Dr.Dore Gold (Universiteit van Tel-Aviv) besprak in ‘The Jerusalem Post’ (International Edition) de verdere ontwikkelingen van de besprekingen van Israël met de Palestijnen. Het heet ‘fase twee van het accoord van Oslo’.
Naast vele andere zaken merkte deze op dat de Palestijnse politiemacht, die uit 9.000 man mocht bestaan, gaandeweg is toegenomen tot 25.000 man en en een steeds groter gebied bestrijkt, tot zelfs in Oost-Jeruzalem toe.
Dit kan zo niet doorgaan. De dorpsbewoners, verspreid over heel Israël worden steeds ongeruster. Aldus dr.Dore Gold.

Verder, de watervoorziening behoort nu bovenaan de agenda te staan. Welke garanties geven de Palestijnen voor de toekomst? Dertig procent van het drinkwater komt via ondergrondse leidingen uit Samaria, en eveneens dertig procent uit Galilea (daar hebben de Golan-hoogten mee te maken).
De Palestijnen hebben verklaard dat zij meer water willen hebben, want zij willen honderddui­zenden Arabieren naar Israël overbrengen om in de gebie­den te la­ten wonen die ze in handen zullen krijgen. Bovendien: Wie het water heeft, die heeft de macht. En daar is de ‘Palestijnse Autoriteit’ alles aan gelegen.

Over dit onderwerp bestaat een uitgebreide studie, zegt Ze’ev Schiff in het Hebreeuw­se blad ‘Ha’aretz’. Voor het voortbestaan van Israël blijkt het nood­zakelijk te zijn dat de regering in Jeruzalem zeggenschap houdt over wes­telijk Samaria.
Dit om te voorkomen dat de Palestijnen abnormaal grote hoeveelheden water uit de reservoirs van Yarkon Taninim halen, want daar krijgen Jeruzalem en kustplaatsen hun drinkwater vandaan.

Maar Israël zou haar legereenheden volgens de plannen moeten terugtrek­ken uit de plaatsen Turlkarm en Kalkilya. Dan is er geen toezicht meer en kunnen de Palestijnen buizen de grond in boren om water weg te pompen. De Pa­les­tijnen eisen alle rechten voor zichzelf op.
Deze zaak moet juridisch en praktisch geregeld zijn voordat men de on­der­handelingen kan afsluiten. Zodra er een Palestijnse staat bestaat is het te laat.

Er is een nieuwtje bij de verkiezingen in Israël: de mensen zullen namelijk niet alleen parlementsleden kiezen, maar los daarvan ook (recht­streeks) de premier.
Daarom heeft Arafat de Arabische leden opgedragen niet meer tegen de so­cia­listische regering te stemmen. Volgens Ramzi Khouri, in het kantoor te Gaza, is Arafat bang dat Rabin zal verliezen.