleiding, indoctrinatie, bedrog, geweld, afpersing en bedreiging tot aan moord op tegenstanders. En voor wie zou denken dat het toch allemaal wel mee valt, die wordt door Ulfkotte genadeloos uit zijn droom gehaald.

De onkunde en naïviteit van het grote publiek omtrent de islamitische dreiging is onvoorstelbaar, omdat men de feiten niet kent en misschien ook wel niet wil weten.
Ulfkotte spreekt van een soort hulpeloosheid van de kant van de autoriteiten die te bang zijn om kordaat en drastisch op te treden.
Een hulpeloosheid en een naïviteit die tot 11 september 2001 ook binnen een aantal regeringen en inlichtingen- en veiligheidsdiensten van diverse landen bestond.
Na 11 september werd eigenlijk pas duidelijk hoe deze organisaties, die een algehele verachting tegenover westerse staten tentoonspreiden, georganiseerd waren als een octopus. Met name Al Qaida is een synoniem geworden van de machteloosheid en hulpeloosheid van de westerse wereld en hun regeringen. Islamitische terroristen lachen om de tegenmaatregelen die het westen tegen ze neemt, omdat ze lang niet ver genoeg gaan. En niet optreden wordt gezien als een teken van zwakte.

Er is sprake van twee gezichten: vanuit de islamitische organisaties spreekt men met twee monden. Naar buiten toe, gematigd, vriendelijk, democratisch, pro-westers, tolerant, integratiebereid, afwijzend van geweld en gericht op een interreligieuze dialoog.
Het andere gezicht is het gezicht van misleiding en bedrog. Dit behoort tot de standaarduitrusting van bijna elke islamitische organisatie in het westen.
Het is een gezicht van het propageren van alle vormen van geweld, een antiwesterse haat, een heftig antisemitisme en afkeer van joden (er is sprake van een toenemende samenwerking met rechts-extremistische groeperingen en neonazi’s), agressiviteit tegen alles wat niet islamitisch is, het propageren van een martelaarcomplex en de voorbereiding op een godsdienstoorlog.

Het gaat hierbij niet om het overgrote deel van de moslims die een normaal leven lijden, het gaat hier om extremistische groeperingen en hun frontorganisaties, die bereid zijn tot geweld. Voor hen is de oorlog in en tegen het westen pas begonnen.

Udo Ulfkotte: Der Krieg in unseren Städten – Wie radikale Islamisten Deutschland unterwandern, Eichborn Verlag, Frankfurt am Main, 2003, Tel: 0049-69-2560030