Vijftig jaar lang praten de media over de gruwelen van de Nazi-tijd in alle soorten en maten met de nodige variaties daarin. Maar, waarom horen wij zelden of nooit iets over wat de communisten hebben gedaan? Waarom doet men opvallend veel moeite díe herinneringen te verdoezelen en of uit te wissen?

De feiten kunnen niet worden ontkend. Alles is ‘nieuw’ geworden… Stalin is al jaren dood… We zijn vriendjes met Jeltsin, en overal is (of komt misschien) vrede…
De Russische propagandamachine werkt nog steeds door. Ze hebben enkele leeggehaalde gevangenissen opgeknapt en opengesteld voor het journalis­ten zoals Andrew Nagorski.

Dit gebouw van witgepleisterde bakstenen staat ongeveer 700 mijl ten oosten van Moskou in de stad Perm, en ziet er uit als een varkensfokkerij. Naar verluidt zijn daar in 36 barakken 18 miljoen mensen vanaf de Russische revolutie om het leven gekomen. Allemaal tegenstanders van het communisti­sche bewind.
Trouwens, niet alle barakken zijn verlaten of vervallen. Enigen zijn nog in gebruik en de bewakers zijn nog in dienst (met vage verontschuldigingen voor wat vroeger gebeurd is).

Verscheidene bekende geestelijken, schrijvers en politici (voor zover ze nog in leven zijn) hebben daar ‘voetstappen liggen’. Er is geen tribunaal ingesteld om de kampbeulen te verhoren en te straffen.
Alles is bedekt met lagen kalk, verf, cement en planken. `Niet mee bemoeien` luidt de boodschap. Het kerkhof is overwoekerd door onkruid.
De gewezen gevangenen kregen een papiertje van de geheime dienst dat ze waren ‘gerehabiliteerd’, niet dat ze onschuldig waren.

Het streven van de huidige machthebbers in moskou is: Zand erover, doen alsof er niets gebeurd is. Maar een lijstje met feiten en cijfers, destijds verschenen in ‘The Daily Telegraph’ en overgenomen door ‘East-West-Digest’ en (gereviseerd) afgedrukt in ‘Gulzig Geel’ van Jack Peters, leert ons dat er in Rusland en Europa maar liefst ruim 73 miljoen mensen zijn omgekomen door de communis­tische dictaturen.

In Groot-Rusland:
Russische revolutie en burgeroorlog:                                     1.500.000
Doden als gevolg van burgeroorlog en hongersnood:              13.000.000
Liquidatie van klassevijanden en minderheden:                       3.000.000
Hongersnood door het eerste vijfjarenplannen:                        7.000.000
Communistische ‘zuiveringen’:                                              1.500.000
In dwangarbeiderskampen (1921-1960):                               19.000.000
Willekeurige liquidaties sinds 1917:                                     25.000.000
+ =======­===
Totaal:                                                                              70.000.000

In overig Europa:
Revoluties en invasies:                                                    500.000
Liquidaties van klassevijanden:                                      2.000.000
Communistische ‘zuiveringen’:                                       1.000.000
Doden in slavenkampen in bezette gebieden:                    100.000
+  =========
Totaal:                                                                        3.600.000

Elders in de wereld is het er niet minder drastisch aan toe gegaan. Denk aan Rood-China, Cuba, Vietnam, Laos, Cambodja, Tibet, Nicaragua, Noord-Korea enz. Opdat wij hen niet vergeten. Er gaat een waarschuwing vanuit. Net als eb en vloed – de vloed komt terug… Op een dag, dat niemand meer verwacht misschien… En dan…?