De Verenigde Naties bevindt zich op zijn vijftigste verjaardag in een van de ergste crises die zij heeft meegemaakt. Tegelijkertijd schept dit nieuwe uitdagingen voor de hele VN organisatie. Een crisis is juist iets heel gezonds.
Dit verklaarde Erskine B. Childers, voormalig topadviseur bij de VN voor ontwikkeling en internationale economische samenwerking, afgelopen maandag in Den Haag op een informatieavond die door de Wereld Federalisten Beweging Nederland (WFBN) in samenwerking met de Nederlandse Vereniging voor de Verenigde Naties (NVVN) werd georganiseerd.

Hoewel de voorwaarden voor een effectief werkende Verenigde Naties gunstig zijn, had Childers zware kritiek op de lidstaten die juist van de VN kunnen maken wat zij werkelijk zijn moet. (Voor de eerste keer in vijfhonderd jaar is de wereld bevrijdt van een wereldomvattend koloniaal rijk. Het langdurige Oost-West conflict is uit de wereld geholpen. Wij hebben nu geen enkel excuus meer om onwetend te blijven. De VN moet geholpen worden).
Ondanks alle problemen in de wereld is er meer dan ooit ‘een dynamisch leiderschap’ nodig.
De problemen waarvoor de VN gesteld zijn, zijn veelomvattend, zo stelde Childers. De toenemende armoede in de wereld (na het jaar 2000 zal 1 op de 3 wereldburgers in armoede leven), de groter wordende kloof tussen arm en rijk, de vergroting van de schuldenproblematiek, de uitputting van de natuurlijke hulpbronnen, het gewapend geweld tussen staten, kortom, geen echt verjaarsdagcadeautje voor de VN. Het is gelukkig niet te laat, volgens Childers, maar er moet nu wel ingegrepen worden.

De VN heeft een sterkere financiële basis en onafhankelijk leiderschap nodig. Het is ook onontbeerlijk dat de VN gedemokratiseerd wordt, want de ergste vormen van discriminatie en chantage ten opzichte van de Derde Wereld worden door westerse landen gepleegd. De Veiligheidsraad moet gereorganiseerd worden, het vetorecht moet worden afgeschaft en elk land moet evenveel invloed hebben als elk ander land. Dus afgelopen met de praktijk van wie het meest aan de VN betaalt, de meeste invloed heeft.

De Derde Wereldlanden die hun bijdrage aan de VN in harde dollars moeten voldoen, zien hun invloed geleidelijk afnemen. De Verenigde Staten die de grootste financiële bijdrage levert aan de VN, is in veel gevallen de grote boosdoener, zo bleek uit de ongezouten kritiek op de manier waarop de VS als lid van de VN pressie uitoefent op zwakke ontwikkelingslanden. (‘Volgende week stemt de vertegenwoordiger van jullie land zó in de Algemene Vergadering, want anders kunnen jullie verder geld of vermindering van je schuldenlast wel vergeten’).

Binnen de VN bureaucratie heerst de inertie, de lamlendigheid en de hypocrisie. Het ziet er inderdaad hopeloos uit, volgens Childers. De VN moet nu van alle staten de volledige hulp krijgen. Maar de nieuwe conservatieven in Amerika die de macht proberen te verkrijgen staan zeer kritisch tegenover de VN. Ook Europa staat veel te slaafs ten opzichte van de Amerikaanse buitenlandse politiek, dit is crimineel.

Childers heeft samen met Brian Urquhart (tot 1986 aan de VN verbonden en momenteel werkzaam voor de Ford Foundation en schrijver van een biografie over Dag Hammarskjöld) enkele publicaties op zijn naam staan die allen gaan over de vraag hoe de VN beter kan opereren. De geschriften die worden uitgegeven door de Zweedse Dag Hammarskjöld Stichting zijn onder andere tot stand gekomen met behulp van de Ford Foundation in New York, waar Urquhart aan verbonden is. In deze studies wordt geen duidelijke wereldregering gepropageerd, voorlopig alleen nog maar wat naai-en verstelwerk aan de huidige VN.

De doelstellingen van de organisatoren, de Wereld Federalisten Beweging Nederland en de Nederlandse Vereniging voor de Verenigde Naties lopen niet ver uit elkaar. Zij zijn alle twee voorstanders van een wereldregering.